Results 1 to 10 of 12

Thread: Συναυλία 30/11

Threaded View

  1. #6

    Default

    Quote Originally Posted by zonepress View Post
    Ο Γερμανός βαρύτονος Ντίτριχ Φίσερ-Ντίσκαου στον "Βασιλιά των Ξωτικών". Ένας πατέρας κουβαλάει το άρρωστο παιδί του κι αυτό βλέπει στο παραλήρημά του τον "Βασιλιά των Ξωτικών" να το καλεί κοντά του. Όταν φτάσουν στο σπίτι, το παιδί είναι νεκρό.
    Το τραγούδι αυτό είναι ένα από αυτά που θα ακουστούν την ερχόμενη Δευτέρα.
    Διαβάστε και την έμμετρη απόδοση του ποιήματος από την Λ.Ζ.:

    Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ

    Ποιός τόσο ἀργά ἱππεύει ἐκεῖ στή νύχτα, στάν ἀέρα;
    Εἶναι ἕνα ἀγόρι στ᾽ ἄλογο μαζί μέ τόν πατέρα.
    Κρατᾶ ὁ πατέρας τό παιδί σφιχτά στήν ἀγκαλιά του,
    Καί τό φυλᾶ μ᾽ἀσφάλεια ζεστά ζεστά κοντά του.

    Γιατί κρύβεις τήν ὄψη σου γιέ μου, τί σέ τρομάζει;
    Ὁ Βασιλιᾶς τῶν Ξωτικῶν, πατέρα, μᾶς κοιτάζει!
    Ὁ Βασιλιᾶς τῶν Ξωτικῶν, μέ οῦρά ἀλλά καί μέ στέμμα!
    Ὁμίχλη εἶναι ἀγόρι μου, μόνον ὁμίχλης ψέμα.

    Καλό παιδί ἀκολούθα με καί πέρνα τή ζωή σου
    Κοντά μου καί θά παίξω ἐγώ παιχνίδια ὡραῖα μαζί σου,
    Μιά παραλία εἶναι ἐκεῖ κι ἀνθῶν πολλῶν τό χρῶμα
    Καί χρυσά ροῦχα θέ νά βρεῖς στῆς μάνας μου τό δῶμα.

    Πατέρα μου, πατέρα μου ἀκοῦς πού μέ φωνάζει;
    Ἀκοῦς μέ σιγανή φωνή ὁ Ρήγας τί μοῦ τάζει;
    Παιδί μου, ἔλα ἡσύχασε, τί τόσο σέ φοβίζει;
    Μέσα στά φύλλα τά ξερά ὁ ἀγέρας ψιθυρίζει.

    Θέλεις νά δεῖς ἀγόρι μου τά ξωτικά ποῦ μένουν;
    Οἵ ὡραῖες θυγατέρες μου γλυκά σέ περιμένουν.
    Νυχτερινό χορό γιά σέ οἱ κόρες μου ὁδηγοῦνε
    Θέ νά σέ νανουρίζουνε, θέ νά σοῦ τραγουδοῦνε.

    Πατέρα μου, πατέρα μου, δέ βλέπεις ἐκεῖ πέρα
    Τίς νεραϊδοβασίλισσες στό σκοτεινό ἀέρα;
    Ἄχ γιέ μου, γιέ μου ἀλλοίμονο, τό βλέπω καθαρά:
    Φἐγγουν οἱ γέρικες ἰτιές μπροστά ἀπό τά βουνά.

    Σέ ἀγαπῶ, ἡ ὡραία σου μορφή εἶναι μαγεία,
    Δέν ἔρχεσαι μέ τό καλό, σέ παίρνω μέ τή βία!
    Πατέρα μου, πατέρα μου, τώρα νά, μέ κρατάει
    Τοῦ Βασιλιᾶ τῶν Ξωτικῶν τό χέρι πῶς πονάει!

    Φρίκη ὁ πατέρας ἔνοιωσε, σάν ἀστραπή καλπάζει
    Στήν ἀγκαλιά του τό παιδί, βογγάει καί στενάζει,
    Μέ βιάση καί μέ κούραση στόν κῆπο καταφθάνει,
    Μά τό παιδί πού `χει στά χέρια του ἔχει πιά πεθάνει.
    Last edited by themiloc; 11-24-2009 at 07:21 PM.

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts