Μετά από οκτώ συναπτά έτη παρουσίας των, θα ετόλμουν να είπω, πως η κρίσιμη μάζα των διαδικτυακών αναγνωστών της συγκεκριμένης θεματολογίας έχει επιτευχθεί, και αυτό είναι κάτι που πολλοί θα εξελάμβαναν ως αυτονόητο, μολονότι δεν είναι κάτι τέτοιο, και ως εκ τούτου χρήζει απόδειξης την οποίαν αδυνατώ να επιτύχω, καθ όσον στερούμαι των απαραιτήτων αντικειμενικών στοιχείων, και, εδώ που τα λέμε, βαριέμαι να τα βρω.

Χρησιμοποιώντας, λοιπόν αυτήν την άποψη ουχί μετά βεβαιότητος, αλλά καθ υπόθεσιν, εάν αυτοί, οι οποίοι έχουν τη διάθεση να μετάσχουν διαδικτυακών συζητήσεων επί του αντικειμένου περί του οποίου τυγχάνουν τυρβάζοντες, είναι αυτοί που είναι, και σχεδόν ούτε ένας παραπάνω, τότε είναι επόμενο πως οιαδήποτε αύξηση της δημοσιότητας και πλάτυνση του ερείσματος αυτού εδώ του φόρουμ θα συμβεί με μετακίνηση τουλάχιστον ενός μέρους της διαδικτυακής συμμετοχής των εν λόγω τυρβαζόντων προς αυτό το φόρουμ. Τούτου τεχθησομένου, ένα μέρος της φασαρίας, των πιτσιρικιών, των χάχανων, των συνωμοσιολόγων της πλάκας - των συμπλεγματικών τοιούτων θα προσέθετα εγώ, και γενικώς της κουλτούρας των γεμιστών, θα ενσκήψει και εδώ. Επομένως, η ανησυχία και το δίλημμα του Ian είναι αβάσιμα, καθ όσον, ή το φόρουμ θα παραμείνει ελιτίστικο δεν έχει σημασία, εάν αυτό γίνει υπό το υγιές πρίσμα του ιδιοκτήτη του, για λίγους, ή υπό το νοσηρό τοιούτο της ψωνισμένης, καθ ότι αφ υψηλού πεποιημένης, κοινωνικής στάσης της αποστειρωμένης παραλίας, της απαλλαγμένης από την πλέμπα των γεμιστών, ή κάθε νέα συμμετοχή στο φόρουμ θα πρέπει να συνοδευθεί από την υπογραφή πιστοποιητικού κοινωνικών ωντιοβιντεοφρονημάτων.

Τούτων κατά σκέψιν, δηλώνω πως θα στενοχωρηθώ πολύ εάν αυτό το φόρουμ κλείσει, για το απολύτως βασικό λόγο, διότι ο ιδιοκτήτης του είναι ουχί μόνον πεπαιδευμένος, αλλά και αρκούντως μορφωμένος, ώστε να μην αντιδρά σαν υστερική συντηρητική παραμάνα της βικτωριανής εποχής, κάθε φορά που θα αντιληφθεί κάποια αθυροστομούσα παρέκκλιση ή καμιά κοντρίτσα, όπως συμβαίνει στο AVClub, ακολουθώντας τη σοφή πολιτική που εφαρμόζεται στο AVSite, και της οποίας βασικός εμπνευστής είναι ο χάχας.

Επί παραδείγματι, εάν μεσούσης της αποκριάς, βγει κανένας και παραθέσει κανένα διονυσιακόν άσμα, όπως το γνωστό σκιαθίτικο

Ένα μουνί στην κερασιά
κι ο πούτσος από κάτω,
χίλιες μετάνοιες έκανε,
μουνί κατέβα κάτω,

τότε δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα, για λόγους εμφανεστέρους των προφανών. Επομένως, τι χάχας, τι μελωμένος σάλιαγκας, το ίδιο είναι.

Οποιανού δεν αρέσουν τα γεμιστά, την άλλη φορά θα φέρω και ταπεράκι με καναπεδάκια σολωμού με κάπαρη και γουασάμπι. Για κρεμ μπρυλέ, απευθυνθείτε στον μαιτρ της καντίνας, σύντομα όμως, ει δυνατόν πριν ανοίξει το Τριώδιο.