Ως πρώτη απάντηση, μπορώ να πώ ότι το ταίριασμα της κεφαλής με τον βραχίονα έχει δύο σκέλη.
Το απλούστερο είναι το γεωμετρικό, το αν δηλαδή το σχήμα της κεφαλής (και ειδικά η θέση της ακίδας σε σχέση με τις βίδες στήριξης) επιτρέπουν την τοποθέτησή της στο σωστό μήκος υπερκρέμμασης, κάτι που παραβλέπουν πολλοί και μετά "ανακαλύπτουν" το πρόβλημα, σπανίως όμως είναι η αλήθεια αφού αυτά τα πράγματα είναι, πλέον, λίγο πολύ τυποποιημένα.
Το δυναμικό σκέλος, έχει να κάνει με τον συντονισμό του κινούμενου συστήματος "βραχίονας-κεφαλή". Το σύστημα αυτό έχει μια συχνότητα συντονισμού η οποία εξαρτάται από την συνολική μάζα (ενεργό του βραχίονα και ολόκληρη τη μάζα της κεφαλής) και την ελαστικότητα της ανάρτησης της ακίδας της οποίας μέτρο είναι η γνωστή ενδοτικότητα που δίνουν οι κατασκευαστές. Ο μαθηματικός τύπος που συνδέει τα δύο αυτά μεγέθη προβλέπει ότι για να διατηρήσεις σταθερή την συχνότητα συντονισμού του συστήματος (η οποία ιδανικά πρέπει να βρίσκεται στην περιοχή των 9-11Hz, κατά προσέγγιση) θα πρέπει αυξανόμενης της μάζας να μειώνεις την ενδοτικότητα, δηλαδή αν ο βραχίονάς σου αυξάνει σε ενεργό μάζα θα πρέπει να επιλέξεις μια λιγότερο ενδοτική δηλαδή πιο "σκληρή" κεφαλή. Επομένως με βάση τη θεωρία δεν υπάρχει κάποια άμεση σχέση μήκους του στελέχους με την συχνότητα συντονισμού. Για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω το αν υπάρχει έμμεση σχέση, δηλαδή το αν, συνολικά, οι κεφαλές με κοντό στέλεχος είναι πιο μαλακές από τις αντίστοιχες με μακρύ. Βεβαίως, τώρα που το συζητούμε, δεν αποκλείεται να είναι κι έτσι... Για καλο και για κακό, μείνε στα νούμερα, και ταίριαξε την κεφαλή με το βραχίονα σου με βάση την συχνότητα συντονισμού και τον γνωστό τύπο.