(...) αν είναι εφικτό, να εξαχθεί ένα συμπέρασμα από αυτή τη συνέντευξη (...)
Έχω την εντύπωση ότι μπορούν να βγουν διάφορα συμπεράσματα ανάλογα με τις θέσεις και αυτού που διαβάζει την συνέντευξη. Με το δικό μου κριτήριο, για παράδειγμα, είναι σημαντικό το ότι φαίνεται να υπάρχουν πολλά πράγματα γύρω από τον ψηφιακό ήχο που θα πρέπει να διερευνηθούν και, πιθανόν, να εξελιχθούν.
Ο ρόλος του over/upsampling, ας πούμε, φαίνεται ότι είναι σημαντικός σε επίπεδο ακουστικής αντίληψης αλλά οι μηχανισμοί πίσω του δεν είναι ξεκάθαροι. Το clocking το ίδιο. Και όταν λέω "διερευνηθούν" αναφέρομαι φυσικά σε διερεύνηση μέσα από formal διαδικασίες όχι μαρκετινίστικο σπέκουλο. Προς αυτή την κατεύθυνση δεν φαίνεται να γίνεται η καλύτερη δυνατή δουλειά: Ο "καυγάς" που περιγράφεται γύρω από το DSD (και του οποίου υπήρξα αυτόπτης μάρτυς σε κάποιο συνέδριο AES πριν από χρόνια) δεν έληξε ποτέ. Απλώς πάψαμε να ασχολούμαστε με το θέμα επειδή και η Sony έπαψε να ασχολείται ιδιαίτερα με το SACD. Αυτό αφήνει αναπάντητα ερωτήματα γύρω από το noise shaping και τους μετατροπείς λίγων ψηφίων κάτι που κανονικά θα έπρεπε να μας ανησυχεί καθώς αυτές οι τεχνολογίες απασχολούν και την "απέναντι" πλευρά, της παραγωγής.
Η αρχιτεκτονική της dCS, επίσης, δείχνει έναν δρόμο που ίσως είναι ενδιαφέρων αν μιλάμε για state of the art σχεδιάσεις: Την εγκατάληψη των μαζικώς παραγώμενων ειδικής χρήσης ολοκληρωμένων και την δημιουργία "discrete" (τρόπος του λέγειν) ψηφιακών επεξεργαστών μια ιδέα που είχε κυνηγήσει κάπως διαφορετικά και η Wadia χρησιμοποιώντας αρχιτεκνονική βασισμένη σε γενικής χρήσης dsp. Το κόστος θα είναι υψηλό αλλά προσωπικά θα προτιμούσα μια ακριβή τέτοια συσκευή η οποία αφήνει περιθώρια κάποιας δημιουργικότητας σε επίπεδο επεξεργασιών παρά μια, με ίδια τιμή, η οποία χρησιμοποιεί μια κλασική αρχιτεκτονική και δικαιολογεί το κόστος της απλώς με το ότι χρησιμοποιεί πολλαπλά τροφοδοτικά, "καλό" αναλογικό στάδιο, βαρύ καπάκι ή δεν ξέρω κι εγώ ποιό άλλο audiophile τέχνασμα.