H ανάλυση που παραθέτεις δεν είναι βεβαίως λάθος, ωστόσο βλέποντας το πρόβλημα "ηλεκτρολογικά" χάνεις την ουσία του η οποία μας ενδιαφέρει.
Εχουμε και λέμε:
Πράγματι, ένα φορτίο με μιγαδική αντίσταση (δηλαδή, στην γλώσσα της ηλεκτροτεχνίας, εμπέδηση) αναγκάζει το κύκλωμα που το τροφοδοτεί (υποθέτουμε μια γεννήτρια) να λειτουργεί κάτω από συνθήκες αέργου ισχύος. Η άεργος ισχύς είναι ακριβώς "άεργος", δεν παράγει δηλαδή έργο και στην περίπτωση της ΔΕΗ, θερμαίνει το σύστημα και ιδιαίτερα τους μετσχηματιστές της γι' αυτό και επιβάλλει τις συστοιχίες διόρθωσης. Οσον αφορά τα καθ' υμάς τώρα, αυτή η προσέγγιση αν και ορθή, δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα επειδή θεωρητικώς το πρόβλημα ότι "χάνεις βάτ" μπορεί να λυθεί με μεγαλύτερο ενισχυτή... (θες να έχεις ένα ηχείο με εμπέδηση που επιβάλλει διαφορές φάσης 75 μοιρών; Πλέρωνε για να μάθεις. Δεν θα ήταν η πρώτη φορά...). Ωστόσο, η φύση του προβλήματος αυτή που μας καίει (κυριολεκτικώς θα έλεγα...) κρύβεται στην δική σου διατύπωση:
Ατυχώς, δεν πάει καθόλου στον βρόντο (η ισχύς είναι η ροή ενέργειας στη μονάδα του χρόνου και η ενέργεια ως γνωστόν διατηρείται...) Τί συμβαίνει λοιπόν;Στις 75 φτάνουμε στο άκρως αποκαρδιωτικό 0,08, δηλαδή 8% της ισχύος και το υπόλοιπο 92% πάει στο βρόντο.
Οπως μπορείς να διαβάσεις και εδώ σε ένα ενισχυτικό στάδιο, τροφοδοτικό, ημιαγωγός ισχύος και φορτίο βρίσκονται εν σειρά, υπό την έννοια ότι το ρεύμα που διαρρέει το ηχείο, διαρρέει και τον ημιαγωγό. Βλέποντας όλο αυτό ως κλειστό βρόχο, το άθροισμα της πτώσης τάσης στα άκρα του ημιαγωγού (η τάση συλλέκτη-εκπομπού για έναν στοιχειώδη single ended class A) και της πτώσης τάσης στα άκρα του ηχείου ισούται με την τάση τροφοδοσίας του σταδίου. Ο ενισχυτής εμφανίζει μια τάση στην έξοδό του, δηλαδή στα άκρα του φορτίου, ανάλογη με την τάση εισόδου του. Η τάση αυτή καθορίζει, πρώτον το ρεύμα που θα περάσει από το ηχείο (και κατ΄επέκτασιν από τον ημιαγωγό) με βάση το νόμο του Ωμ και δεύτερον την τάση που θα αναπτυχθεί στα άκρα του ημιαγωγού. Το γινόμενο της τάσης αυτής επί το ρεύμα, είναι η ισχύς απωλειών του ημιαγωγού (αυτός δεν κινείται όπως το μεγάφωνο, απλώς κάθεται εκεί και θερμαίνεται...). Oσο μεγαλύτερο το σήμα εισόδου, τόσο μεγαλύτερη η τάση εξόδου του ενισχυτή και το ρεύμα προς το ηχείο (διαμέσου του ημιαγωγού) αλλά η τάση στα άκρα του ημιαγωγού γίνεται πολύ μικρή, επομένως οι απώλειες εκεί είναι μικρές. Αυτά ισχύουν αν το φορτίο είναι ωμικό. Αν όχι, υπάρχει διαφορά φάσης μεταξύ τάσης και ρεύματος και αυτό σημαίνει ότι, ανάλογα με το πόσο μεγάλη είναι αυτή, η τάση και το ρεύμα στον ημιαγωγό αρχίζουν και αυξάνουν μαζί! Με άλλα λόγια, αν έχεις δύο ηχεία με ίδια ευαισθησία και ίδια τυπική αντίσταση, αλλά το ένα είναι έντονα χωρητικό, για σήμα ίδιας στάθμης και ίδιας συχνότητας, θα υπερθερμαίνει τον ενισχυτή σου. (και αν είναι ο γνωστός -case study- ενισχυτής των φοιτητικών σου χρόνων κάποια στιγμή το σύστημα προστασίας θα τον κλείσει.). Για τον λόγο αυτό δεν θέλουμε ηχεία των οποίων η φάση της εμπέδησης αλλάζει πολύ αλλά επίσης είμαστε και σχετικώς ανεκτικοί αν ένα "μεγάλο" ηχείο είναι κομμάτι χμμ... άτσαλο. Υποθέτουμε ότι το τέρας που θα τον οδηγήσει θα έχει μεγάλες ψύκτρες!![]()


Reply With Quote