Όχι, δεν είναι έτσι. Θα ήταν έτσι εάν ο κριτικός ήταν σοβαρός άνθρωπος, γνώστης του αντικειμένου του και καλός χειριστής του εργαλείου του (του γραπτού λόγου). Τότε ο μετακριτικός δεν θα είχε λόγο ύπαρξης.
Η στατιστική όμως λέει ότι η τεράστια πλειοψηφία των κριτικών είναι απλοί παπάρες.
Συνεπώς ο μετακριτικός έχει καθήκον να απομυθοποιεί την ψευδοσοβαρότητα, να κατεδαφίζει την αμάθεια και να αποδομεί το λόγο, αναδεικνύοντας εναργώς την ανεπάρκειά τους.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα