-
Λοιπόν, έχουμε και λέμε...
Η επιλογή για την χρήση ψηφιακής ισοστάθμισης κατά τη συγκριτική δοκιμή έγινε με βάση το εξής σκεπτικό (όχι κατά σειρά σπουδαιότητας):
1. Κατά την προσωπική μου άποψη (δηλαδή την άποψη του ανθρώπου που έκανε τη δοκιμή) η ψηφιακή ισοστάθμιση είναι μια από τις σοβαρές λύσεις που έχουμε στη διάθεσή μας για να προωθήσουμε την ποιότητα του ήχου σε έναν χώρο. Επομένως θα πρέπει να την διατηρούμε στην επικαιρότητα ώστε το κοινό να ενημερώνεται και να αρχίσει να σκέπτεται σοβαρά την ιδέα.
2. Η δυνατότητα ενός ηχείου να λειτουργήσει σε περιβάλλον όπου εφαρμόζεται ψηφιακή ισοστάθμιση δεν είναι δεδομένη και υπάρχει πιθανότητα να απαιτηθούν σημαντικές "θυσίες" -δηλαδή μείωση της μέγιστης στάθμης- προκειμένου αυτό να παραμείνει μέσα στα περιθώρια ασφαλείας του γούφερ. Ειδικά στην περίπτωση μεγαφώνων με μέσες και μικρές διαμέτρους και σε καμπίνες ανοικτού τύπου (όπου η απόσβεση σε κάποια συχνότητα είναι ελάχιστη)το πρόβλημα είναι χειρότερο. Αυτό αποδείχθηκε: Τα περισσότερα ηχεία της δοκιμής δεν έβγαλαν το πρόγραμμα αναφοράς στην καλιμπραρισμένη στάθμη με τον ισοσταθμιστή "μέσα" και χρειάστηκαν μειώσεις (οι οποίες και αναφέρονται). Κατά τη γνώμη μου, το αν ένα ηχείο μπορεί να δεχτεί ισοστάθμιση θα πρέπει πλέον να αποτελεί κριτήριο αγοράς (επομένως και της σχετικής δοκιμής) και οι κατασκευαστές μικρών ηχείων θα πρέπει να σχεδιάζουν τα μοντέλα τους έχοντας στο μυαλό τους και αυτό το σενάριο χρήσης (πιθανόν, χρησιμοποιώντας μεγάφωνα με μεγαλύτερες διαδρομές)
3. To σύστημα αναφοράς χρησιμοποιήται σε τακτική βάση υπό το καθεστώς ψηφιακής ισοστάθμισης και μου φάνηκε ενδιαφέρον να δω το πώς αυτός ο τρόπος μεταφέρεται και στο περιβάλλον μιας συγκριτικής δοκιμής.
Τα προβλήματα:
Η διαδικασία της δοκιμής (ίσως είναι και η πρώτη που έγινε με την μέθοδο αυτή) έφερε στην επιφάνεια κάποια ενδιαφέροντα προβλήματα:
1. Η ψηφιακός ισοσταθμιστής είναι, φυσικά, "ψηφιακός" με άλλα λόγια κάπου υπάρχει ένα φίλτρο με συχνότητα αποκοπής στα 20kHz που είναι το ίδιο για όλα τα ηχεία. Αυτό συνεπάγεται μια εξομοίωση των δοκιμίων στην περιοχή των υψηλών συχνοτήτων η οποία έχει επίπτωση ανάλογη της επίδοσής τους εκεί. Για παράδειγμα, το Pioneer αδικείται σαφώς με την χρήση του ισοσταθμιστή, κάτι που φαίνεται στην μέτρηση.
2. Ανεξαρτήτως των θεωριών περί "τεχνικώς τέλειου ηχείου" και της σχέσης τελειότητας και απόκρισης, είναι δεδομένο ότι όλοι οι κατασκευαστές κάνουν αυτό που στην πιάτσα λέγεται voicing, επιλέγουν δηλαδή συγκεκριμένα χαρακτηριστικά-υπογραφές των ηχείων τους. Η χρήση του ισοσταθμιστή εξαφανίζει τις υπογραφές αυτές, ιδιαίτερα αν καθορίζονται από την συμπεριφορά του ηχείου στην μεσαία περιοχή και στην κατώτερη περιοχή των υψηλών συχνοτήτων. Θεώρησα ότι η δοκιμή πρέπει να φέρει στην επιφάνεια και να σχολιάσει το voicing (δεν έχει νόημα να το αγνοούμε εμμένοντας σε μια θεωρία από την στιγμή που είναι κανόνας στην αγορά, ακόμη και στην αγορά των επαγγελματικών-σοβαρών μόνιτορς) γι αυτό και η διαδικασία των ακροάσεων περιελάμβανε session χωρίς τον ισοσταθμιστή.
3. Η ψηφιακή ισοστάθμιση στοχεύει -κυρίως- στην καταστολή προβλημάτων που έχουν τις ρίζες τους στον χώρο. Μετά την εφαρμογή των υπολογισμών υπάρχει η δυνατότητα επέμβασης με τον ενσωματωμένο (επίσης ψηφιακό) παραμετρικό ισοσταθμιστή να μειώσεις ακόμη περισσότερο κάποια προβλήματα. Εν προκειμένω, αναφέρομαι στο στάσιμο κύμα που γίνεται εμφανές στα 50Hz. Κρίνοντας "με το αυτί", η καταστολή της επίδρασης του δεν οδηγεί σε καλύτερο αποτέλεσμα γι΄αυτό το έχω αφήσει ως έχει και στην ισοστάθμιση του ηχείου αναφοράς. Οι μετρήσεις στην θέση ακρόασης, κατά τη διάρκεια της δοκιμής, αποκάλυψαν κάτι που δεν περίμενα με ηχεία μικρού όγκου: Ο τρόπος με τον οποίο διεγείρεται ο συγκεκριμένος (πρώτος) αξονικός ρυθμός αλλάζει ανάλογα με το ηχείο (τόσο σε πλάτος όσο και σε Q), παρά το γεγονός ότι η θέση των ηχείων ήταν φυσικά ίδια κατά τη δοκιμή!
Posting Permissions
- You may not post new threads
- You may not post replies
- You may not post attachments
- You may not edit your posts
Forum Rules