Και το δεύτερο συμπέρασμα, το οποίο είναι παράγωγο του πρώτου: όταν κάποιος χρειάζεται, έχει ανάγκη να του διηγούνται ιστοριούλες, παραμυθάκια, σπετζοφάγια, Masters of Wine, προφιτερόλια και σαντιγές, προκειμένου να προσεγγίσει το θέμα, τότε πρέπει να ξαναπάει σχολείο.*
* με δικά του έξοδα
Σχολείο είναι εκείνο το μέρος με τις αίθουσες, όπου τα παιδάκια (υποτίθεται ότι) μαθαίνουν πώς να ξεφύγουν από τη μαγική σκέψη του νηπίου, και να αντιλαμβάνονται τον κόσμο με όρους πραγματικότητος - όχι Κοκκινοσκουφίτσας, Χιονάτης, φασολιάς του Τζακ κλπ.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα