-
... 
Έχουμε και λέμε:
1. Ο όρος "ανηχοϊκή" μέτρηση, όταν χρησιμοποιήται στις λεζάντες των δοκιμών του avmentor, εκφράζει την μέτρηση η οποία προκύπτει από αφαίρεση όλων των ανακλάσεων κατά την ρύθμιση του παραθύρου στο πεδίο του χρόνου. Η ανηχοϊκή μέτρηση έχει τον γνωστό περιορισμό που σχετίζεται με το trade off μεταξύ παραθύρου (σε mS) και χρήσιμης ανάλυσης του FFT (σε Hz) από τον οποίο προκύπτει η απόκριση. Το συνηθισμένο όριο για ηχεία που μπορούν να σηκωθούν από το πάτωμα, για τον χώρο όπου γίνονται οι μετρήσεις, είναι τα 250Hz. Το 100.49 σηκώνεται δύσκολα, κι έτσι η μέτρηση έγινε με το ηχείο στο δάπεδο. Η πρώτη ανάκλαση είναι πιο κοντά στην κρουστική απόκριση από ότι συνήθως, εξ ου και και το υψηλότερο όριο.
Ο όρος "ψευδοανηχοϊκή" χρησιμοποιήται για να εκφράσει ένα διάγραμμα το οποίο έχει προκύψει από splicing ανηχοϊκών και near field μετρήσεων.
Και οι δύο όροι χρησιμοποιούνται με αυτή την λογική στο κλασικό βιβλίο του d'Appolito (Testing Loudspeakers).
2. Η κλίμακα στα διαγράμματα όπου φαίνεται η επίδραση των ρυθμίσεων έχει επιλεγεί επίτηδες πιο αναλυτική για να φανούν οι διαφορές.
3. Δεν έχω ιδιαίτερη εμπειρία από την συμπεριφορά του Accuton. Το 100.49 είναι το πρώτο ηχείο που δοκιμάζω που το περιλαμβάνει. H απόκριση της ίδιας της μονάδας όπως την δίνει η ίδια τη εταιρία (με το σύστημα του Klippel) δεν δείχνει τέτοια συμπεριφορά. Ως εκ τούτου, κατά την άποψή μου, δύο θεωρίες μπορούν να προταθούν:
Πρώτον, είναι επιλογή voicing των Σουηδών οι οποίοι δίνουν, έτσι, αέρα στον χρήστη να μειώσει τις μεσαίες αν το θέλει. Όπως γράφω και στο κείμενο, το ηχείο μετρήθηκε "flat" χωρίς δηλαδή καμμία επέμβαση στις ρυθμίσεις. Δεύτερον, η "καμπούρα" οφείλεται πράγματι σε beaming, όπως προτείνεις, αλλά είναι -στην πραγματικότητα- παρενέργεια της μέτρησης από μικρή απόσταση. Το 1m που αποτελεί στάνταρντ (και βολεύει) συχνά "αδικεί" μεγάλα ηχεία των οποίων οι μονάδες απέχουν αρκετά και είναι κυριολεκτικά άχρηστο σε ηχεία πάνελ κ.λπ.
Προς την δεύτερη αυτή θεωρία συνηγορεί και η μέτρηση της διασποράς. Η μέτρηση αυτή έχει συζητηθεί αρκετά (προτείνεται από διάφορους, μεταξύ των οποίων και ο D'Appolito) και έχει μεγάλη χρησιμότητα αλλά και κάποια εποπτικά προβλήματα (δες το 6). Επί του προκειμένου, η μέτρηση αυτή δεν δείχνει τον περί ου ο λόγος τονισμό, αντιθέτως αποκαλύπτει υπολείμματα ενός άλλου τονισμού ο οποίος βρίσκεται πάνω από τα 3kHz, υπάρχει στην μέτρηση της μονάδας όπως τη δίνει η Accuton, αλλά, φυσικά έχει "φαγωθεί" από το φίλτρο.
4. Το διάγραμμα 2d με χρωματική κωδικοποίηση προτιμάται επειδή είναι, με βάση την εμπειρία μου, ευκολότερο στην ανάγνωση. Το 3d δημιουργεί προβλήματα διότι οι περισσότεροι δεν συνειδητοποιούν ότι ο εγκάρσιος άξονας (ο του χρόνου) τέμνεται υπό γωνία με τον οριζόντιο άξονα (της συχνότητας) επειδή το διάγραμμα έχει προοπτική. Η απεικόνιση δύο διαστάσεων είναι κάπως πιο απλή. Ζωηρώς αμφιβάλλω αν κάποιος που μπορεί να διαβάσει τα 3d "μπερδεύεται" από τα 2d!
5. To διάγραμμα της βηματικής απόκρισης προκύπτει από ανηχοϊκή μέτρηση, επομένως δεν τίθεται θέμα πρώτης ανάκλασης. Είναι πιθανόν να ισχύει αυτό που λες για το δεύτερο γούφερ.
6. To διάγραμμα οριζόντιας διασποράς είναι χρήσιμο στο να καταδείξει πως συμπεριφέρεται το ηχείο στην πράξη σε σχέση και με το χώρο, δηλαδή με μέτρηση από την θέση ακρόαασης (όπως γράφει και η σχετική λεζάντα). Υπάρχουν διάφορες μεθοδολογίες και ακόμη δεν έχω καταλήξει στο ποιά είναι η καλύτερη (μάλλον, όμως, θα επιλέξω αυτήν με την οποία μετρήθηκε το XTZ).
Μπορεί να δωθεί ένα διάγραμμα ανηχοϊκών μετρήσεων, οι οποίες δείχνουν -βασικώς- την συμπεριφορά του κλάδου μεσαίων/υψηλών.
Μπορεί να δωθεί ένα διάγραμμα ψευδοανηχοϊκών μετρήσεων (με splicing). Αυτό δεν προσφέρει πολύ περισσότερες πληροφορίες (εκτός ίσως μιας αίσθησης πληρότητας του διαγράμματος το οποίο δεν τελειώνει "περίεργα" χαμηλά), επειδή οι near field μετρήσεις δεν αλλάζουν (ίσως ελάχιστα) αν το ηχείο τοποθετηθεί σε θέση ακρόασης (δηλαδή στην θέση και την απόσταση από την οποία γίνονται οι ακροάσεις).
Μπορεί, τέλος, να δωθεί ένα διάγραμμα που προκύπτει από μη ανηχοϊκή μέτρηση. Η μέθοδος από οποία προέκυψε το διάγραμμα του 100.49 είναι η τελευταία. Είναι πραγματική μέτρηση της απόκρισης, που περιλαμβάνει το σύνολο της κρουστικής, δηλαδή όλες τις ανακλάσεις του χώρου, σε απόσταση ίδια με αυτήν των ακροάσεων και επομένως δεν προκύπτει με splicing. Απλώς το ηχείο περιστρέφεται ώστε να επιτευχθούν οι κατάλληλες γωνίες. Αυτό που φαίνεται στο διάγραμμα είναι η συνολική απόκριση χώρου/ηχείου και όχι η απόκριση του ηχείου. Ακόμη και στις υψηλές συχνότητες υπεισέρχεται ο χώρος, λόγω των ανακλάσεων που περιλαμβάνονται. Το πρόβλημα αυτής της μέτρησης είναι, ακριβώς, ότι συνήθως είναι "κακή" με κριτήρια ηχείων, επειδή είναι μέτρηση ακουστικής. Αυτό που φαίνεται στο διάγραμμα ως μεγάλη πτώση στις χαμηλές, είναι στην πραγματικότητα η συμπεριφορά του χώρου.
7. Τέλος, η μέτρηση με τα plugs και χωρίς αυτά, δεν αντιστοιχεί (προφανώς) σε συμπεριφορές ηχείων ακουστικής ανάρτησης και bass reflex. Για να είμαι απολύτως ειλικρινής (
) δεν έδωσα μεγάλη σημασία σε αυτό το θέμα, επειδή χρησιμοποίησα τα plugs με βάση το ακουστικό αποτέλεσμα κατά τις ακροάσεις.
Aν ξέχασα κάτι, μου λες.
Posting Permissions
- You may not post new threads
- You may not post replies
- You may not post attachments
- You may not edit your posts
Forum Rules