"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
Δεν μπορείς να μην σκεφτείς: Από την μια πόσο μεγάλη ευτυχία είναι να κάνεις κάτι που σε ικανοποιεί τόσο βαθιά μέχρι τα 78 σου χρόνια και από την άλλη ποιά συναισθήματα πρέπει να αφήνει σε έναν τέτοιον άνθρωπο μια τέτοια "τελευταία" παράσταση. Πώς το αποφασίζεις; Πότε; Με ποιά κριτήρια; Πόσο δύσκολο να είναι; Σπάνιοι προβληματισμοί σε μια παγκόσμια κοινωνία όπου για την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων η δημιουργική περίοδος συμπίπτει με μια δουλειά που γίνεται με το στανιό και η ζωή περιορίζεται στην αναμονή της σύνταξης (και του επακόλουθου θανάτου -πνευματικού και σωματικού).
Τέτοια βλέπω και μου ξανάρχεται το κέφι για δοκιμές!
Δημήτρη μου, κουράζονται και το αποζητούν το "κρέμασμα των παπουτσιών".
Είναι πολύ σκληρή η ζωή με μιά μεγάλη καριέρα. Δεν υπάρχει σχεδόν προσωπική ζωή, ταξίδια, μοναξιά και συνεχής αγώνας να είσαι σε φόρμα και τελειότητα.
Ο Λεωνίδας Καβάκος μου είπε με περηφάνια οτι κατάφερε τα τελευταία χρόνια
να εξασφαλίσει 1 μήνα(!) τον χρόνο που να μην έχει υποχρεώσεις.
Η Christa Ludwich, που είχε ανακοινώσει καμμιά 10ρια φορές οτι αποχωρεί, την ρώτησαν την δέκατη φορά αν πράγματι θα το κάνει τους είπε:"Δεν φτάνουν 50 χρόνια να αναρωτιέμαι με αγωνία το πρωί, αν είμαι καλά φωνητικά?". Σε σεμινάριο είχε πει: " 5 μέρες το χρόνο είναι η φωνή μου άψογη κι αυτές δεν έχω συναυλία".
Δεν είναι όμως και για λύπηση, οι ικανότητες, το ταλέντο και η τύχη τους εξασφάλισαν επιτυχία και διάκριση, την ευτυχία να κάνουν μουσική με τις ανώτατες δυνατές συνθήκες και ...έβγαλαν και πολλά λεφτά, τόσα που δεν προλάβαιναν να τα απολαύσουν σχεδόν.
Θ.Ζ.
Sir Charles Mackerras 1925-2010
Από τους πολύ αγαπημένους μου μαέστρους, ίσως γιατί ποτέ δεν ήταν "φίρμα", ενώ ταυτόχρονα ήταν ένας ιδιοφυής ερευνητής της μουσικής, με πολύ πλατύ ρεπερτόριο. '
Ηταν ο προπάτορας της λεγόμενης "αυθεντικής ερμηνείας", δηλαδή της ερμηνείας με όργανα και ύφος της εποχής του συνθέτη, και παρ' όλα αυτά κρατήθηκε με επιμέλεια μακριά από τις υπερβολές όσων την "ανακάλυψαν" χρόνια μετά.
Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι ήταν ο πρώτος αποδέκτης του "Μεταλλίου της Βασίλισσας για τη Μουσική" - αρκεί να σκεφτεί κανείς πόσοι άλλοι υποψήφιοι θα μπορούσαν να είναι στη θέση του!
http://www.guardian.co.uk/music/2010...erras-obituary
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα