Συγκρίνουμε μία παραγωγή 100.000 «τεμαχίων» το χρόνο με μία παραγωγή που θα είναι ευχαριστημένη αν πουλάει 3.000 «τεμάχια» το χρόνο?
Μία παραγωγή που χρησιμοποιεί κοινά σημεία σε, ακόμα, 200.000 «τεμάχια»?

Μόνο τον κινητήρα να βάλουμε ως παράδειγμα, κοινός για τρία διαφορετικά μοντέλα, φτάνει για την ουσιαστική μείωση κόστους.
Ξεχνάμε βασικά «τμήματα» κόστους παραγωγής, «τμήματα» εσόδων μετά την παραγωγή κλπ.
Όλα αυτά πρέπει να υπολογίζονται συν τον αριθμό καταναλωτών που απευθύνεται το κάθε προϊόν…

Με αυτή τη λογική το ψωμί είναι πανάκριβο σε σχέση με τον devialet!... ή μήπως είναι πολλοί οι φούρνοι?...