Τα ουσιαστικά σχόλια δεν αφορούν την τιμή ενός προϊόντος αλλά αυτά που αναφέρθηκαν στο τελευταίο μήνυμά σας.

Σας ρωτώ το εξής:

Ξεκινάμε μία εταιρεία κατασκευής μηχανημάτων ήχου, εσείς αναλαμβάνεται τη σχεδίαση, τα υλικά ωσότου το σύνολο να είναι ένας ενισχυτής ήχου ή οτιδήποτε άλλο έχετε σκεφτεί και εγώ αναλαμβάνω αυτά που αναφέρατε ότι δε σας αρέσουν (λόγω χαρακτήρα)?
Πενήντα-πενήντα το κεφάλαιο, πενήντα-πενήντα τα κέρδη, πενήντα-πενήντα οι ζημίες.

Θα το κάνετε? Δε νομίζω. Θα αρκεστείτε στην κριτική για τις υλοποιήσεις των άλλων… είναι ανέξοδο, εύκολο, γρήγορο, μας «ανεβάζει» στις διαδικτυακές κοινότητες, μας κρατάει «συντροφιά» σε ώρα… βαρεμάρας, ότι πρέπει για καιρούς οικονομικής ύφεσης.

Δεν έτυχε να γνωρίσω τον κύριο Σπέρτο, έχω ακούσει όμως πολλά, πάρα πολλά, για τις γνώσεις του, τις υλοποιήσεις του, τον καλό ήχο των μηχανημάτων που κατασκεύαζε.

Αναφέρατε στο μήνυμα σας ότι πιέζατε για την καλύτερη εμφάνιση των μηχανημάτων του, πιέζατε για την εξωτερική τους εμφάνιση, κάτι που -κατά τη γνώμη σας- θα ανέβαζε το κύρος της σχεδίασης στους καταναλωτές που έκαναν ακροάσεις με τα μάτια και όχι με τα αυτιά.
Ο κύριος Σπέρτος, μη θέλοντας να κάνει οικονομία στο εσωτερικό και στα υλικά, ήταν αρνητικός σε αυτή την αισθητική αναβάθμιση.
Μήπως γιατί γνώριζε τι θα σήμαινε αυτό το κόστος και -λόγω του ότι θεωρούσε σημαντικότερο το αποτέλεσμα από την εμφάνιση- δεν συμβιβαζόταν?

Αναφέρατε ότι ο ήχος των υλοποιήσεων του σας άρεσε, πως τον βοηθήσατε να γίνει γνωστός στο ευρύτερο κοινό?
Γράφοντας σε διαδικτυακές κοινότητες για το πόσο καλά ηχούσαν οι κατασκευές του?
Τον βοήθησε αυτό? Δε νομίζω…

Αν θυμάμαι καλά, από αυτά που έχω διαβάσει για τον κύριο Σπέρτο, έψαχνε ανθρώπους να μεταφέρει τις γνώσεις του, να τον βοηθήσουν.
Πως τον βοηθήσατε? Μαθητεύσατε δίπλα του ώστε να μείνουν με κάποιο τρόπο οι «δημιουργίες» του ζωντανές και να τον τιμούν?
Μιλήσατε σε ανθρώπους, που είχαν τη γνώση, να μαθητεύσουν δίπλα του?
Δε νομίζω...

Ο δικός μου τρόπος, για τις ελληνικές υλοποιήσεις, είναι αυτός που διαβάζετε τώρα.

Το Γιώργο τον γνωρίζω ελάχιστα, ζήτημα να έχουμε συναντηθεί 5-6 φορές.
Κάποιος φίλος μου μίλησε για την υλοποίησή του. Είπε ότι ήταν προσεγμένη εξωτερικά και ακουγόταν όμορφα. Του πρότεινα, αν δεχόταν και ο κατασκευαστής, να τη δω, να την ακούσω.
Αν δεν υπήρχε ο κοινός μας φίλος, δε θα γνώριζα την υλοποίηση του Γιώργου και ο κοινός μας φίλος μίλησε, πρότεινε, σε σημείο που ίσως θα μπορούσε να βοηθήσει το Γιώργο, όχι γενικά και αόριστα αλλά στοχευμένα.

Όταν ήρθε αυτό το σετ στα χέρια μου, το κοίταξα εξωτερικά, δε θύμιζε προχειροδουλειά, ίσα- ίσα έβαζε κάτω πολλά επώνυμα μηχανήματα, το έβαλα να παίξει, δοκίμασα μία πλειάδα ηχείων, μία πλειάδα ολοκληρωμένων και αλλοδαπών σετ, συζήτησα μαζί του τις «ενστάσεις» μου αλλά του υποσχέθηκα ότι θα το «παλέψω», θα το υποστηρίξω.

Έχω κάνει ένα πλάνο, ένα σχέδιο, σε βάθος τριών χρόνων, με αριθμούς, κινήσεις, επαφές, τρόπους προώθησης, τρόπους χρηματοδότησης για τις Ελληνικές υλοποιήσεις και όχι μόνο για την υπό συζήτηση υλοποίηση.
Με αυτό τον τρόπο μπορώ να βοηθήσω, με αυτές τις γνώσεις, με όποια «πλάτη» μπορώ να βάλω σε μία προσπάθεια αναγνώρισης της Ελληνικής κατασκευαστικής audio κοινότητας.

Έτσι φτάσαμε να κάνουμε αυτή την –διαδικτυακή- κουβέντα.

Αν ΟΛΟΙ ακολουθούσαμε, στηρίζαμε, άλλος λίγο, άλλος περισσότερο, ίσως, ΙΣΩΣ, να ήταν διαφορετική η σημερινή κατάσταση.

*Όχι, δεν ανήκω στο εταιρικό σχήμα της Canta Audio ή άλλων ελληνικών κατασκευών audio.
** Εξαιρετικής εμφάνισης οι ιδιοκατασκευές στις φωτογραφίες σας
***Έχω βαρεθεί να διαβάζω "γκρινιάρηδες" κατασκευαστές του πληκτρολογίου, της καρέκλας, του διαδικτύου. Ονόματα όπως οι κ.κ. Γερούκης, Σπέρτος, Αντώνης (ηχεία), Αντώνης (ηλεκτρονικά) κλπ. υπήρχαν πολύ πριν την εξάπλωση του διαδικτύου και οι υλοποιήσεις τους, οι γνώσεις τους, ήταν κεκτημένα μέσα από πειραματισμούς, διάβασμα, κόστος χρόνου και χρήματος.
Που ήμασταν τότε, τότε που μας χρειάζονταν, τότε που η βοήθειά μας, ο λόγος μας σε φίλους, τους ήταν απαραίτητα?

Δε θα πέσω σε αυτή την παγίδα, συγχωρείστε με.
Τώρα θα "μιλήσω", θα εναντιωθώ, πριν οι Γιώργος, Μανώλης, Σοφοκλής, Δημήτρης, Σταύρος και λοιποί μπουν στο χρονοντούλαπο της ελληνικής audio ιστορίας και οι μεταγενέστεροι γράφουν σε διαδικτυακές κοινότητες για τις γνώσεις τους, τον καλό ήχο των υλοποιήσεων τους, το πόσο καλά παιδιά ήταν, την -μετά θάνατο- προσφορά τους στις ελληνικές audio κατασκευές.