Μέσα από τη διαδρομή μου στη ζωή, έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα, το οποίο έχει απόλυτη ισχύ: το κάθε μαγαζί (υπό την ευρεία του όρου έννοια) αφεύκτως αποκτά τη στάμπα της προσωπικότητος του ιδιοκτήτου. Για να μείνουμε στα καθ' ημάς (πώς λέμε, "η καθ' ημάς Ανατολή"), ένα δημοφιλές φόρουμ που μου έρχεται στο νου διοικείται από κάτι συνωμοσιολόγους της πλάκας και συνεπώς το περιεχόμενό του συνοψίζεται σε συνωμοσιολογίες της πλάκας. Ένα άλλο διοικείται από έναν συμπαθή χάχα, συνεπώς το περιεχόμενό του συνοψίζεται σε συμπαθή χάχανα. Αυτό εδώ το διαδικτυακόν βήμα μου θυμίζει εντόνως υποθυρεοειδικό σαλιγκάρι να κολυμπά σε μέλι, με την προσπάθειά του να αποτυπούται σε σλόοοοοοοοοοοοοοου-μόσιον.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα