Δεν θέλω προς το παρόν να προχωρήσω σε επιχειρήματα, παρά μόνον να ζητήσω κάποιες διευκρινίσεις.
Μάλιστα! Δηλαδή, από τις απαιτητικές συνδέσεις οδηγούμεθα στις ακριβές τοιαύτες, επειδή, όπως λες, αυτές οι συνδέσεις απαιτούν, επιβάλουν την προμήθεια ενός καλωδίου με καλύτερες ή ιδιαίτερες προδιαγραφές, και χωρίς, βεβαίως, να καθίστανται πανάκριβες, παρά μόνον ακριβές. Και σε ερωτώ: ποιες ακριβώς είναι αυτές οι «καλύτερες ή ιδιαίτερες» προδιαγραφές, τις οποίες –κατά περίπτωσιν- πρέπει να έχει ένα καλώδιο, και για ποιον ακριβώς λόγο δεν του επιτρέπουν να παραμείνει φθηνό, αλλά το καθιστούν ακριβό, αν και όχι κατ’ ανάγκην πανάκριβο; Και, επιπλέον, πού εντοπίζεται περίπου αυτός ο διαχωρισμός των ακριβών από τα πανάκριβα καλώδια;
Να το ρωτήσω με ένα παράδειγμα: Στο πρώτο κατάστημα ηλεκτρονικών που θα βρω μπροστά μου, μπορώ να μπω μέσα και να αγοράσω ένα κομμάτι αρίστης ποιότητας καλωδίου τύπου RG59, καθώς επίσης και δύο αποδεκτής ποιότητας, επίχρυσα βύσματα RCA, με ανώτατο συνολικό κόστος 3,5 – 4 ευρώ. Μετά από 5 λεπτά εργασίας, έχω στη διάθεσή μου μια αρίστης ποιότητας «γραμμή μεταφοράς ψηφιακού σήματος» συμβατή με το πρωτόκολλα του CD. Αν στήσω αυτή τη διαδικασία σε επαγγελματική βάση, το κόστος των παραπάνω α’ υλών θα υποσκελισθεί στο ποσό των 1,5€, το πολύ. Ένα εργάσιμο 8ωρο έχει 90 πεντάλεπτα συν μισή ώρα διάλειμμα. Εξομαλύνοντας την παραγωγική δυναμικότητα των 90 κομματιών/ημέρα στο 85%, ώστε να απομακρυνθεί σε ικανοποιητικό βαθμό το ενδεχόμενο του ατυχήματος ή του ποιοτικού σφάλματος, φθάνουμε στα 76 κομμάτια την ημέρα, και επομένως κάθε κομμάτι θα επωμίζεται με εργατικά της τάξης των 2€. Σύνολο μέχρι στιγμής 3,5€.
Εάν επιρρίψουμε στο προϊόν βιομηχανικό κέρδος της τάξης του 100%, αμέσως η βιομηχανική τιμή του πηγαίνει στα 7€, άντε 8€ μαζί με τα μεταφορικά και τους δασμούς. Δίνοντας στον εισαγωγέα τη δυνατότητα αποκόμισης εμπορικού κέρδους 200%, από το οποίο το μισό μπορεί να το πάρει αυτός και το άλλο μισό ο λιανοπωλητής, αμέσως η τιμή του ψηφιακού καλωδίου μου πάει στα 24€, και με ΦΠΑ 29,6€.
Άρα, ένα τέτοιο καλώδιο μπορεί να είναι άριστης ποιότητας, και, αμείβοντας πλουσιοπάροχα ολόκληρο το κανάλι διανομής του, φθάνει να πωλείται 30€, άντε 35€, αν μεριμνήσω να το εξοπλίσω και με ειδικής κατασκευής RCA, με σύνθετη αντίσταση 75Ω, όπως πρέπει κανονικά. Δοθέντος ότι ένα ζεύγος τέτοιων καλωδίων αποδίδει εξαιρετικά και ως interconnect, σε ερωτώ, τι είναι αυτό ακριβώς που πρέπει να έχει ένα τέτοιο καλώδιο, ώστε να μην τιμάται 30 ή 35 ευρώ, αλλά να είναι ακριβό, δηλαδή να έχει λιανική τιμή της τάξης των 200€, (ενώ τα πανάκριβα αντίστοιχα καλώδια μπορεί να υπερβαίνει ακόμη και τα 300 ή 500€);
Εντάξει, δεν θέλω ονόματα, αλλά θέλω να μου πεις υπό ποιες συνθήκες, κάποιος που πουλάει καλώδια είναι απατεώνας. Τι είναι αυτό που διαχωρίζει το εντίμως επιχειρείν από την απάτη, στην κατασκευή και εμπορία καλωδίων;



Reply With Quote