Δημήτρη μου, κουράζονται και το αποζητούν το "κρέμασμα των παπουτσιών".
Είναι πολύ σκληρή η ζωή με μιά μεγάλη καριέρα. Δεν υπάρχει σχεδόν προσωπική ζωή, ταξίδια, μοναξιά και συνεχής αγώνας να είσαι σε φόρμα και τελειότητα.
Ο Λεωνίδας Καβάκος μου είπε με περηφάνια οτι κατάφερε τα τελευταία χρόνια
να εξασφαλίσει 1 μήνα(!) τον χρόνο που να μην έχει υποχρεώσεις.
Η Christa Ludwich, που είχε ανακοινώσει καμμιά 10ρια φορές οτι αποχωρεί, την ρώτησαν την δέκατη φορά αν πράγματι θα το κάνει τους είπε:"Δεν φτάνουν 50 χρόνια να αναρωτιέμαι με αγωνία το πρωί, αν είμαι καλά φωνητικά?". Σε σεμινάριο είχε πει: " 5 μέρες το χρόνο είναι η φωνή μου άψογη κι αυτές δεν έχω συναυλία".
Δεν είναι όμως και για λύπηση, οι ικανότητες, το ταλέντο και η τύχη τους εξασφάλισαν επιτυχία και διάκριση, την ευτυχία να κάνουν μουσική με τις ανώτατες δυνατές συνθήκες και ...έβγαλαν και πολλά λεφτά, τόσα που δεν προλάβαιναν να τα απολαύσουν σχεδόν.
Θ.Ζ.