Φυσικά και δεν επρόκειτο κανείς να το βρει. Και αν ψάξατε στα ψιλά γράμματα με μεγεθυντικό φακό, αδίκως και ματαίως. Το λάθος είναι εκεί στο μεγάτιτλο, τεράστιο, να χλευάζει την άγνοια συνταξάντων και αναγιγνωσκόντων. Δεν υπάρχει "υπό του μηδενός", συνέλληνες. "Υπό το μηδέν" υπάρχει. Η σύνταξη "υπό + Γενική" σημαίνει ποιητικό αίτιο. "Οι Άθλιοι" υπό Βίκτωρος Ουγκό: γραμμένοι από τον Ουγκό, ουχί από κάτω από τον Ουγκό. Έχουμε λοιπόν έναν εκδότη, έναν αρχι(...)συντάκτη, δεκάδες συντάκτες, έναν διορθωτή, ένα μεγάλο εκδοτικό συγκρότημα βρίθον "επαγγελματιών χειριστών της γλώσσης" και ΟΟΟΛΟΙ αυτοί δεν ξέρουν πώς συντάσσεται το ποιητικό αίτιο και πώς όχι. Και επίσης χιλιάδες αναγνώστες, εκόντες και άκοντες, που δεν εξανίσταται από το σφάλμα. Ούτε καν το μυρίζονται. Και από κοντά υμείς, χρυσοί, αδαμάντινοί μου συμφορουμίται, λίαν αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ούς γηθοσύνως κατασπαζόμενος υπερήδιστα προσαγορεύω, όλοι μοιράζεστε ένα χαρακτηριστικό: κατέχετε, ενδιαφέρεστε διά, και εξανίστασθε από το οφσάιντ και όχι από το ποιητικό αίτιο. "Πόσο δίκιο έχεις" θα πει ο ένας, "μα εγώ ήμουν του Πρακτικού" θα πει ο άλλος, "ρε δε μας παρατάς" θα πει ο τρίτος. Εγώ όμως θα επιμείνω: η ποιότης του οφσάιντ σας είναι ιδία με εκείνην του Συντακτικού σας.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα