(από το Avant Garde σε > Plan B.)
...
...
> ΠΡΩΤΟΙ ΤΟ ΕΜΑΘΑΝ οι Pure. Το Avant Garde, ένα χρόνο περίπου αφότου έκλεισε, άλλαζε χέρια. Οι νέοι ιδιοκτήτες δεν το πήραν τυχαία, έτσι,
για να ανοίξουν ένα ακόμη κλαμπ ελπίζοντας ότι θα γεμίσει με κόσμο. Ήθελαν να ξανανοίξουν ένα κλαμπ που θα γέμιζαν οι Pure με τον κόσμο τους.
Το πρώτο βράδυ που οι Pure έπαιξαν ξανά εκεί, οι ουρές έξω από το Plan B (καθόλου τυχαίο το νέο όνομα) έφθαναν σχεδόν μέχρι τη Συγγρού.
«Φαντάσου ότι περίμενε κόσμος έξω από το μαγαζί πριν καν φτάσουμε εμείς να το ανοίξουμε» θυμάται ο Γιάννης Φουάσης. «εμείς μπήκαμε γρήγορα μέσα -το προσωπικό του Plan B να στήσει το μπαρ, εγώ να προετοιμάσω το σταντ με τα εισιτήρια, οι DJs να ζεστάνουν τα MK II- και μέχρι να ανοίξουμε είχαν μαζευτεί άλλα 50 με 60 άτομα απέξω και περίμεναν».
Στα πάρτι της δεύτερης περιόδου, καταλαβαίνεις ότι αυτή η χούφτα «μπριτποπάδων» που πριν λίγα χρόνια είχε ξεκινήσει ως outsiders, πλέον είχαν γίνει η «τάξη πραγμάτων» στο, ας το πούμε εναλλακτικό, κλάμπινγκ. Και μπορεί τότε να δημιουργήθηκαν οι πρώτες εντάσεις μέσα στην ομάδα, κάποιοι παλαιότεροι να έφυγαν και κάποιοι νεώτεροι να ήρθαν, (σ.σ. έφυγε ο -φίλος- DJ Μπάμπης Αλεξόπουλος και ήρθε ο Θανάσης Μήνας του Rock FM) μπορεί κιόλας να είχε χαθεί σε κάποιο βαθμό εκείνο το αίσθημα των πρώτων ημερών, η αλήθεια είναι όμως ότι τα πάρτι στο Plan B δεν είχαν ουσιαστική διαφορά από τα πάρτι στο Avant Garde.
«Στο Avant Garde είχα πάει μόνο μια φορά. Την επόμενη φορά που ξαναπήγα, στο Plan B πια, ο κόσμος ήταν διπλάσιος. Που σημαίνει ότι οι μισοί περίμεναν έξω και έμπαιναν σταδιακά όσο έβγαιναν κάποιοι από μέσα» θυμάται ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος, που τότε ήταν παραγωγός στον Klik FM και ενίοτε έκανε πάρτι κάτω από την ομπρέλα των Pure.
(σ.σ. σαν DJ)
…
«Η μουσική είχε πάντα συγκεκριμένη άποψη. Δεν είχε κολλήματα ελιτίστικου χαρακτήρα, αλλά είχε κάποιες σαφείς κόκκινες γραμμές τις οποίες κανείς DJ ποτέ δεν ξεπερνούσε» λέει ο Λεωνίδας Αρβανίτης, μουσικός δημοσιογράφος και DJ της δεύτερης περιόδου.
«…τα δικά τους hits, που ακόμα και αν παίζονταν αλλού, πάντα είχαν την στάμπα των Pure πάνω τους».
…
από τον Θεοδόση Μίχο
του Esquire
συνεχίζεται.
(πως έμαθε το Αθηναϊκό κλάμπινγκ την Αντίπαρο)
1. μικρά αποσπάσματα από το εξασέλιδο (+ μία) αφιέρωμα του Esquire για την ομάδα των Pure.
2. το "πρόσωπο" στον διάλογο, στην αρχή του άρθρου, είναι -προφανώς- του αρθρογράφου Θ.Μ.
3. από το κείμενο δεν έχει αλλαχθεί ούτε κόμμα (είτε συμφωνώ είτε όχι με στίξεις κ.λπ.).
(εκτός λάθους ή παραλείψεως)
4. το τεύχος θα έλεγα πως αξίζει να το αγοράσετε. Για μια ιστορία -σχεδόν- σαν μύθος.
5. τα σ.σ. είναι δικά μου.
_