dstam, μια ειλικρινής απορία: αν τελικά δώσω τα 17 χιλιάρικα, θα μπορώ να ακούω και ροκ μουσική;
dstam, μια ειλικρινής απορία: αν τελικά δώσω τα 17 χιλιάρικα, θα μπορώ να ακούω και ροκ μουσική;
Όλα μπορείς να τα ακούσεις. Το πρόβλημα είναι το γνωστό δίλημμα (το οποίο αναφέρεται άλλωστε και στο κείμενο της δοκιμής): Είτε θα έχεις ένα ευαίσθητο ηχείο για να έχεις στάθμες (και είναι δύσκολο να βρεις -κατά τη γνώμη μου- κάτι τέτοιο), είτε θα πρέπει να περιορίσεις τη στάθμη που ακούς, χρησιμοποιώντας ένα ηχείο μέσης/χαμηλής ευαισθησίας το οποίο μπορεί να είναι πιο ουδέτερο. Ενοχλητικό ε;
Δεν είναι μόνο η οδήγηση. Δυσκολεύομαι να φανταστώ κάποια επιθετικά ροκ ή και τζαζ κομμάτια με τόσο σιρόπι, αν κρίνω από αυτά που άκουσα στη φετινή έκθεση - κάτι που δεν ισχύει απαραίτητα για όλα τα set. Άραγε ακούει κανείς τελικά την πρόθεση του μουσικού ή του κατασκευαστή;
Εντύπωση μου κάνει πόσα λίγα τέτοια ηχεία υπάρχουν. Δεν είναι δύσκολο να φτιαχτούν: χρειάζεται ένας σοβαρός compression driver (π.χ. TAD) με κόρνα και ένα μεγάλο γούφερ με ισχυρό μαγνήτη. Ένας τέτοιος συνδυασμός μπορεί να έχει ευαισθησία πάνω από 96 dB ανά βαττ, φυσιολογική εμπέδηση, και μπορεί να πλησιάσει τα 110 dB με πολύ χαμηλή παραμόρφωση. Βέβαια τέτοιες μονάδες είναι ακριβές. Συνεπώς οι διάφοροι απατεώνες σκαρώνουν κάτι μπαρόκ κούτες με θλιβερά μεγαφωνάκια fullrange, φτηνά (εκεί είναι η ουσία) και με "μουσικότητα" (εκεί είναι η απάτη).
Εν συμπεράσματι, θα ισχυριστώ ότι αυτό το Τζίνρο δεν θα πουλήσει ούτε ένα κομμάτι εν Ελλάδι το 2011![]()
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
Just what i thought.. Γι΄αυτό στις εκθέσεις τα παίζουν μόνο με soft jazz..
Δεν είναι απίθανο, αν και έχω την αίσθηση πως ο λόγος είναι άλλος. Η αργόσυρτη jazz ταιριάζει ιδιοσυγκρασιακά σε ένα κλίμα ηρεμίας και καλοπέρασης, όπερ αρμόζει τιμολογιακά σε τέτοια προϊόντα. Πώς να στο πω, έχεις δει ποτέ διαφήμιση ακριβών ρολογιών life style (Rolex, Vacheron κλπ.), να τα φορούν χεβυμεταλάδες; Εκτός αυτού, η αργόσυρτη jazz είναι ένα είδος μουσικής που ακούγεται σε σχετικά χαμηλή στάθμη, κάτι που διευκολύνει αυτά τα προϊόντα, να παίζουν χωρίς ιδιαίτερο ζόρι, και να μην παραμορφώνουν, κάτι αναπόφευκτο σε πολλές περιπτώσεις, είτε διότι αυτό είναι το φυσιολογικά αναμενόμενο, είτε διότι η σχεδίαση του συγκεκριμένου προϊόντος είναι για τα πανηγύρια.
Για παράδειγμα, δες αυτό εδώ το πράμα τί γούφερ έχει, ανεξαρτήτως πόσο το χρεώνουν, και πές μου αν μπορεί να παίξει τύμπανα.
Διάβασε κι αυτό εδώ. The Tragedy of High End Audio. Είναι must. Δύσκολα θα βρεις τόσο συναρπαστικό άρθρο στο χώρο του hi-fi.
... και μερικές ακόμη σκέψεις εδώ...