
Originally Posted by
dStam
O γνωστός δικηγόρος του διαβόλου (δηλαδή εγώ) ξανακτυπά:
Την στιγμή αυτή, στην ελληνική αγορά υπάρχουν εκατοντάδες εταιρίες εισαγωγής (ίσως και πάνω από διακόσιες) οι οποίες υποστηρίζουν καμμία χιλιάδα κατασκευαστές (και βάλε). Ενα περιοδικό, επιλέγει κατ' ανάγκην, το τί θα παρουσιάσει (επομένως δεν πρόκειται για τρίπλα αλλά για πραγματικότητα...) αλλά, κυρίως, ο εκπρόσωπος της εταιρίας γνωρίζει τί θα δώσει για παρουσίαση. Είναι δεδομένο (και κατανοητό) το ότι μια εταιρία θα θέλει να προωθήσει τα μοντέλα της που είναι ανταγωνιστικά (επομένως σε ένα συγκριτικό τέστ αναμένεται να υπάρχουν μικρές διαφορές και αυτό αντανακλά συχνά και μια πραγματικότητα, δύο ενισχυτές του χιλιάρικου δεν διαφέρουν και πολύ) και να "κρύψει" κάποια μοντέλα για τα οποία δεν είναι ακριβώς υπερήφανη και κάθε εταιρία έχει τέτοια. Τα μοντέλα αυτά δεν θα εμφανισθούν ποτέ σε δοκιμή και αν κάποιος τα ζητήσει, "δεν υπάρχουν".
Τί μπορεί να κάνει ο χρήστης των περιοδικών; Να αναρωτηθεί γιατί το "τάδε" μοντέλο δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ και να το αποφύγει! Ετσι καλύπτονται δύο περιπτώσεις: Πρώτον, αν το ηχείο δεν έχει προωθηθεί για δοκιμή επειδή ο εισαγωγέας βαριέται (ω ναί! συμβαίνει...), ο τελευταίος θα πάρει ένα μάθημα και θα ξεβαρεθεί! Δεύτερον, αν το ηχείο απλώς "λείπει" κάθε φορά που καλείται για δοκιμή, εκ του πονηρού, τότε μπαίνει στην θέση που του αξίζει, δηλαδή στο σκονισμένο ράφι των αζήτητων! Αυτή η λύση πώς σας φαίνεται;