Είναι κι αυτό ένας σημαντικός παράγοντας...Τα μυαλά που (ενδεχομένως) κουβαλάει.![]()
Οι πληροφορίες θέσης των ηχητικών πηγών είναι πράγματι "γραμμένες" σε κάθε μέσο που φέρει στερεοφωνική (δηλαδή τουλάχιστον δικαναλική) πληροφορία. Όμως, με βάση την τρέχουσα πρακτική, η εικόνα που δημιουργείται, αυτό που ονομάζουμε soundstage δηλαδή, είναι δύο διαστάσεων, έχει πλάτος (κατά τον οριζόντιο άξονα που συνδέει τα δύο ηχεία) και βάθος (κατά τον άξονα που είναι κάθετος στον οριζόντιο και περνά από τον ακροατή). Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές σε μια ακρόαση έχεις την αίσθηση του ύψους, σου φαίνεται δηλαδή ότι ένα όργανο είναι σε διαφορετικό ύψος από τα υπόλοιπα αλλά αυτό είναι ένα φαινόμενο που έχει να κάνει μάλλον με την ακουστική του χώρου και την σχέση της με τα ηχεία. Οι δικαναλικές και πολυκαναλικές ηχογραφήσεις που έχουμε στη διάθεσή μας αυτή την στιγμή δεν κωδικοποιούν διαφορές ύψους θεωρώντας ότι όλα συμβαίνουν στο επίπεδο του ακροατή, μια σύμβαση η οποία είναι απαραίτητη για ν απλοποιηθεί η εγκατάσταση των ηχείων. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσαμε να έχουμε "ύψος" αν χρησιμοποιούσαμε τεχνικές όπως η τετρακαναλική Ambisonics/UHJ (νάτος πάλι ο Gerzon!) αλλά αυτό -όπως μπορεί να φανταστεί κανείς- θα απαιτούσε ηχεία που να καλύπτουν και τον κατακόρυφο άξονα. Την στιγμή αυτή γίνονται μελέτες για το θέμα αυτό και κάτι σχετικό (ένα σύστημα 22.2 το οποίο αναπτύσσεται στην Ιαπωνία, από τον Kimio Hamasaki του NHK) μπορείς να βρείς εδώ.
Οσον αφορά το τί πρέπει να προσέξει ο "καινούριος αγοραστής" τα πράγματα είναι απλά: Η καλή στερεοφωνική εικόνα είναι ιδιότητα εγγενής ενός καλού συστήματος που έχει στηθεί σωστά και αναπαράγει καλές ηχογραφήσεις (όχι απαραίτητα Blumlein!). Αυτό, στην πράξη, σημαίνει ότι θα πρέπει να αγοράσει κάτι καλό, να το τοποθετήσει σωστά (θυμίζω το τρίγωνο...) και να έχει υλικό για να το ευχαριστηθεί.


Reply With Quote