Επανέρχομαι στο θέμα. Ένα δέλτα του Ντιράκ είναι πολύ απαιτητικό σήμα, διότι περιέχει όλες τις αρμονικές σε πλάτος ίσο προς την θεμελιώδη:


Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πόσο δύσκολη είναι η πιστή αναπαραγωγή ενός τέτοιου σήματος. Είναι π.χ. πολύ πιο δύσκολη από ότι ενός τετραγωνικού κύματος:

μια και το πλάτος των αρμονικών στη δεύτερη περίπτωση βαίνει μειούμενο. Συγκεκριμένα η σειρά Φουριέ ενός τετραγωνικού παλμού μπορεί να γραφτεί με τη μορφή: ημωτ + ημ3ωτ/3 + ημ5ωτ/5 + ημ7ωτ/7 + ημ9ωτ/9 + ... κ.ο.κ..

Τονίζω το παραπάνω διότι διάβασα σε γνωστό ειδησεογραφικό φόρουμ μια λανθασμένη περιγραφή του τετραγωνικού κύματος και το λάθος δεν διορθώθηκε, μάλλον εκ παραδρομής. Για να πούμε και μερικές βασικές αρχές, κάθε σήμα του οποίου οι θετικές και αρνητικές κυματομορφές είναι συμμετρικές ως προς τον οριζόντιο άξονα, εξ ορισμού δεν μπορεί να περιέχει αρμονικές αρτίας ταξεως, αλλά αποκλειστικά και μόνο περιττής.

Το αντίστροφο ισχύει μερικώς μόνον: δηλαδή μία κυματομορφή που έχει μη συμμετρικά μεταξύ τους θετικά και αρνητικά ημιμόρια, υποχρεωτικά περιέχει αρμονικές αρτίας τάξεως, χωρις αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να έχει και περιττής τάξεως.

Έτσι το τετραγωνικό σήμα έχει μόνο περιττής τάξεως αρμονικές, ενώ το δέλτα του Ντιράκ όλες, ακόμα και αυτές που δεν υπάρχουν