+ Reply to Thread
Results 1 to 6 of 6

Thread: Τhe three way nude swinging dipole.

Hybrid View

  1. Default Τhe three way nude swinging dipole.

    Ποιά είναι η γνώμη σας γιαυτό:



    http://www.diyaudio.com/forums/multi...le-thread.html

    Με μια πρώτη ματιά φαίνεται εξόφθαλμα λανθασμένη η προσέγγιση του σχεδιαστή στην υποθεση ηχείο (& χώρος).
    Είναι πράγματι ?

  2. #2

    Default

    Ωραία θα ήταν να μπορούσαμε να δούμε και τις φωτό...

  3. Default

    Το χωρικό θέμα δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Για τα μήκη κύματος που διαχειρίζεται το γούφερ, μία μπάφλα λογικών διαστάσεων είναι έτσι κι αλλιώς συμβολική (εν τη εννοία του συμβόλου, αλλά και των συμβολών). Το εν δυνάμει πρόβλημα είναι η αδρανειακή συμπεριφορά του γούφερ.

    Το γούφερ είναι 18ιντσο και κροσσάρεται στα 200 Hz. Η Xmax του είναι περίπου 0.9 cm. Έχει κινούμενη μάζα 154 gr και ολική μάζα 14 κιλά (λόγος περίπου 1:100). Ας υποθέσουμε ότι καλείται να αναπαράγάγει ένα δυνατό μεταβατικό, το οποίο το αναγκάζει να εξαντλήσει τα 9 mm της μέγιστης διαδρομής, και ταυτόχρονα έναν σιγανό ήχο στα 200 Hz (τό άνω συχνοτικό όριο λειτουργίας του). Με βάση το νόμο διατήρησης της ορμής, μετακίνηση του διαφράγματος κατά 0.9 cm θα επιφέρει αναπήδηση (recoil) του σκελετού κατά 0.009 cm προς την αντίθετη κατεύθυνση μέσα στον ίδιο χρόνο. Το μήκος κύματος στα 200 Hz είναι 172 cm και ο λόγος αυτών των δύο μεγεθών (μήκος κύματος προς recoil) είναι περίπου 19000. Επειδή όμως ακούμε λογαριθμικά και επειδή η ένταση του ήχου είναι ανάλογη του τετραγώνου του πλάτους δόνησης, για να μεταφράσουμε αυτό τον αριθμό σε ντεσιμπέλ, πρέπει να τον λογαριθμήσουμε και μετά να τον πολλαπλασιάσουμε επί 20. 20log19000 = ~86 dB. Άρα σήμα 200 Hz κατα 86 dB ασθενέστερο του μεταβατικού θα "χαθεί" μέσα στην αναπήδηση του σκελετού.

    Συνεπώς σε αυτή την (worst case αλλά και υπεραπλουστευμένη) περίπτωση, η δυναμική περιοχή του συστήματος εμφανίζεται μικρότερη από εκείνην ενός CD. Έχει αυτό κάποια πρακτική σημασία? Δεν ξέρω. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθεί ότι ένας ήχος που παίζει ταυτόχρονα με έναν άλλον, κατά 86 dB ισχυρότερο, μασκάρεται ψυχοακουστικά ούτως ή άλλως. Η αριθμητική είναι μπακάλικη, αλλά ελπίζω να δίνει μία ιδέα του πού βρίσκεται το πρόβλημα και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί. Υποθέτω ότι, με αρκετό πειραματισμό, μπορεί κάποιος να βελτιώσει την αδρανειακή συμπεριφορά που σκιαγράφησα παραπάνω, δοκιμάζοντας λάστιχα με διάφορα μήκη, ελαστικότητες, αποσβέσεις, tensioning και διευθετήσεις στο χώρο.

    Το βέβαιον είναι ότι ο βέλτιστος τρόπος στήριξης ενός γούφερ είναι από το μαγνήτη του και όχι από το στεφάνι. Το έχει μελετήσει ο Linkwitz πολύ καλύτερα από μένα (προφανώς):
    www.linkwitzlab.com/Driver%20Decoupling.doc
    To paper προέρχεται από την TAD/Pioneer και εξετάζει πειραματικά τη συμπεριφορά ενός γούφερ. Η θεωρητική ανάλυση λέει ότι για λόγο μαζών 1:100 προκαλείται λόγος επιταχύνσεων 100:1, συνεπώς 20log100 = ~40 dB χαμηλότερη δόνηση, νούμερο που επιβεβαιώνεται από τις παρατιθέμενες μετρήσεις.
    Εν προκειμένω ο "twest820" θα μπορούσε να σκαρώσει ένα clamp από ξύλο ή μέταλλο και να στηρίξει ακλόνητα του γούφερ του στο πάτωμα, κρατώντας τις δύο μονάδες BG Radia αναρτημένες από τα λάστιχα. Πιθανόν η κατάσταση θα γινόταν ακόμα καλύτερη, εάν έβρισκε τρόπο να κολλήσει βαρίδια από μη μαγνητικό βαρύ υλικό (π.χ. μολύβι?) πάνω στους σκελετούς των μεγαφώνων - ειδικά των BG που είναι ελαφριά. Τα μήκη κύματος στα οποία εργάζονται π.χ. τα τουίτερ είναι πολύ μικρά (=χιλιοστά του μέτρου) και στην περίπτωση αυτή είναι εντελώς απαράδεκτο να δονούνται οι βάσεις τους σε συγκρίσιμα πλάτη. Έχω ήδη θίξει το θέμα προ τετραετίας: http://www.avmentor.eu/forum/showthr...&p=565#post565
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  4. Default

    Quote Originally Posted by zonepress View Post
    worst case
    Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως έπρεπε να έχω γράψει best case, διότι κάνω μία παραδοχή αρκετά παρακινδυνευμένη (χρησιμοποιώ τα μήκη κύματος in lieu του πλάτους δόνησης).
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  5. Default

    Quote Originally Posted by zonepress View Post
    Το χωρικό θέμα δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Για τα μήκη κύματος που διαχειρίζεται το γούφερ, μία μπάφλα λογικών διαστάσεων είναι έτσι κι αλλιώς συμβολική (εν τη εννοία του συμβόλου, αλλά και των συμβολών). Το εν δυνάμει πρόβλημα είναι η αδρανειακή συμπεριφορά του γούφερ.

    Το γούφερ είναι 18ιντσο και κροσσάρεται στα 200 Hz. Η Xmax του είναι περίπου 0.9 cm. Έχει κινούμενη μάζα 154 gr και ολική μάζα 14 κιλά (λόγος περίπου 1:100). Ας υποθέσουμε ότι καλείται να αναπαράγάγει ένα δυνατό μεταβατικό, το οποίο το αναγκάζει να εξαντλήσει τα 9 mm της μέγιστης διαδρομής, και ταυτόχρονα έναν σιγανό ήχο στα 200 Hz (τό άνω συχνοτικό όριο λειτουργίας του). Με βάση το νόμο διατήρησης της ορμής, μετακίνηση του διαφράγματος κατά 0.9 cm θα επιφέρει αναπήδηση (recoil) του σκελετού κατά 0.009 cm προς την αντίθετη κατεύθυνση μέσα στον ίδιο χρόνο. Το μήκος κύματος στα 200 Hz είναι 172 cm και ο λόγος αυτών των δύο μεγεθών (μήκος κύματος προς recoil) είναι περίπου 19000. Επειδή όμως ακούμε λογαριθμικά και επειδή η ένταση του ήχου είναι ανάλογη του τετραγώνου του πλάτους δόνησης, για να μεταφράσουμε αυτό τον αριθμό σε ντεσιμπέλ, πρέπει να τον λογαριθμήσουμε και μετά να τον πολλαπλασιάσουμε επί 20. 20log19000 = ~86 dB. Άρα σήμα 200 Hz κατα 86 dB ασθενέστερο του μεταβατικού θα "χαθεί" μέσα στην αναπήδηση του σκελετού.

    Συνεπώς σε αυτή την (worst case αλλά και υπεραπλουστευμένη) περίπτωση, η δυναμική περιοχή του συστήματος εμφανίζεται μικρότερη από εκείνην ενός CD. Έχει αυτό κάποια πρακτική σημασία?
    Πόση σημασία έχει να ακούσεις μια "πληροφορία" - 86 dB σε ένα κοινό οικιακό χώρο που ο θόρυβος περιβάλλοντος θα κυμαίνεται μεταξύ 30-40 dB (πιθανόν και περισότερο για "θορυβώδες" δωμάτιο ) ?
    Επίσης, πόση θα είναι - ούτως ή άλλως - η παραμόρφωση ενός γούφερ που θα δουλεύει οριακά, κοντά στο x-max του?
    Επίσης πόσα συστήματα μπορούν να επιτύχουν max spl , χωρίς σοβαρές παραμορφώσεις, τέτοιο ώστε να επιτυγχάνουν δυναμική περιοχή ενός CD (πάνω απο το noise level) ενός χώρου ακρόασης?

    P.S. Βρισκω την "αριθμητική" σου προσεγγιστική μεν, αλλά καθόλου "μπακάλικη".
    Ευχαριστώ για τα links, θα τα κοιτάξω και θα επανέλθω ...

  6. Default

    Όπως έγραψα:
    Quote Originally Posted by zonepress View Post
    Έχει αυτό κάποια πρακτική σημασία? Δεν ξέρω
    Νομίζω ότι το θέμα δεν είναι θέμα παραμορφώσεων, αλλά διακριτικής/αναλυτικής ικανότητας (=resolution). Η ιδέα του μηδενισμού της μηχανικής σύζευξης των μεγαφώνων με αφαίρεση της μπάφλας είναι αξιόλογη. Επιμένω όμως ότι η στήριξη του γούφερ στο πάτωμα με ένα clamp θα ήταν καλύτερη λύση από το εκκρεμές του Φουκώ.
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts