Για την κατανόηση της διαδικασίας, είναι σημαντικό να ξεφύγεις από το κλασικό μοντέλο που περιλαμβάνει μια γεννήτρια ημιτονικού σήματος μεταβλητής συχνότητας και πλάτους και ένα μετρητικό στην έξοδο του συστήματος. Δεν δουλεύουμε στο πεδίο της συχνότητας αλλά στο πεδίο του χρόνου.(...) είναι μετρημένες για την ίδια ισχύ στο 1Watt (...)
Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι, συνήθως, το σύστημα χρησιμοποιεί ένα ειδικό σήμα και είναι σε θέση να υπολογίσει την κρουστική απόκριση του συνδυασμού "ενισχυτής - ηχείο". Από αυτήν, υπολογίζεται με FFT η συνάρτηση μεταφοράς του ηχείου, ο οποία με αναφορά στο 1W και στο 1m, αντιστοιχεί στο διάγραμμα ευαισθησίας. To διάγραμμα αυτό δείχνει την στάθμη του ηχείου σε dBSPL, με σταθερή ισχύ στην είσοδο, γι΄αυτό το λόγο, ο χρήστης εισάγει την τυπική εμπέδηση (και γι' αυτό συνήθως η μέτρηση της εμπέδησης προηγείται της μέτρησης της ευαισθησίας). Μη μπερδεύεσαι: Δεν μεσολαβούν, σάρωση, έλεγχοι και αλλαγές της στάθμης, κ.λπ, το σήμα είναι ένας ειδικός, ευρυζωνικός θόρυβος. Η μέτρηση κρατά ελάχιστα δευτερόλεπτα, ανάλογα με τα δείγματα της κρουστικής απόκρισης που θέλεις να έχεις στη διάθεσή σου.
Στην πραγματικότητα, κάνεις δύο μετρήσεις: Μία συνδέοντας την είσοδο του μετρητικού στους ακροδέκτες του ηχείου (αυτό εννοώ λέγοντας "στο ηλεκτρικό πεδίο") και μια με το μικρόφωνο. Σε επίπεδο επεξεργασίας, το λογισμικό χρησιμοποιεί και τις δύο μετρήσεις για να σου βγάλει την ευαισθησία.Μπορείς να μας περιγράψεις κάπως περισσότερο αυτή τη διαδικασία;
Επειδή αυτό που σε ενδιαφέρει είναι η συμπεριφορά του συστήματος "ενισχυτής-ηχείο", πρέπει να κάνεις την διαδικασία σε κάθε μέτρηση. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις κάθε λογικά καλό ενισχυτή.


Reply With Quote