Άλλο χύμα, άλλο μπίχλα. Εδώ μιλάμε για οικολογικό πρόβλημα. Η σκόνη αλλάζει χρώματα, πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί έμβιοι και φυλογενετικώς διαφορετικοί οργανισμοί αναπτύσσονται εκεί μέσα. Του πλατό συμπεριλαμβανομένου. Στο αφρολέξ βάζω στοίχημα ότι ζουν σαρανταποδαρούσες, ενώ στις σάπιες σανίδες του τοίχου τουλάχιστον σκορπιοί, ίσως και νεροφίδες. Ένα χαρούμενο, οργιαστικό οικοσύστημα. Και αν μιλάμε για τέχνη, ακόμα και το ναΐφ ζουγκλοειδές με ιθαγενείς υποκλίνεται μπροστά στον Bauhaus συνδυασμό καφάσια-κομμένο χαλί-κουρελούδες. Πλεόν ή εξοργιστικό είναι το ότι δεν ερυθριά να τα κοινοποιήσει. Δηλαδή το θεωρεί περίπου φυσιολογικό! Όπως, ίσως, και μέρος των αναγνωστών του.