Ακούω Γεωργίου τα μεσημέρια και η μουσική που παίζει είναι πραγματικά απαίσια. Ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα βλαχαδερό εκ Πετραλώνων Τώρα π.χ. παίζει το "Mannish Boy" του ΒΒ King. Τι φρικτό ακρόαμα! Μπλουζ, η χαρά του υπανάπτυκτου.