
Originally Posted by
Costas Coyias
Όλοι αυτοί οι πασίγνωστοι δοκιμαστές, έλληνες και αλλοδαποί, στα γραπτά τω οποίων δίνετε βάση - μεγάλη ή μικρή, δεν με απασχολεί - γνωρίζουν να σχεδιάσουν ένα καλό ηχείο; Χρειάζεται να γνωρίζουν, ή όχι;
Ξέρεις την έκφραση "with a pinch of salt"? Eγώ σημασία δίνω σε δύο μόνο "δοκιμαστές": του ενανού τα γραφόμενα τα παίρνω με μερικές γενναιόδωρες πρέζες αλάτι και του αλλουνού με μια αλυκή. Τους υπόλοιπους δεν τους διαβάζω καν. Θεωρώ την ύπαρξή τους περιττή και, στα πλαίσια μιας κάποιας συμπαντικής οικονομίας, ανεπιθύμητη και επιβλαβή.
Ολως τυχαίως ο ένας από αυτούς -νυν συνομιλητής μου- έχει σχεδιάσει εμπορικά ηχεία κατά καιρούς. Ανεξαρτήτως αυτού, μία τέτοια γνώση βοηθάει, γιατί εκτιμά ο κριτικός καλύτερα ποιά -λ.χ. οικονομοτεχνικά- προβλήματα προσπάθησε να επιλύσει ο σχεδιαστής ή/και κατασκευαστής και πόσο κομψά ή άκομψα τα αντιμετώπισε. Συνεπώς το στοιχείο αυτό μπορεί να είναι εν δυνάμει προτέρημα ενανού κριτικού, αλλά δεν αποτελεί αυστηρή προϋπόθεση επαρκείας του γραπτού του.
Επίσης δίνω σημασία στην εκπεφρασμένη άποψη μερικών ηχοληπτών και μηχανικών ήχου, αλλά η παρουσία τους είναι σποραδική και η γραφή τους ασυστηματοποίητη.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα