Δε νομίζω πως το "tensioning αυτών των μεμβρανών" έχει ουσιαστική συμμετοχή στη σχεδίαση αυτού του είδους των ηχείων ούτε νομίζω πως μπορεί να διαφοροποιηθεί δραματικά προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση με στόχο ακουστό αποτέλεσμα. Έτσι κι αλλιώς με τον καιρό χαλαρώνει, ενώ ταυτόχρονα η δύναμη που ασκείται για να τεντωθεί αρχικά είναι καθορισμένη από το πάχος του χρησιμοποιούμενου υλικού ώστε να μη ξεχειλώσει μετά από πολλές ώρες χρήσης.

Στα μαγνητοστατικά αυτό που νομίζω πως παίζει ιδιαίτερη σημασία είναι σε ποιά σημεία θα στερεωθεί η μεμβράνη πάνω στο σύστημα μαγνητών (φαίνονται τυχαία τα σημεία στερέωσής της) ώστε να περιοριστεί δραματικά ο όποιος συντονισμός της αλλά και οι μεγάλες διαδρομές. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει η ποιότητα του χρησιμοποιούμενου αγωγού, όπου η χρήση μη μαγνητικών υλικών (πχ καθαρός χαλκός ή ασήμι) δε φέρνει καθόλου καλά αποτελέσματα. Η διάταξη των μαγνητών είναι λίγο-πολύ σταθερή, ενώ τα χαρακτηριστικά τους δε προσφέρονται για φοβερές αλλαγές.

Υπάρχουν όμως μαγνητικές διατάξεις που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ και δείχνουν τρομερά αξιόλογες, πρωτότυπες και αρκετά ... δυσνόητες! Αλήθεια, με τις πατέντες του παππού των magnepan στα μαγνητικά πεδία ασχολήθηκες ποτέ?