Επιτρέψτε μου μια διευκρίνηση για να μην δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις: Η δυνατότητα του Lyngdorf που περιγράφεται στην δοκιμή έγκειται στο ότι η ποιότητα εκτός της θέσης ακρόασης είναι "καλή". Σε αντιδιαστολή με άλλα συστήματα ψηφιακής διόρθωσης όπως το DRC-205 το οποίο πραγματοποιεί μια μόνο μέτρηση και εκτός της θέσης ακρόασης η ποιότητα είναι, συχνά, χειρότερη από αυτήν που θα είχε κανείς χωρίς την ισοστάθμιση.... για να μη σου πω και omni...
Το πλεονέκτημα αυτό του Lyngdorf δεν πρέπει να συγχέεται με διάφορες "απόψεις" περί του sweet spot όπως αυτό καθορίζεται από την θεωρία του Blumlein. Δεν έχω διαβάσει το κείμενο στο συγκεκριμένο περιοδικό, οπότε δεν μπορώ να σχολιάσω, αλλά -κατά την άποψή μου- δεν τίθεται θέμα ερμηνειών. Από τεχνικής πλευράς, τα δικαναλικά συστήματα και οι δικαναλικές ηχογραφήσεις είναι σχεδιασμένα να αποδίδουν το μέγιστο σε μια συγκεκριμένη θέση: Αυτήν της κορυφής ενός ισοπλεύρου τριγώνου του οποίου η πλευρά δεν πρέπει να ξεπερνά τα τέσσερα μέτρα. Όλα τα λοιπά είναι αυτοσχεδιασμοί. Αυτοσχεδιασμοί με ενδιαφέρον αποτέλεσμα, ενίοτε, αλλά -πάντως- αυτοσχεδιασμοί.


Reply With Quote