H θέση μου για την εποχή εκείνη είναι, βεβαίως, γνωστή. Νομίζω ότι εκείνοι οι άνθρωποι ζούσαν περισσότερο επικίνδυνα από ότι έπρεπε (όχι λόγω χαρακτήρων αλλά λόγω διαθέσιμων μέσων και γνώσης) παρ΄όλα αυτά -βεβαίως- δεν μπορείς παρά να τους θαυμάσεις... Δηλαδή, τί; Δεν πήγε ο μπαμπάς του Ζιλνέβ να διαμαρτυρηθεί στους αγωνοδίκες; Ούτε ο αδελφός του Αρνού, ζήτησε τα ρέστα επειδή "σμπρωχτήκανε"; Τσ-τσ-τσ-τσ... Τι καιροί... Τι ήθη... Τελικώς αναρωτιέμαι μήπως είχα άδικο και όντως, "τότε" ήταν καλύτερα, ή έστω περισσότερο αυθεντικά. Θα το σκεφτώ σκληρά και θα επιστρέψω...