+ Reply to Thread
Results 1 to 8 of 8

Thread: Pure for ever!

  1. #1

    Default Pure for ever!

    PURE

    Μια ιστορία -σχεδόν- σαν μύθος.


    με αφορμή το αφιέρωμα του Esquire (τεύχος Μαρτίου 2011) για την καλύτερη ομάδα διοργάνωσης parties, στην Ελλάδα, EVER!


    -Πήγαινε, ρε μαλάκα, να φέρεις κανένα ξίδι.
    -Έλα μαζί, γίνεται της πουτάνας στο μπαρ.
    -Δεν κουνιέμαι. Μαλάκα, κοιταζόμαστε μισή ώρα με εκείνη την γκόμενα.
    -Ποια ρε μαλάκα, Εκείνη με το κόκκινο μαλλί;
    -Στάνταρ έχει κολλήσει με την μπλούζα μου. Δεν κουνιέμαι από εδώ.

    Δεν κουνιέμαι γιατί περιμένω πότε ο DJ θα βάλει ένα κομμάτι που του ζήτησα όταν ξεκίνησε να ανεβαίνει τη μικρή σκάλα που οδηγεί από το πάτωμα του κλαμπ, μερικά μέτρα πιο πάνω, εκεί που είναι τα decks. Θα το έβαζε ούτως ή άλλως, γιατί σε κάθε πάρτι τους οι Pure παίζουν Stone Roses και το «I am The Resurrection» είναι το πρώτο από τα τραγούδια των Stone Roses που παίζουν τη στιγμή που θέλουν να οδηγήσουν το πάρτι τους στην πρώτη του κορύφωση, αλλά εγώ το ζήτησα, έτσι, για να είμαι ακόμα πιο σίγουρος.

    Είναι από εκείνα τα τραγούδια που όλοι τα αναγνωρίζουν μόλις ξεκινάνε.
    Ακούγεται το χτύπημα της μπαγκέτας του ντράμερ στο ταμπούρλο. Αυτό το ξερό, ρυθμικό «πατ, πατ, πατ» για μετρημένα δευτερόλεπτα. Ξέρεις. Περιμένεις όμως. Να μπεί και το μπάσο. Τότε είναι η στιγμή. Για αυτό το τραγούδι είμαστε εδώ όλοι. …
    Θα έρθεις προς το μέρος μου. Θα προσπαθήσω να σκεφτώ κάτι έξυπνο να σου πω.
    Θα ανάψω ένα τσιγάρο. Θα κατεβάσω τον καπνό μαζί με την τελευταία γουλιά από το ποτό μου. Θα φτάσεις μπροστά μου. «Και γαμώ τις μπλούζες θα μου πεις». «Thanks» θα σου πω εγώ, ενώ θα ήθελα να πω «Σ’ ευχαριστώ»


    > ΕΙΚΟΣΙ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ μετά…


    > ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ μέρες, στις αρχές τις δεκαετίας του ’90, …


    > ΚΑΝΕΙΣ δεν είναι απόλυτα σίγουρος, αλλά όλοι μάλλον συμφωνούν ότι πρώτος πέταξε την ιδέα ο Κώστας.
    Ο Κώστας Φονταλής δεν ήξερε τον Μπάμπη Αλεξόπουλο αλλά και οι δύο ήξεραν τον Γιάννη Φουάση και κάπως έτσι βρέθηκαν και οι τρείς μαζί ένα βράδυ στο Mad, που τότε (1992) είχε «μετακομίσει» στην Συγγρού.
    «Μήπως να κάνουμε και εμείς ένα πάρτι;»

    Αν ακούς πολύ μουσική, αν αγοράζεις πολλούς δίσκους, επόμενο είναι να θέλεις να κάνεις ένα πάρτι, για να κάνεις τους φίλους σου και τους αγνώστους σου να χορέψουν με την μουσική που εσύ θα διαλέξεις.

    Το Avant Garde της Λεμπέση, μιας μικρής παρόδου της Συγγρού, δεν ήταν από τα «in» κλαμπ της εποχής.
    Ίσως γι’ αυτό οι ιδιοκτήτες του να είπαν αμέσως OK σε τρείς πιτσιρικάδες που πήγαν μια μέρα εκεί.
    -Θέλουμε να κάνουμε ένα πάρτι.
    -Τι μουσική θα παίζετε;
    -Εντάξει, βασικά indie θέλουμε να παίζουμε, brit pop, Manchester και λίγα χορευτικά, ξέρεις μωρέ, αυτά που παίζει το Hacienda.

    Οι ιδιοκτήτες του Avant Garde δεν ήξεραν αυτά που έπαιζε το Hacienda, ήξεραν όμως το ίδιο το Hacienda, γιατί εκείνες τις μέρες το Hacienda ήταν ακόμη για τον κόσμο των κλάμπερ ότι ήταν παλαιότερα για τους punks το CBGB. Ένα τοτέμ.

    Οι Pure είχαν μπροστά τους τρείς βδομάδες για να ετοιμαστούν. …

    Εκείνη την Πέμπτη, τρείς μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1994, το Avant Garde άνοιξε ως συνήθως τις πόρτες του λίγο πριν τις 11. Μέχρι τη 1 είχαν μπεί μέσα περίπου 30 άτομα, αλλά οι Pure ήξεραν ότι αυτοί οι 30 δεν μετράνε. Αυτοί οι 30 ήταν οι κολλητοί τους, και ένα πάρτι σε κλαμπ δεν το λες και επιτυχημένο αν έρθουν μόνο οι κολλητοί σου.
    Μουσική έπαιζε ο Μπάμπης, όχι με πολλή όρεξη μέχρι εκείνη την ώρα. Ο Κώστας έκοβε βόλτες και μιλούσε με τους φίλους του προσπαθώντας να το παίξει κουλ, ενώ σκέφτονταν ότι ίσως τελικά να μην είχαν τρέξει τόσο πολύ για να προμοτάρουν το πάρτι τους. Ξαφνικά ο Γιάννης που μέχρι τότε καθόταν έξω και περίμενε τον κόσμο στην πόρτα, μπήκε γρήγορα μέσα. Ο Μπάμπης από το DJ booth, που ήταν ψηλά, τον είδε, κάτι του είπε ο Γιάννης και τότε ο Μπάμπης δυνάμωσε λίγο ακόμη την μουσική και πάνω στην αλλαγή δύο τραγουδιών είδε ένα τσούρμο να μπαίνει μέσα στο μαγαζί.

    Γύρω στις 5 το πρωί, που μάζεψαν CDs και βινύλια και μέτρησαν τα εισιτήρια, είδαν ότι είχαν κόψει σχεδόν 200. Το μαγαζί δεν είχε γεμίσει. Όταν όμως μια παρέα ερασιτεχνών (σ.σ. "πιτσιρίκια") κάνει το πρώτο της πάρτι σε ένα άσχετο κλαμπ και γεμίζει σχεδόν το μισό με τον δικό της κόσμο, σημαίνει ότι στο επόμενο πάρτι θα έχει περισσότερο.


    «Τελικά είχαμε κάνει καλή δουλεία» λέει ο Κώστας Φονταλής. «κάπως έτσι κερδίσαμε το residency στο Avant Garde»
    Τον επόμενο μήνα έκαναν άλλο ένα πάρτι. Τον μεθεπόμενο άλλο ένα . Λίγο πριν το καλοκαίρι ο κόσμος ήταν τόσος, που όλοι, οι ίδιοι οι Pure, μαζί και οι άνθρωποι του μαγαζιού, κατάλαβαν ότι ένα πάρτι κάθε μήνα δεν ήταν αρκετό. Αποφάσισαν να κάνουν κάθε Παρασκευή. Αλλά αφού γινόταν τέτοιος χαμός την Παρασκευή, σκέψου τι θα γινόταν αν έκαναν πάρτι κάθε Σάββατο. Όλα τα Σάββατα του Μαΐου μέσα στο Avant Garde ήταν στριμωγμένα περίπου 500 άτομα.
    «Τότε καταλάβαμε ότι έπρεπε και εμείς οι ίδιοι να αντιμετωπίσουμε το θέμα λίγο πιο οργανωμένα.» …
    Οι τρείς δεν ήταν πια αρκετοί. Ήταν η κατάλληλη στιγμή να ανοίξει η ομάδα. …

    από τον Θεοδόση Μίχο
    του Esquire
    συνεχίζεται.



    1. μικρά αποσπάσματα από το εξασέλιδο (+ μία) αφιέρωμα του Esquire για την ομάδα των Pure.
    2. το "πρόσωπο" στον διάλογο, στην αρχή του άρθρου, είναι -προφανώς- του αρθρογράφου Θ.Μ.
    3. από το κείμενο δεν έχει αλλαχθεί ούτε κόμμα (είτε συμφωνώ είτε όχι με στίξεις κ.λπ.).
    (εκτός λάθους ή παραλείψεως)
    4. το τεύχος θα έλεγα πως αξίζει να το αγοράσετε. Για μια ιστορία -σχεδόν- σαν μύθος.
    5. τα σ.σ. είναι δικά μου.



    THE STONE ROSES - I AM THE RESURRECTION
    http://www.youtube.com/watch?v=qyrrTK_xzj4
    http://www.youtube.com/watch?v=e6QnK0yql8s


    Φωτ. των "πιτσιρικάδων" στην αρχή...
    Attached Images
    Last edited by Ì.Ö; 03-11-2011 at 08:34 PM.

  2. #2

    Default


    Η Νατάσσα θα αναλάμβανε τη διακόσμηση του χώρου ανάλογα με τη θεματική του πάρτι.
    Ο Γιώργος Μήλιος θα σχεδίαζε τα φλάϊερ. Ο Θοδωρής Σουρβίνος, ο κιθαρίστας των Pillow, μιας από της πιο έγκριτες indie-pop μπάντες της εποχής, θα έκανε το PR την ώρα του πάρτι, κοινώς θα κερνούσε ποτά τον κόσμο. Δεν ήταν απλά μερικοί φίλοι που έστηναν πάρτι. Ήταν μια κολεκτίβα που έστηνε μεγάλα πάρτι. Και αυτή είναι μια σημαντική διαφορά.
    «ήμασταν οργανωμένοι γιατί μόνο έτσι θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε με φλάϊερ σε τόσο μεγάλη συχνότητα. Χύμα ξαναγινόμασταν την ώρα του κάθε πάρτι….» θυμάται ο Φονταλής.
    ….
    Ήταν κάτι νέο, φρέσκο, οι Αθηναίοι είχαν αρχίσει να ταξιδεύουν περισσότερο από ποτέ, είχαν εικόνες και παραστάσεις από κλαμπ στην Αγγλία και ήταν η πρώτη φορά που μετέφεραν μια τέτοια κατάσταση σωστά στην Ελλάδα.
    Και βασικά ήταν μια μικρή ομάδα που στην πορεία έγινε μια τεράστια παρέα.



    > ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ του Νοεμβρίου του 1996
    οι Pure είχαν κάνει μια ειδική συμφωνία (σ.σ.*) με τους ιδιοκτήτες του Avant Garde.
    Θα τελείωναν το πάρτι τους στις 4 και μέσα σε μισή ώρα θα άδειαζαν το μαγαζί γιατί έπειτα από άλλη μισή θα ξεκινούσε ένα after party μια άλλη ομάδα που έπαιζε trance.
    Λίγο πριν τις 5 το πρωί ο indie θίασος είχε φύγει. Στο πεζοδρόμιο της Λεμπέση είχαν μείνει τρείς τέσσερις βασικοί της ομάδας των Pure, έτσι, για να κάνουν ένα τσιγάρο και να πιούν μια μπίρα για να σβήσουν το αλκοόλ.
    Στην αρχή άκουσαν σειρήνες. Λίγο πριν ξημερώσει μέχρι και η Συγγρού είναι σχεδόν άδεια, οπότε η σειρήνα ενός περιπολικού ακούγεται ακόμα και αν το περιπολικό είναι πέντε τετράγωνα μακριά. Κανείς δεν έδωσε σημασία γιατί δεν υπήρχε λόγος.
    Ένα περιπολικό έστριψε απότομα από την Συγγρού. Ένα άλλο μπήκε στην Λεμπέση από την άλλη μεριά. Και τα δυο σταμάτησαν έξω ακριβώς από το Avant Garde. Όλοι κατάλαβαν γιατί. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η αστυνομία έκλεινε ένα κλαμπ για ναρκωτικά. (σ.σ.*) Ήταν όμως η πρώτη φορά που αυτό συνέβαινε σε κλαμπ που έκαναν τα πάρτι τους οι Pure. Έστω και αν συνέβη αφού το πάρτι των Pure είχε τελειώσει. Και τώρα τι;


    > ΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ του 1997 που οι Pure και μαζί τους όλο το brit pop σινάφι της Αθήνας έμειναν χωρίς στέγη (με κάποια σποραδικά πάρτι στο News στο Θησείο και στο Memphis πίσω από το Hilton) η ίδια η brit pop για πρώτη φορά έδειχνε ότι πλησίαζε στο τέλος του δρόμου.


    από τον Θεοδόση Μίχο
    του Esquire
    συνεχίζεται.



    *1. το μαγαζί είχε ζητήσει την ειδική συμφωνία. Και αυτό, όταν το μαγαζί έγινε γνωστό (όταν το έκαναν δηλ. οι Pure) πρίν, το μαγαζί κτύπαγε μύγες. Απληστία των ιδιοκτητών.
    Φυσικά οι Pure δεν είχαν κανένα πρόβλημα γιατί απλούστατα δεν το ξημέρωναν. τουλάχιστον τελείως)

    2.ναρκωτικά δεν βρέθηκαν παρά μόνο δύο τσιγαριλίκια. Στην άλλη -την επόμενη- ομάδα.
    (οι Pure, που δεν είχαν φυσικά καμία σχέση, δεν πήγαν ούτε καν στο τμήμα. Αλλά ούτε τους είπε και ποτέ τίποτα η Αστυνομία)
    Τα σενάρια είναι πολλά… και, όπως καταλαβαίνει ο καθείς, συμπεριλαμβάνουν και τον ανταγωνισμό. (αφού ένα μαγαζί της πλάκας -πριν τους Pure- είχε δημιουργήσει οικονομική ζημιά σε παρεμφερή. και, θα έλεγα, καταξιωμένα)



    1. μικρά αποσπάσματα από το εξασέλιδο (+ μία) αφιέρωμα του Esquire για την ομάδα των Pure.
    2. το "πρόσωπο" στον διάλογο, στην αρχή του άρθρου, είναι -προφανώς- του αρθρογράφου Θ.Μ.
    3. από το κείμενο δεν έχει αλλαχθεί ούτε κόμμα (είτε συμφωνώ είτε όχι με στίξεις κ.λπ.).
    (εκτός λάθους ή παραλείψεως)
    4. το τεύχος θα έλεγα πως αξίζει να το αγοράσετε. Για μια ιστορία -σχεδόν- σαν μύθος.
    5. τα σ.σ. είναι δικά μου.

    [Η Νατάσσα Δ. είναι ένα αυθεντικό ταλέντο (+ σπουδές) στην διακόσμηση βιτρίνας και εσωτερικών χώρων.
    (το λέω σαν ειδήμων :-)) Επίσης έχει κάνει τα σκηνικά σε πολλά σήριαλ. (και αλλού)
    Ο Γιώργος Μήλιος είναι γραφίστας και εκτός από τα flyers και τα pure zines της ομάδας που έφτιαχνε, έκανε και χρέη μπάρμαν.
    Οι δύο τους (η Ν.Δ. κ’ ο Γ.Μ.) είναι ζευγάρι και το αγοράκι τους (5 ετών σήμερα) το έχει βαφτίσει ο Γ.Φ.]



    Pure flyers
    http://www.facebook.com/photos.php?i...&id=1453458121
    http://www.facebook.com/photos.php?i...&id=1453458121
    Pure zines
    http://www.facebook.com/photos.php?i...&id=1453458121


    Φωτ. μεγαλώνοντας…
    Attached Images
    Last edited by Ì.Ö; 03-11-2011 at 09:05 PM.

  3. #3

    Default

    (από το Avant Garde σε > Plan B.)

    ...
    ...
    > ΠΡΩΤΟΙ ΤΟ ΕΜΑΘΑΝ οι Pure. Το Avant Garde, ένα χρόνο περίπου αφότου έκλεισε, άλλαζε χέρια. Οι νέοι ιδιοκτήτες δεν το πήραν τυχαία, έτσι,
    για να ανοίξουν ένα ακόμη κλαμπ ελπίζοντας ότι θα γεμίσει με κόσμο. Ήθελαν να ξανανοίξουν ένα κλαμπ που θα γέμιζαν οι Pure με τον κόσμο τους.
    Το πρώτο βράδυ που οι Pure έπαιξαν ξανά εκεί, οι ουρές έξω από το Plan B (καθόλου τυχαίο το νέο όνομα) έφθαναν σχεδόν μέχρι τη Συγγρού.

    «Φαντάσου ότι περίμενε κόσμος έξω από το μαγαζί πριν καν φτάσουμε εμείς να το ανοίξουμε» θυμάται ο Γιάννης Φουάσης. «εμείς μπήκαμε γρήγορα μέσα -το προσωπικό του Plan B να στήσει το μπαρ, εγώ να προετοιμάσω το σταντ με τα εισιτήρια, οι DJs να ζεστάνουν τα MK II- και μέχρι να ανοίξουμε είχαν μαζευτεί άλλα 50 με 60 άτομα απέξω και περίμεναν».

    Στα πάρτι της δεύτερης περιόδου, καταλαβαίνεις ότι αυτή η χούφτα «μπριτποπάδων» που πριν λίγα χρόνια είχε ξεκινήσει ως outsiders, πλέον είχαν γίνει η «τάξη πραγμάτων» στο, ας το πούμε εναλλακτικό, κλάμπινγκ. Και μπορεί τότε να δημιουργήθηκαν οι πρώτες εντάσεις μέσα στην ομάδα, κάποιοι παλαιότεροι να έφυγαν και κάποιοι νεώτεροι να ήρθαν, (σ.σ. έφυγε ο -φίλος- DJ Μπάμπης Αλεξόπουλος και ήρθε ο Θανάσης Μήνας του Rock FM) μπορεί κιόλας να είχε χαθεί σε κάποιο βαθμό εκείνο το αίσθημα των πρώτων ημερών, η αλήθεια είναι όμως ότι τα πάρτι στο Plan B δεν είχαν ουσιαστική διαφορά από τα πάρτι στο Avant Garde.

    «Στο Avant Garde είχα πάει μόνο μια φορά. Την επόμενη φορά που ξαναπήγα, στο Plan B πια, ο κόσμος ήταν διπλάσιος. Που σημαίνει ότι οι μισοί περίμεναν έξω και έμπαιναν σταδιακά όσο έβγαιναν κάποιοι από μέσα» θυμάται ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος, που τότε ήταν παραγωγός στον Klik FM και ενίοτε έκανε πάρτι κάτω από την ομπρέλα των Pure.
    (σ.σ. σαν DJ)

    «Η μουσική είχε πάντα συγκεκριμένη άποψη. Δεν είχε κολλήματα ελιτίστικου χαρακτήρα, αλλά είχε κάποιες σαφείς κόκκινες γραμμές τις οποίες κανείς DJ ποτέ δεν ξεπερνούσε» λέει ο Λεωνίδας Αρβανίτης, μουσικός δημοσιογράφος και DJ της δεύτερης περιόδου.
    «…τα δικά τους hits, που ακόμα και αν παίζονταν αλλού, πάντα είχαν την στάμπα των Pure πάνω τους».


    από τον Θεοδόση Μίχο
    του Esquire
    συνεχίζεται.
    (πως έμαθε το Αθηναϊκό κλάμπινγκ την Αντίπαρο)


    1. μικρά αποσπάσματα από το εξασέλιδο (+ μία) αφιέρωμα του Esquire για την ομάδα των Pure.
    2. το "πρόσωπο" στον διάλογο, στην αρχή του άρθρου, είναι -προφανώς- του αρθρογράφου Θ.Μ.
    3. από το κείμενο δεν έχει αλλαχθεί ούτε κόμμα (είτε συμφωνώ είτε όχι με στίξεις κ.λπ.).
    (εκτός λάθους ή παραλείψεως)
    4. το τεύχος θα έλεγα πως αξίζει να το αγοράσετε. Για μια ιστορία -σχεδόν- σαν μύθος.
    5. τα σ.σ. είναι δικά μου.



    _
    Attached Images
    Last edited by Ì.Ö; 03-11-2011 at 09:40 PM.

  4. Default

    Η ναυαρχίδα των εκδόσεων Κωστόπουλου εξυμνεί την "καλύτερη ομάδα διοργάνωσης parties, στην Ελλάδα, EVER!"
    Μιλάμε δηλαδή, ένθεν και ένθεν, για τους στυλοβάτες της Κοινωνίας (με κεφαλαίο Κ) και του Πολιτισμού (με κεφαλαίο Π).
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  5. #5

    Default

    να το συντομεύσω…


    ...
    > Η ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ μέχρι και τα μέσα των 90s θεωρούνταν ακόμη «off-road» νησί…
    Δεν είχε ούτε ωραίες παραλίες ούτε μπαρ της προκοπής…
    Μπορεί να έπινες καμία μπόμπα σε κάποιο από αυτά…
    αλλά το πιθανότερο είναι ότι θα έπαιρνες μπίρες από το περίπτερο για να τις πιείς στην πλατεία έξω από το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου…

    «Ίσως τελικά εμείς να ήμασταν οι πρώτοι που σπάσαμε όλο αυτό το λίγο παρακμιακό ροκ σκηνικό» λέει ο Φονταλής.
    «Ίσως να φταίμε και λίγο που η Αντίπαρος άρχισε να "χαλάει"»

    Την πρώτη χρονιά (1997) πήγαν στην Αντίπαρο να κάνουν διακοπές. Στην πλατεία πήγαιναν κι αυτοί, όπως όλοι, αλλά έπειτα από μια βδομάδα
    είχαν ψιλοβαρεθεί και σκέφτηκαν -τι άλλο;- να κάνουν ένα πάρτι. Πήγαν το πρωί σε μία από τις ντίσκο της συμφοράς…
    ...και το ίδιο βράδυ έπαιξαν μουσική με τα λίγα CDs που είχε φέρει ο καθένας μαζί του.

    Το επόμενο καλοκαίρι θα πήγαιναν ξανά στην Αντίπαρο…

    «…Σαν να είχαμε κάνει κατάληψη σε όλο το νησί. Κόσμος έρχονταν ακόμη και για ένα βράδυ από την Πάρο ειδικά για το πάρτι και έφευγε
    άυπνος το πρωί» θυμάται ο Λεωνίδας Αρβανίτης.
    Για τρία χρόνια η Αντίπαρος ήταν κάτι σαν την Ιμπίθα για την αθηναϊκή αλτερνατίβα που δεν θα έριχνε ποτέ τα μούτρα της για να πάει στην
    «καμένη» Ιμπίθα.


    (στο επόμενο ποστ το τέλος)

    ενδεικτικές, και μόνο, φωτ. όταν το νησί “βούλιαζε” χάριν των Pure.
    Attached Images
    Last edited by Ì.Ö; 03-11-2011 at 11:44 PM.

  6. #6

    Default

    > ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΧΕ να κάνει με το ότι οι «παλιοί» μετά από έξη εφτά χρόνια κουράστηκαν… (σ.σ.*)
    Μπορεί να έφταιγε ότι τότε, στο πέρασμα από τα 90s στα 00s, τα μεγάλα κλαμπ είχαν χάσει πολύ από το knack που είχαν πριν από μερικά χρόνια…
    ...
    Τα rave πάρτι δεν γίνονταν καν…
    ...
    Και η νέα φουρνιά πιτσιρικάδων…


    Και όμως, τότε ήταν που οι Pure πίστεψαν ότι μπορούσαν να ανοίξουν ακόμα περισσότερο τη φάση. Να αφήσουν οριστικά πίσω τους το underground. Έπαιξαν στο Camel. Έπαιξαν στο Club 22. Και έπαιζαν καλά. Ένα από τα καλύτερα πάρτι το έστησαν στις 17 Δεκεμβρίου του 1999 στο κατά τ’ άλλα απρόσωπο Camel. …

    Κάτι όμως έμοιαζε χαμένο μετά το Plan B.
    «Πίστευα ότι η φάση του παιδικού πάρτι μπορεί να ξεπεράσει το όριο των χιλίων εναλλακτικών» λέει ο Φονταλής.
    «Δεν τα καταφέραμε. Αλλά αν δεν το δοκιμάζαμε, μπορεί και να μην καταλαβαίναμε ότι τότε ήταν η στιγμή να σταματήσουμε. Ότι είχε έρθει το τέλος.»

    Στις 21 Δεκεμβρίου του 2002 οι Pure κρέμασαν για τελευταία φορά το πανό τους, αυτήν τη φορά στον τοίχο του Gagarin. Στα decks ανέβηκαν όλοι οι DJs που είχαν περάσει τα προηγούμενα οκτώ χρόνια από τους Pure.


    Δεν θυμάμαι ποιος έβαλε το «I am The Resurrection» των Stone Roses. (http://www.youtube.com/watch?v=qyrrTK_xzj4)
    Θα έπαιρνα όμως όρκο ότι κάπου στο βάθος είδα μια κοκκινομάλλα να με κοιτάει, να σηκώνει τα χέρια της ψηλά και να χορεύει.
    Στο κέντρο ενός κύκλου.

    από τον Θεοδόση Μίχο
    του Esquire


    * κουράστηκαν, σπούδαζαν και ταυτόχρονα εργάζονταν, μεγάλωσαν, πολλά
    (ειδικά ο Γ.Φ. που εκτός των άλλων περνούσε αρκετό καιρό -και περνάει- λόγω της φύσης της δουλειάς του στο εξωτερικό)


    1. μικρά αποσπάσματα από το εξασέλιδο (+ μία) αφιέρωμα του Esquire για την ομάδα των Pure.
    2. το "πρόσωπο" στον διάλογο, στην αρχή του άρθρου, είναι -προφανώς- του αρθρογράφου Θ.Μ.
    3. από το κείμενο δεν έχει αλλαχθεί ούτε κόμμα. (εκτός λάθους ή παραλείψεως)
    4. το τεύχος θα έλεγα πως αξίζει να το αγοράσετε. Για μια ιστορία -σχεδόν- σαν μύθος.
    5. τα σ.σ. είναι δικά μου.


    Προσοχή. Οι φωτ. αφορούν το αμέσως επόμενο ποστ.
    Attached Images

  7. #7

    Default

    Στις 19 Δεκεμβρίου του 2009, επτά χρόνια μετά το τελευταίο τους πάρτυ και δεκαπέντε από το ξεκίνημα τους, οι Pure, και βασικά οι τρείς πρώτοι
    (Κ.Φ. Γ.Φ. Μ.Α.), ξαναέβγαλαν "από την ναφθαλίνη" το πανό τους και διοργάνωσαν ένα reunion - revival party.

    (όπως το ονόμασαν. -μοιράζοντας ταυτόχρονα στους καλεσμένους τους το στοκ των flyers, posters, zines, κ.λπ. που είχαν φυλάξει ή τους είχαν απομείνει)

    1.000 περίπου άτομα πέρασαν εκείνο το βράδυ από τον πολυχώρο «Μύγα» γεμίζοντας τον ασφυκτικά (χαρακτ/κή φωτ. Α-8/εσωτ. μπαλκόνι) και αποδεικνύοντας,
    ότι οι παρέες κρατάνε χρόνια…
    οι φωτογραφίες (αυτές εδώ και του αμέσως προηγούμενου ποστ) μιλάνε από μόνες τους
    .



    και δύο-τρία links σχετικά με το event.
    η διαδρομή των Pure με δύο λόγια. (στο τέλος του link, οι ξένοι DJs που πέρασαν από τους Pure)

    http://www.mindradio.gr/scene.php?t=music&id=1228
    εδώ (στο τέλος) μπορείτε να δείτε ένα μέρος από το μουσικό πρόγραμμα-προτιμήσεις των Pure.
    http://www.mixtape.gr/t.asp?sub=6&sec=1&uid=22
    http://www.athinorama.gr/clubbing/ar...id=8069&i=1732

    [Massive Attack - Karmacoma
    http://www.youtube.com/watch?v=RbZPyWI0Wds ]

    υπολ. Φωτ.
    Attached Images

  8. #8

    Default

    .
    .
    .
    συζητώντας με ένα φίλο για τα σημάδια του Γ.Φ. (φωτ.3 ποστ 6. -αλλά και αλλού),
    και επειδή πιθανόν πολλοί να αναρωτιέστε ...,


    το δόντι αριστερά (ψεύτικο /λέει να το ξαναλλάξει τώρα) είναι από ποδήλατο.
    το σημάδι στο κούτελο (αριστερά επάνω./στη φωτ. εμφανίζ. δεξιά) είναι από μηχανάκι.
    (δώδεκα χρονών του είχα πάρει ένα 50αρακι./μ@λ@κί@ δική μου!)

    όμως και στο πίσω μέρος του κεφαλιού του έχει ράμματα (βλ. φωτ.) -και αλλού-, όταν το '99, γυρίζοντας από το «Camel»
    (με ένα δανεικό μηχανάκι και την αδελφή του μαζί), ένα αυτοκίνητο πέρασε ένα Stop.
    (κτύπησαν και οι δύο… ο Γιάννης μπήκε στο παρμπρίζ...)


    λέω μόνο, δόξα τω Θεώ, … τίποτα άλλο!
    Attached Images
    Last edited by Ì.Ö; 03-17-2011 at 08:55 PM.

+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts