+ Reply to Thread
Page 33 of 39 FirstFirst ... 23 31 32 33 34 35 ... LastLast
Results 321 to 330 of 385

Thread: Ινδιάνοι στο Σάλτσμπουργκ και η χώρα των σκατάδ

  1. #321

    Default

    Μερικές πρωινές σκέψεις (καταραμένη αϋπνία!) σχετικά με το μαύρο μας το χάλι, χωρίς καμιά διάθεση απελπισίας, χαιρεκακίας, παραμυθίας. Ειλικρινά ελπίζω να κάνω λάθος.
    1. Χρέος: Τα δάνεια που καταρράκωσαν την ελληνική οικονομία προέρχονται κυρίως από την Ιαπωνία (τη δεκαετία του 80) και κατόπιν από τη Γαλλία και τη Γερμανία. Τα χρήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να αγοράσουμε καταναλωτικά αγαθά από την Ιαπωνία (τη δεκαετία του 80) και κατόπιν από τη Γαλλία και τη Γερμανία. Κυρίως όμως τα φάγαμε σε όπλα από Ευρώπη και Αμερική με τις γνωστές διαδικασίες και σε τιμές «ευκαιρίας». Συγχρόνως οι «εταίροι» μας κυνικά αρνήθηκαν τη δημιουργία ευρωστρατού ή έστω την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, αφού έτσι θα έχαναν τα πολύτιμα λεφτά του μαλάκα για τους εξοπλισμούς. Με τις παραπάνω τακτικές τους επιστρέψαμε άμεσα το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων, πληρώσαμε το υπόλοιπο σε τόκους, ενώ συνεχίζουμε να χρωστάμε και το αρχικό ποσό. Η σχέση των δανειστών με την Ελλάδα (και άλλων τριτοκοσμικών χωρών) είναι η σχέση του πορνοβοσκού με την πόρνη, που πρώτα την κάνει πρεζόνι και μετά τη βάζει να δουλεύει για τη δόση της, που την παρέχει φυσικά ο ίδιος, εισπράττοντας μετρητά και δουλοπρεπείς ευχαριστίες. Ο δανεισμός κυμαινόταν σε κάπως ανεκτά επίπεδα ως την είσοδό μας στην ΕΕ, αφού τα επιτόκια ήταν ως τότε σχετικά υψηλά, οπότε η Γερμανία εγγυήθηκε για πάρτη μας χαμηλότοκα δάνεια, τα οποία γνώριζε φυσικά ότι ο ξελιγωμένος βαλκάνιος θα της επέστρεφε άμεσα με τη μορφή καταναλωτικών αγορών που θα ξεκινούσε αμέσως μετά το διορισμό του στο δημόσιο. Το πρόβλημα του δανεισμού «λύθηκε» οριστικά όταν υιοθετήσαμε το ευρώ, αφού η αποπληρωμή σε αναξιόπιστες δραχμές δεν επέτρεπε πραγματικά μεγάλα ανοίγματα στις αγορές. Φυσικά και ήξεραν οι «εταίροι» μας που πήγαιναν τα λεφτά που μας δάνειζαν – και το ενέκριναν απολύτως. Δεν μιλάμε για συνομωσία, μιλάμε για καθαρό συμφέρον. Το γιατί η χώρα μας τσίμπησε το δόλωμα σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έχει να κάνει τόσο με γεωπολιτικούς (κυρίως με τον ιδιόμορφο ρόλο της κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου), ιστορικούς (πολιτιστικός εξισλαμισμός) και πολύ φοβάμαι και βιολογικούς παράγοντες, δεδομένου ότι σλαβικές επιδρομές, παιδομάζωμα και υπερπόντια μετανάστευση διέλυσαν και σκόρπισαν την αφρόκρεμα της γενετικής μας δεξαμενής, ενώ το ρουσφέτι αποτελείωσε τη δουλειά προάγοντας την επιβίωση του κατώτερου.
    2. Ανάπτυξη: η λέξη αυτή έχει προπαγανδιστική σημασία και μπορεί να αναφέρεται σε βιομηχανία, γεωργία, εισαγωγές, εξαγωγές, δάνεια, τόκους, παραγωγή, κατανάλωση – ό,τι δηλαδή και το ΑΕΠ: αέρας κοπανιστός. Όταν μιλάμε για χειροπιαστή ανάπτυξη όμως, η έννοια στενεύει δραματικά, αφού δεν μπορεί να δηλώνει τίποτε άλλο από εγχώρια εξαγωγική βιομηχανία υπό συνειδητό κρατικό σχεδιασμό. Τέτοια ανάπτυξη είναι αδύνατη στη χώρα μας υπό τις παρούσες συνθήκες για εκατομμύρια λόγους, ενώ ήδη έχει αρχίσει να γίνεται δυσχερής ακόμα και για χώρες που ως τώρα δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα, από τη στιγμή που οι Ασιάτες απέκτησαν την απαραίτητη τεχνογνωσία μετά από αιματηρές επενδύσεις στην εκπαίδευση που σε συνδυασμό με την πληθυσμιακή τους υπεροχή τούς επέτρεψαν τελικά να ξεπεράσουν το αρχικό στάδιο της δουλείας. Η εξαγωγική γεωργία πάλι (που είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις επιθέσεις της διεθνούς κερδοσκοπίας) δεν έχει νόημα για μια χώρα με μικρή και δαπανηρή παραγωγή, εκτός αν μιλάμε για προϊόντα πολυτελείας (ελαιόλαδο, κρασί κλπ) που όμως απαιτούν συστηματική και δαπανηρή εκστρατεία προώθησης, όπως εξάλλου και ο τουρισμός – τριτοκοσμικές οικονομικές δραστηριότητες με πρόσκαιρο κέρδος. Μια εγχώρια εξαγωγική βιομηχανία στα πλαίσια της ΕΕ θα ήταν εξάλλου ανεπιθύμητη στους προστάτες μας, αφού θα ανταγωνιζόταν τις δικές τους εξαγωγές. Η μόνη προοπτική που μας «ανοίγεται» προς το παρόν, αφορά μάλλον σε μια σχετική γεωργική αυτάρκεια σε είδη πρώτης ανάγκης που δεν ανταγωνίζεται την αντίστοιχη ευρωπαϊκή παραγωγή και μας επιτρέπει να ελπίζουμε σε μια ψοφοδεή επιβίωση.
    3. Ευρώ ή δραχμή; Ένα ισχυρό και σταθερό νόμισμα έχει νόημα μόνο για χώρες που στηρίζουν την ανάπτυξή τους στη βαριά βιομηχανία και στις εξαγωγές προϊόντων πολυτελείας (όπως η Γερμανία) και μάλιστα προς χώρες που χρησιμοποιούν παρόμοιο νόμισμα, όπως η δικιά μας. Στην περίπτωσή μας το ευρώ απλώς διευκολύνει τις εισαγωγές και καθιστά αδύνατες τις εξαγωγές αυξάνοντας συνεχώς τόσο το ιδιωτικό, όσο και το κρατικό χρέος. Η δραχμή θα έλυνε το πρόβλημα; Σίγουρα θα μείωνε τις δαπανηρές εισαγωγές, αλλά η αύξηση των εξαγωγών θα ήταν μικρή σε απόλυτα νούμερα για λόγους που εξηγήσαμε παραπάνω και το ίδιο μάλλον θα ίσχυε για τα έσοδα από τον τουρισμό. Σίγουρα πάντως θα βοηθούσε στο ζήτημα της ρευστότητας και θα αποτελούσε ένα ισχυρό κίνητρο προς μια οικονομία προσανατολισμένη στην αυτάρκεια. Το υψηλό χρέος πάντως αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για μια εξαγωγική οικονομία, αφού τα έσοδα από εμπορικές δραστηριότητες αποδεκατίζονται από την υψηλή φορολογία ωθώντας τους ενδιαφερόμενους σε off shore δραστηριότητες. Η δε τρομοκρατία σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειες της επιστροφής στη δραχμή, αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση αυτοεκπληρούμενης προφητείας: οι καταθέτες βγάζουν τα λεφτά τους στις ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες με τη σειρά τους τα δανείζουν στις δικές μας, δημιουργώντας ένα χρέος που (ματαίως) ελπίζουν να εισπράξουν στο μέλλον, δηλαδή προσδοκώμενα τοκολγυφικά κέρδη από το μηδέν. Αν ήθελαν πραγματικά να διευκολύνουν τη ρευστότητα, θα έπρεπε να προωθήσουν τη «βοήθεια» στην αγορά μέσω κρατικών επενδύσεων και όχι μέσω των τραπεζών που έχουν πλέον καταργήσει εντελώς τα δάνεια προς ιδιώτες.
    4. Καλό θα ήταν επίσης, αντί να βρίζουμε και να ψηφίζουμε χρυσή αυγή, να σκεφτούμε κάποια στιγμή σοβαρά τι δουλειά έχουν ξαφνικά στην Ελλάδα(!) εκατομμύρια μετανάστες από την Μέση Ανατολή και την Αφρική. Αρκετά όμως προς το παρόν, ακολουθεί μια δύσκολη μέρα!
    Last edited by stefanow; 05-24-2012 at 01:32 PM.

  2. #322

    Cool

    Τέτοιο διεθνές «ενδιαφέρον» πάντως για την έκβαση εθνικών εκλογών δεν έχει προηγούμενο και πρέπει να μας κολακεύει. Και να προτείνουν τόσο διακριτικά υποψηφίους! Αμάν πια με το σεβασμό στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα! Πού πήγαν οι χρυσές εποχές που τέτοια ζητήματα λύνονταν με στρατιωτική επέμβαση;


  3. #323

    Default

    Ενδιαφέρον κείμενο αν και, κατά την άποψή μου, ανακυκλώνει μερικά στερεότυπα τα οποία -ίσως- δεν επιτρέπουν την προσέγγιση μιας ικανοποιητικής λύσης, τουλάχιστον σε όσους έχουν την διάθεση να βρουν μια... Ας δούμε μερικά σημεία:

    1. Ας ξεκινήσουμε με αυτό το καταραμένο πρώτο πληθυντικό:

    (...) για να αγοράσουμε (...)
    Αν και η μακροσκοπική θεώρηση μιας ομάδας ανθρώπων και η απόδοσή σε αυτήν χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων είναι γενικώς χρήσιμη, κάτω από το πρίσμα των τελευταίων ετών δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο στην περίπτωση του "Ελληνικού Λαού".
    Εξηγούμαι: Είναι πλέον σαφές ότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι ομοιογενής. Επί δεκαετίες είναι διαχωρισμένη σε δύο κύριες ομάδες, αυτή των "Μέσα" και αυτήν των "Έξω" με την πρώτη να περιλαμβάνει πολίτες των οποίων το εισόδημα είναι, με κάποιο τρόπο, εγγυημένο ή/και επιχορηγούμενο από την κυβέρνηση και την δεύτερη να περιλαμβάνει πολίτες οι οποίοι απλώς εργάζονται για να πληρώσουν τα έξοδά τους και τους φόρους τους. Προσωπική μου άποψη είναι ότι βρισκόμαστε εν μέσω μιας πάλης των δύο αυτών ομάδων, με τους Μεσαέλληνες να προσπαθούν να διατηρήσουν τα διάφορα δισεξήγητα προνόμια τους με κάθε θυσία και τους Εξωέλληνες να είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένοι επειδή όχι μόνο πλήρωναν, αλλά καλούνται να εξακολουθήσουν να πληρώνουν λογαριασμούς για τους οποίους δεν ευθύνονται. Δυστυχώς για εμάς, έχω την φρικτή υποψία ότι ο υπόλοιπος πλανήτης δεν έχει αντιληφθεί την κατάσταση αυτή.

    2. Οι Ξένοι. Που μας δίνουν δάνεια ενώ γνωρίζουν ότι θα τα χρησιμοποιήσουμε λάθος. Που μας πουλάνε όπλα. Που δεν έβαλαν την Τουρκία στην ΕΕ για να μην σταματήσουν να μας πουλάνε όπλα. Που δεν μας αφήνουν να κάνουμε βιομηχανίες και εξαγωγές. Που, που, που...
    Οι υπόλοιπες χώρες, κατά τη γνώμη μου, κάνουν αυτό που πρέπει: Κυνηγούν το συμφέρον των πολιτών τους, των ελίτ τους, των κοινωνιών τους. Για κάθε αιτίαση που περιλαμβάνει τους "άλλους" μπορούμε να αντιστοιχίσουμε ένα ερώτημα που βασίζεται στο τι κάναμε "εμείς", τι ως κοινωνία σε επίπεδο ιδεών και τι ως κυβέρνηση σε επίπεδο πράξης. Θα συζητούσα προθύμως τις ευθύνες των Άλλων, αφού πρώτα έχουμε συζητήσει, καταλήξει και λάβει μέτρα για τις δικές μας ευθύνες. Η αέναη συζήτηση για το θέμα αυτό πριν λύσουμε το εσωτερικό αυτό ερώτημα είναι απλώς μια πρόφαση.

    3. Περί Ανάπτυξης. Δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά νομίζω ότι η ανάπτυξη είναι κάτι σαν το αντίθετο της ύφεσης, δηλαδή ένα θετικό πρόσημο στο ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ, ή κάτι τέτοιο τέλως πάντων. Η ανάπτυξη έχει "εκατομμύρια λόγους" για τους οποίους δεν μπορεί να γίνει, αλλά μόνο μια προϋπόθεση για να γίνει και αυτή είναι να αφήσουμε ήσυχους τους ανθρώπους να αναπτυχθούν. Το "ήσυχους" το αντιλαμβάνομαι με την απουσία κάθε άχρηστου εμποδίου. Τέτοια εμπόδια είναι: Οι επαγγελματίες συνδικαλιστές/κομματόσκυλα, η άνευ λογικής φορολόγηση, η άνευ ουσίας νομοθέτηση και γενικότερα η εντύπωση ότι η παρέμβαση διαφόρων θεσμών, ημιθεσμών, ηθών και εθίμων στη δουλειά του καθενός μας είναι κάτι θεμιτό αν όχι απαραίτητο. Είναι καιρός να γίνει αντιληπτό ότι η έννοια της "αναδιανομής του πλούτου" (αγαπημένο τσιτάτο πολλών και διαφόρων, τελευταίως) περιλαμβάνει δύο παράγοντες: Πλούτος > Αναδιανομή (του). Με άλλα λόγια, πρώτα θα γίνουν πλούσιοι κάποιοι και εν συνεχεία θα τους καλέσουμε να μοιραστούν μαζί με άλλους τον πλούτο καλόπιστα, λαμβάνοντας δηλαδή μέτρα ώστε το σύστημα να είναι ανατροφοδοτούμενο (δηλαδή η αναδιανομή να δημιουργεί εμμέσως περισσότερο πλούτο και ευκαιρίες), διότι αν φτιάξουμε ένα σύστημα με υπεραπόσβεση τότε γρήγορα θα σταματήσει να ταλαντώνεται στη θέση "Κανένας με πλούτο". Κι εδώ, θα δεχόμουν την κουβέντα γύρω από το αν και με ποιούς τρόπους μπορούμε να "κάνουμε ανάπτυξη" μόνο όταν υπάρχει το περιβάλλον που την κάνει εφικτή. Όχι πριν.

    3. Το νόμισμα. Όχι μόνον δεν είμαι οικονολόγος, αλλά έχω και την εντύπωση ότι ούτε οι οικονομολόγοι μπορούν να απαντήσουν (χωρίς παπαρολογίες) στο δίλημμα που τίθεται τον τελευταίο καιρό. Έχω όμως, νομίζω, έναν πολύ καλό λόγο για να μείνουμε στο Ευρώ με κάθε θυσία (και το εννοώ το "κάθε"). Οραματιστείτε για λίγο τι έχει να γίνει αν άνθρωποι του βεληνεκούς των πολιτικών που έχουμε διαθέσιμους τη στιγμή αυτή, έναντι των καλά οργανωμένων Μεσαελλήνων, αποκτήσουν πρόσβαση σε τυπογραφείο νομίσματος!
    Είναι αστείο να τρέχουμε σενάρια με διαφορετικές αρχικές συνθήκες και εν συνεχεία να κάνουμε συγκρίσεις. Στο σενάριο "ευρώ", το πολιτικό/κοινωνικό σύστημα είναι ανίκανο να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε πρόκληση και στο σενάριο "δραχμή" το ίδιο αυτό σύστημα εμφανίζεται μεταμορφωμένο και ικανό να μετέλθει απόκοσμων (για τα τρέχοντα δεδομένα) προκλήσεων όπως είναι η πραγματοποίηση εξαγωγών, η οικονομική και προϊοντική αυτάρκεια κλπ. Εγώ νομίζω ότι αν δεν μπορούμε να μείνουμε στο ευρώ (όπου απλώς θα πρέπει να εξοντώσουμε μερικές οργανωμένες ομάδες συμφερόντων, να σφίξουμε κάπως το ζωνάρι και να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε με λιγότερο Μεσανατολίτικους ρυθμούς επιδεικνύντας και λίγη υπομονή), κατά μείζοντα λόγο δεν μπορούμε να παραμείνουμε χώρα δυτικού τύπου δημοκρατίας με δραχμή, πλέον. Το πολύ-πολύ Κούβα, και αυτό συζητείται...

    4. Μετανάστες, Χρυσή Αυγή κλπ... Χώρες σοβαρές, με απεριόριστους πόρους, τεχνολογία και ικανότητες, όπως οι ΗΠΑ δεν έχουν καταφέρει να "λύσουν" το πρόβλημα. Το Ελλαδιστάν, επομένως, δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα βρει λύση και αν αυτή υπάρχει, σίγουρα δεν είναι οι διάφορες "νύχτες κρυστάλλων" και οι δήθεν "αυθόρμητοι αγανακτισμένοι" πολίτες, όχι με ηθικά κριτήρια αλλά επειδή ιστορικά γνωρίζουμε ότι αυτά δεν αποτελούν πραγματικά λύσεις. Από την άλλη, είναι λάθος να κάνουμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και να ανακυκλώνουμε διάφορες γλυκανάλατες βλακείες περί ανθρώπινης δυστυχίας, πολιτικών προσφύγων, ασύλου κλπ. Κατά την γνώμη μου η προσέγγιση στο θέμα πρέπει να βασίζεται στο ότι,
    πρώτον, έχουμε να κάνουμε με λαθρομετανάστες, δηλαδή ανθρώπους οι οποίοι εν γνώση τους παραβαίνουν συγκεκριμένους νόμους και δεύτερον, με ελαχιστότατες εξαιρέσεις, όλοι αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να μπούν στην Ευρώπη (και κολλάνε στην Ελλάδα) για οικονομικούς λόγους. Επομένως μόνο με αυστηρά (δηλαδή βιαίως επιβαλλόμενα -μη κοροϊδευόμαστε) κίνητρα κοινωνικοοικονομικής φύσης μπορούμε να τους ελέγξουμε.
    Αυτά.

  4. #324

    Default

    Αμάν βρε συ με τον καταλογισμό ευθυνών! Μήπως τόχες καημό από μικρός να γίνεις δικαστής; Εδώ που τα λέμε και το ρηβιουηλίκι δεν απέχει και πολύ! Παρεμπιπτόντως έχεις δει ποτέ βιβλίο ιστορίας που να λέει «ο τάδε λαός έφταιγε για την κατάντια του και, αφού το κατάλαβε, άλλαξε συμπεριφορά και πρόκοψε»; Τα αίτια της κυριαρχίας και της δουλείας είναι τόσο περίπλοκα (ή τόσο απλά) που από ένα σημείο και μετά καταλήγουν ζήτημα οπτικής, ενώ το πρόβλημα του καταλογισμού «ευθυνών» είναι καθαρά ηθικής φύσεως και δεν μπορεί να λυθεί με λογικά μέσα. Καμιά αθωότητα δεν είναι αθώα, καμιά ενοχή δεν είναι ένοχη, έλεγε ο Δάσκαλος. Ούτε αποτελεί η Ελλάδα μοναδική περίπτωση: υπάρχουν χώρες της κεντρικής Αφρικής, όπου το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων ξεπερνά το 70% του ενεργού πληθυσμού, τα δανεικά ξοδεύονται αποκλειστικά σε όπλα, οι ομάδες συμφερόντων λυμαίνονται το κράτος, τα λεφτά καταλήγουν μονίμως στο εξωτερικό, η εκπαίδευση είναι για κλάματα κλπ κλπ – φυσικά όλως συμπτωματικώς και τυχαίως. Το ότι η Ελλάδα δεν έχει ακόμα καταντήσει κεντρική Αφρική οφείλεται αποκλειστικά στον περιορισμένο φυσικό της πλούτο που δεν αποτελεί κίνητρο για σοβαρή εκμετάλλευση από τους δαιμόνιους δυτικούς – ίσως αποτελέσει όμως στο μέλλον, όταν οι τωρινές πλουτοπαραγωγικές πηγές περάσουν οριστικά πλέον στα χέρια των ασιατών (αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος που θυμήθηκαν ξαφνικά τo χρέος μας: they saved it for a rainy day). Τα ελληνικά σύνορα είναι περίπου ίσου μήκους με την περιφέρεια της Αφρικής και είναι αδύνατο να φυλαχτούν με οποιοδήποτε τρόπο από την εισβολή προσφύγων αποφασισμένων να μπουν στην Ευρώπη ή να πεθάνουν προσπαθώντας. Η συμφωνία όμως που επιτρέπει στους ευρωπαίους να επιστρέφουν τους πρόσφυγες στη χώρα που τους «άφησε» να μπουν (φωτογραφική διάταξη για την Ελλάδα) και όχι στην πατρίδα τους (άγνωστη εξάλλου συνήθως) έχει προκαλέσει σκάνδαλο μέχρι και στον ΟΗΕ, αλλά όχι στη φιλόξενη ελλαδίτσα που επιπλέον αρνείται πεισματικά να πιστέψει ότι τα όμορφα λόγια των «εταίρων» (τρομάρα της) μπορεί κρύβουν υστερόβουλες διαθέσεις – λες και διεκδικούμε το κοπιράιτ στο ψέμα και την απάτη. Η διαφορά των ευρωπαίων από τους τριτοκοσμικούς είναι ότι οι πρώτοι εξαπατούν τους δεύτερους, ενώ οι δεύτεροι τον εαυτό τους. Δεν έχω συμπλέγματα με τις «κοινοτοπίες»: στις φυσικές επιστήμες η κοινοτοπία δεν ισούται με λάθος και δε βλέπω γιατί να μη συμβαίνει αυτό και στις κοινωνικές. Μην ανησυχείς που δεν είσαι οικονομολόγος, το επάγγελμά σου είναι πολύ πιο αξιοπρεπές!

  5. Default

    Quote Originally Posted by dStam View Post
    Μεσαέλληνες - Εξωέλληνες
    Οι Μέσα είναι κατά συντριπτικήν πλειοψηφίαν Τούρκοι και μερικοί από τους Έξω επίσης. Αντήλασσα PM προ ημερών με ένα μέλος του φόρουμ και μου είπε το εξής απιστευτοαπίστευτο: "Οι περισσότεροι από εσάς (τους Έξω εννοεί) "είτε είστε Δ.Υ. είτε ζείτε από αυτούς"! Με όση υπομονή μπόρεσα να μαζέψω, του απήντησα ότι "Απορώ πώς ευθυγραμμίζεσαι με αυτή την φενάκη: κανείς δεν ζει από τους Δ.Υ., διότι το σύνολο των νόμιμων αποδοχών των Δ.Υ. προέρχεται από το υστέρημα ημών των υπολοίπων .... Εάν ήθελες να μιλάς σωστά, θα έπρεπε να πεις ότι 'μία μικρή μειοψηφία εντίμων και ικανών Δ.Υ. ωφελεί την κοινωνία με την εργασία της.'" (όχι με τις άμεσες και έμμεσες αποδοχές της, δηλαδή όχι επιστρέφοντας ένα ποσοστό των φόρων ημών των υπολοίπων στο κοινωνικό σύνολο και στην αγορά) και προσέθεσα ότι "αυτοί που, εργαζόμενοι, ωφελούμε την κοινωνία περισσότερο από όσο ωφελούμε εαυτούς είμαστε ένα ασήμαντο κλάσμα". Φυσικά αυτό το κλάσμα περιλαμβάνει και το μικρό ποσοστό των ηρωΙκών δασκάλων, ένστολων, επιστημόνων της υγείας και όποιων άλλων μπορούν, σαν άλλοι Hans Brinker, να κρατούν ακόμα το δάχτυλο στην τρύπα του φράγματος:



    ΥΓ: Σε περίπτωση που δεν κατέστη σαφές από τα συμφραζόμενα, Δ.Υ. (υπό την ευρυτάτη των εννοιών) έχω διατελέσει στη ζωή μου μόνο με την υποχρεωτική ιδιότητα του φαντάρου.
    Last edited by zonepress; 05-25-2012 at 03:00 AM.
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  6. #326

    Default

    Αμάν βρε συ με τον καταλογισμό ευθυνών!
    Μα, ο καταλογισμός ευθυνών δεν είναι η ουσία εδώ; Όταν λέμε ότι οι ξένοι φταίνε για το ένα και το άλλο, η Τουρκοκρατία ευθύνεται για το τρίτο και ο δενξέρωκιεγωποιος για το παραδίπλα, ευθύνες δεν αποδίδουμε; Η ιδέα μου είναι ότι, με δεδομένο ότι τις ευθύνες τρίτων δύσκολα μπορούμε να τις καταλογίσουμε και να αποζημιωθούμε, θα ήταν καλό να επικεντρωθούμε σε αυτό που ίσως (δεν λέω ότι είμαι βέβαιος) μπορεί και να αλλάξει. Η συστηματική αποφυγή της απόδοσης εσωτερικών ευθυνών είναι, κατά τη γνώμη μου, ύποπτη. Αυτή η ελληνικού τύπου λήθη είναι ύποπτη. Διάβολε, για αυτό που συμβαίνει τώρα κάποιοι φταίνε και δεν αναφέρομαι σε... υπουργούς (μόνο). Αναφέρομαι σε μερίδες της κοινωνίας, μικρές και μεγάλες. Γιατί να μην τις δείξουμε; Τι σόι λαϊκίστικο ταμπού είναι αυτό; Αν δεν αναγνωρίσουμε τις πραγματικές αιτίες και δεν συμφωνήσουμε σε αυτές (λέμε τώρα... ) πώς θα γίνουν διορθωτικές κινήσεις;

  7. #327

    Default

    .
    .
    .


  8. Default

    Έχω πολλάκις γράψει ότι η τρομοκρατία στην Ελλάδα έχει πολλές πτέρυγες, μία κοινοβουλευτική (ΣΥΡΙΖΑ), μία στρατιωτική (μπαχαλάκηδες), μία διαδικτυακή (Indymedia, εγχώρια παραρτήματα του JIP κλπ), μία στον τύπο (Αυγή, πρώην Ελευθεροτυπία, Βαξεβάνης, Ακριβοπούλου κλπ κλπ), μία διεθνή (λαθρομετανάστες), μία διεθνιστική (Κούρτοβικ κλπ), μία αλκοολική (Ανεξάρτητοι Έλληνες, εγχώρια παραρτήματα του JIP) και πολλές άλλες που διαπλέκονται. Ο Μιχάλης μας δεν ξέρω πού ανήκει. Και επειδή πάντα μου αρέσει να μιλάω βάσει στοιχείων:
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_a...05/2012_443801
    "Ποιο είναι εκείνο το κόμμα που από τα δεκαεννέα μέλη της διοικούσας επιτροπής του τα πέντε υπήρξαν μάρτυρες υπεράσπισης στη δίκη της «17Ν»;"
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  9. #329

    Default

    .
    .

    γνωρίζοντας-καταλαβαίνοντας την ψυχοσύνθεση σου,
    αλλά και τα πολιτικά σου πιστεύω,
    βρίσκω λογικό να μη σου αρέσει ο Δ. Σαβ. και αυτά που λέει. όπως -να μη σου αρέσω- και εγώ.

    βρίσκω επίσης απόλυτα λογικό, να σου αρέσουν, π.χ., αυτοί εδώ:
    http://www.youtube.com/watch?v=u5qBLLYunYM

    ένα δείγμα από ουγκ, ουγκ, και εδώ:
    http://www.youtube.com/watch?v=Tl7TFXVyOZA
    http://www.youtube.com/watch?v=IYXEUXzzakg


    σ.σ. Τα έχουν αρρωστήσει τα φοιτητάκια στη Πάτρα.
    μετά πάνε τα παιδάκια και ψωνίζουνε κουτάκια για να φτιάξουν ενισχυτές. (έτσι νομίζουν δηλ.)
    Χeσe μέσα.


    Τώρα μπορείς να γυρίσεις στην έδρα σου.
    ποιά είναι η έδρα σου;
    μα, την ξέρεις…
    Εσύ εξ άλλου την ανέβασες στο ποστ 82
    http://www.avmentor.eu/forum/showthr...ηχανικού/page9




    Υ.Γ. dStam, δεν πιστεύω με τέτοιους ήχους, τέτοια ακούσματα, να κάνεις τα reviews.
    στο λέω -με φόβο- επειδή έχεις γράψει, έχεις αναφερθεί σχετικά.
    Last edited by Μ.Φ; 05-25-2012 at 04:10 PM.

  10. #330

    Default

    Edit.

    Βάρδα επίσης,
    να μην ενδιαφερθώ να μάθω ποιός είσαι…
    (είμαι τεμπέλης..., αλλά και σε γράφω…)

    γιατί θα γελάσει το Πανελλήνιο!




    σου έχω μιλήσει για τον Δόκτωρ Τζέκιλ και τον Μίστερ Χάϊντ…
    όπως σου έχω πεί και για την Κάθλην Τάρνερ στο China Blue...
    (το πρωί κύριος/α και το 'βράδυ' βόλτα…)


    Δεν το θέλω!
    όμως βλέπω -και αυτό στο έχω ξαναπεί- πώς είσαι μεγάλος βιτσιόζος.
    Last edited by Μ.Φ; 05-25-2012 at 04:48 PM.

+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts