Οι απόψεις του Watkinson είναι λίγο-πολύ οι γνωστές: Αρνείται (σωστά) ότι τα καλώδια μεταφοράς ήχου είναι πραγματικές γραμμές μεταφοράς, επομένως η σημασία τους είναι μικρή, όσον αφορά την επίδρασή τους κάτω από αυτό το πρίσμα. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, η θεώρηση αυτή είναι μερικώς μόνο επιτυχής: Αντιμετωπίζει αποτελεσματικά, μεν, διάφορες μισοπάλαβες θεωρίες που ενίοτε υποστηρίζουν πανάκριβα καλώδια, δεν είναι, δε, επαρκής για να βγάλει το καλώδιο εντελώς έξω από την εξίσωση: 1.5dB πτώση στις υψηλές συχνότητες είναι ένα αρκετά σοβαρό πρόβλημα, ιδιαίτερα αν αναφερόμαστε σε ακριβά συστήματα απαιτήσεων και ιδιαίτερα αν πρόκειται για μια συμπεριφορά η οποία δεν μπορεί, εύκολα, να προβλεφθεί ώστε να εφαρμοστεί κλασική ισοστάθμιση πλάτους (όπως έχεις προτείνει). Χρειάζονται μετρήσεις γι΄αυτό.Ψάξε λίγο να δεις τι λέει ο John Watkinson, π.χ.
Τείνω να συμφωνήσω με την άποψη αυτή θεωρώντας ότι, πράγματι, τα συστήματα με τελικούς ενισχυτές κοντά στα ηχεία και οι ενεργές σχεδιάσεις έχουν σοβαρά πλεονεκτήματα (ανάμεσά τους και αυτό των μικρών, ή ανύπαρκτων καλωδίων μεταφοράς ισχύος). Ωστόσο, αν θέλεις να μεταφέρεις σήμα χαμηλής στάθμης σε αποστάσεις 3-4 μέτρων και άνω, ίσως θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις balanced γραμμές και αυτού του είδους οι συνδέσεις δεν είναι ο κανόνας. Επίσης, η κατασκευή μονομπλόκ τελικών για κάθε εφαρμογή, είναι -ίσως- δαπανηρή.υπό τις σημερινές τεχνικοοικονομικές συνθήκες, όλοι οι ολοκληρωμένοι, οι στερεοφωνικοί και οι πολυκάναλοι τελικοί ενισχυτές είναι εσφαλμένες συσκευές, αφού απαιτούν μεγάλο μήκος καλωδίου μεταφοράς ισχύος


Reply With Quote