Στα 1741 ο Γάλλος καθηγητής της Ιατρικής Nicolas Andry (Λυών 1658 – Παρίσι 1742)
επινόησε τη λέξη «ορθοπαιδικός». Τον όρο παρήγαγε από τις λέξεις «ορθός» + «παιδίον < παις» και τον χρησιμοποίησε στο βιβλίο του που εκδόθηκε στο Παρίσι ένα χρόνο πριν το θάνατό του, με τον τίτλο
L'orthopedie, ou l'art de prevenir et de corriger dans les enfants, les difformites du corps, le tout par des moyens a la porte des peres et des meres, et de toutes les personnes qui ont des enfants a elever [6]
Δηλαδή:
Ορθοπεδική, ή η τέχνη της πρόληψης και διόρθωσης στα παιδιά, των παραμορφώσεων του σώματος, με το σύνολο των μεθόδων (=μέσων) στις οποίες έχουν πρόσβαση οι γονείς και που μπορούν να εφαρμοστούν από τους ίδιους (ενν. τους γονείς), και όλους όσοι ασχολούνται με την εκπαίδευση (=ανατροφή) των παιδιών.
στον πρόλογο του παραπάνω βιβλίου, στον οποίο ο γάλλος γιατρός παραδέχεται ότι «quant au titre en question, Orthopedie, je l’ai forme de deux mots grecs, a savoir d’Orthos, qui veut dire Droit, et Paidίon, qui signifie Enfant» [«ως προς τον εν λόγω τίτλο, ορθοπαιδική, τον
δημιούργησα από δύο ελληνικές λέξεις, δηλ. ορθός και παιδίον»].[7]