Ενδιαφέρον το συγκριτικό. Για όποιον ενδιαφέρεται, οι μετρήσεις περιγράφονται αδρά στο κλασσικό άρθρο του Poul Ladegaard:
http://downloads.nakedresource.com/d...resonances.pdf
στο οποίο αναφέρεται και η δοκιμή.
Για λόγους πρακτικούς θα ήθελα να βρεθεί τρόπος τα απλά διαγράμματα (όπως αυτά της ευαισθησίας στην ακουστική ανάδραση π.χ.) να δίνονται σε ένα μεγάλο, ενιαίο διάγραμμα, όπου το κάθε σύστημα να καταγράφεται ως γραμμή με το δικό του χρώμα. Έτσι η σύγκριση γίνεται ευκολότερη.
Επίσης θα ήταν ενδιαφέρον να μετράται η ακαμψία του βραχίονα. Αυτό γίνεται με ένα επιταχυνσιόμετρο κολλημένο στο κέλυφος, IIRC, ενώ η κεφαλή διαβάζει ένα swept wave. Η μέτρηση αυτή δίνει και μία ιδέα για το τζόγο στη στήριξη του βραχίονα: σημείο εξαιρετικά κρίσιμο, λόγω των απειροελαχίστων μετακινήσεων που το σύστημα καλείται να ανιχνεύσει. Στη μέτρηση της ακαμψίας εμφανίζεται πρώτος ένας συντονισμός στην χαμηλότερη συχνότητα στην οποία ο βραχίονας αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν διαπασών, και στη συνέχεια πολλοί άλλοι, άλλοι αρμονικά συσχετισμένοι και άλλοι όχι.
Επίσης, όποτε τα πλάτη της διέγερσης του βραχίονα είναι συγκρίσιμα με το τζόγο της στήριξης, η συμπεριφορά του βραχίονα γίνεται (προφανώς) χαοτική, μια και το υποτιθέμενο ως σταθερό άκρο του έχει περιθώρια να κινείται. Αυτό αποτυπώνεται στην έξοδο του επιταχυνσιομέτρου.
Αυτού του τύπου η μέτρηση όμως οφείλει να γίνεται υποχρεωτικά με την ίδια κεφαλή πάντα (για επίσης προφανείς λόγους), εάν επιδιώκεται μία ορθολογική, παραμετροποιημένη σύγκριση μεταξύ βραχιόνων. Θα μπορούσε να έχει γίνει και στη συγκεκριμένη δοκιμή, όπου οι κεφαλές ήταν προτοποθετημένες και προρρυθμισμένες, αλλά τότε η σύγκριση θα συμπεριελάμβανε υποχρεωτικά και τις αποσβεστικές ιδιότητες της εκάστοτε κεφαλής. Η μετάδοση μηχανικής ενέργειας από τη βελόνα στο βραχίονα αναλύεται μέσω ενός συστήματος (τυπικά δύο) αδρανειών, συνεζευγμένων με υλικό που χαρακτηρίζεται από ελαστικότητα και απόσβεση.