Thw Great Debate
Πολύ καλά δομημένο το άρθρο του dStam:
http://www.avmentor.gr/tech/critical_listening_i_0.htm
στο οποίο παρουσιάζει εκτενώς και επαρκέστατα τις δυσκολίες της δουλειάς του 
Θα ήθελα να επισημάνω τρία σημεία:
1. Στο πείραμα με το "τίμιο ζάρι", εάν διαπιστωθεί, μετά την περαίωση ικανού αριθμού δοκιμών, απόκλιση απο το αναμενόμενο (δηλαδή π.χ. το 3 έρθει περισσότερες φορές ή το 6 λιγότερες από τις αναμενόμενες), τότε στο ερώτημα "τι να ποντάρω στην επόμενη ζαριά" υπάρχουν 3 πιθανές απαντήσεις: - Η μία (η "επιστημονική") λέει ότι δεν έχει σημασία τι θα ποντάρεις - εφόσον το ζάρι είναι τίμιο, οι 6 αριθμοί έχουν ίση πιθανότητα εμφάνισης. Το παρελθόν δεν επηρεάζει το μέλλον.
- Η δεύτερη (του "λαμόγιου") λέει ότι ποντάρεις σε ό,τι ήρθε πιο συχνά έως τότε, διότι το ζάρι προκύπτει όχι-και-τόσο-τίμιο. Το παρελθόν προοιωνίζει το μέλλον με έναν πολύ συγκεκριμένο, υλικό μηχανισμό.
- Η τρίτη (η "μοιρολατρική") λέει να ποντάρεις σε ό,τι ήρθε λιγότερο μέχρι τότε, διότι υπάρχει μία "συμπαντική δικαιοσύνη" που σπρώχνει τα πράγματα στην ισορροπία. Και το παρελθόν και το μέλλον υπακούουν στην τυχαιότητα.
Κοινό σημείο της "επιστημονικής" και της "μοιρολατρικής" αντιμετώπισης είναι η παραδοχή της τιμιότητας του ζαριού. Δυστυχώς καμμία από τις προαναφερθείσες στρατηγικές δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι είναι βασιμότερη από τις άλλες. Αυτό οφείλεται στη φύση του ερωτήματος. Ρωτάει πώς θα συμπεριφερθείς εσύ στην επόμενη ζαριά και υπονοεί ότι το κίνητρό σου είναι το κέρδος από το ποντάρισμα. Δεν ρωτάει τι θα γίνει στις επόμενες ζαριές γενικώς, ούτε ρωτάει αν το ζάρι είναι όντως τίμιο. Εάν έχεις κερδίσει στο ποντάρισμα, έχεις τσεπώσει τα λεφτά και έχεις φύγει - και σκασίλα σου για το μέλλον και για το ζάρι.
2. Ως προς το όριο 5%, να ξανατονίσω ότι σημαίνει αυτό που λέει, δηλαδή 5%. Όχι 0%! Με άλλα λόγια, εάν διεκπεραιώσουμε 100 μελέτες (μεθοδολογικά άψογες) που να αποδεικνύουν 100 υποθέσεις με 5% confidence limit, οι 5 από αυτές κάποτε θα αποδειχθούν λάθος. Δεν μου είναι σαφές τι confidence limit θα έχει αυτό το λάθος!
Η αποδοχή του 5% ως ορίου δεν έχει σχέση με την αντικειμενική πραγματικότητα. Οφείλεται στην ψυχολογική ανάγκη των ανθρώπων να μετατρέψουν ένα φάσμα ποσοτήτων σε μία ποιοτική κατηγοριοποίηση ΝΑΙ/ΟΧΙ.
3. Σύμφωνα με τη δική μου μεθοδολογία (η οποία είναι αυστηρά προσωπικης φύσεως και δεν δεσμεύει κανέναν, ούτε καν εμένα!
), η μελέτη τέτοιων δοκιμών ανήκει στο βήμα 1 και η υπό όρους καταγραφή των αποτελεσμάτων τους στο βήμα 3.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα