+ Reply to Thread
Page 1 of 14 1 2 3 11 ... LastLast
Results 1 to 10 of 131

Thread: Ηχεία πάνελ: Η ματιά του μηχανικού

  1. #1

    Default Ηχεία πάνελ: Η ματιά του μηχανικού

    Δε με ενδιαφέρουν οι υποκειμενικές απόψεις του τύπου "εμένα μου αρέσουν" ή "εδώ και δύο εβδομάδες ζω ένα όνειρο" ή "αχχχ, τι είπες τώρα" και άλλα τέτοια τρυφερά και ανούσια σχόλια...

    Με νοιάζει να διαβάσω τη θεώρηση, τη ματιά ενός μηχανικού, ενός τεχνικού, ενός ανθρώπου που έχει το κατάλληλο επιστημονικό υπόβαθρο και που ασχολείται πολύ καιρό με τα θέματα αυτά, που έχει την ικανότητα να διακρίνει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, που μπορεί να δει τις παγίδες, τα λάθη, τις τσιγκουνιές, τις κομπίνες, τις αβλεψίες, τα κόλπα του μάρκετινγκ, και που, τέλος, θα έχει το κουράγιο και την όρεξη να τα μεταφέρει σε μας με τον κατά το δυνατόν πλέον εύληπτο τρόπο.

    Και, εννοείται, όχι μόνον ενός τέτοιου ανθρώπου, αλλά πολλών, όσο περισσότερων γίνεται!

    Για πάμε λοιπόν: Γιατί δεν έχουν όλοι τέτοια ηχεία; Γιατί δεν έχουν όλα τα στούντιο τέτοια ηχεία; Γιατί υπάρχουν ακόμη εκείνα τα κουτιά με τα μεγάφωνα;

  2. Default

    Quote Originally Posted by ian View Post
    Γιατί δεν έχουν όλα τα στούντιο τέτοια ηχεία;
    Έχουν κάμποσα:
    http://mixguides.com/studiomonitors/...e-monitors-496
    Η πλειοψηφία δεν έχει γιατί ηχογραφεί μουσική παρακατιανή. Επίσης υπάρχουν και τεχνικοί λόγοι, όπως η πλήρης αδυναμία nearfield monitoring ή soffit mounting με δίπολα. Εάν υπάρχει κάποιος κανόνας για τα στούντιο, είναι π.χ. ότι δεν έχουν αηδίες τύπου FR.
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  3. #3

    Default

    Τι έγινε; Δε βλέπω ζωντάνια και προθυμία συμμετοχής...

    Κι εσείς, ναι, εκεί πίσω!!! Για να σας δω, για να δω να συμμετέχετε!!!

    Εκτός κι αν πέσατε με τα μούτρα στο διάβασμα για να φρεσκάρετε γνώσεις και να ποστάρετε ασταμάτητα από αύριο...

    Oscar, πού είσαι παιδί μου; Άστα τώρα τα θηλυκά ήσυχα, δεν είναι ώρα, το βράδυ αυτά!!!
    Last edited by ian; 06-01-2008 at 07:31 PM.

  4. Default

    Αφού ζήτησες τις απόψεις
    Quote Originally Posted by ian View Post
    ενός ανθρώπου που έχει το κατάλληλο επιστημονικό υπόβαθρο
    τώρα γιατί δυσανασχετείς?
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  5. Default

    IAN
    Oscar, πού είσαι παιδί μου;


    Η γνωση μου ειναι αρχαια αλλα και στην εποχη της ηταν επιπολαιη.
    Εσυ ζητας χαρτια, ζητας ντοκουμεντα!
    Πως θα γινει, θελεις πραξεις θελεις θεωρηματα, δεν ειναι ετσι απλα...

    Συμφωνω με τους προλαλησαντες ( που ελεγε και ενας ερμος φοιτητης σε απογνωση...)

    Αληθεια, ο Κος κοινοταρχης που ειναι?

    Υ.Γ. κατσε ρε φιλε , εσυ δεν ειχες planar τοσα χρονια!

  6. #6

    Default

    Ουπς, σωστοί και οι δυό σας, το βουλώνω...

    Μάλλον πήρα φόρα τις τελευταίες μέρες, θα ηρεμήσω όμως, το υπόσχομαι...

  7. #7

    Default

    Τα επίπεδα ηχεία (είτε μαγνητοστατικά είτε ηλεκτροστατικά) βασίζονται σε μια σχετικώς απλή παρατήρηση: Αν έχουμε μια πολύ μεγάλη επιφάνεια σε κίνηση μπορούμε να αποφύγουμε την χρήση των συμβατικών ηλεκτροδυναμικών μονάδων. Το κλασικό επίπεδο ηχείο χρησιμοποιεί μία ή περισσότερες μεμβράνες μεγάλης έκτασης και δεν διαθέτει κάποιο είδος καμπίνας για την φόρτιση τους. Το αποτέλεσμα είναι ένας ήχος χωρίς χρωματισμούς, με μεγάλο sound stage ο οποίος αρέσει σε πολλούς. Εννοείται, ότι υπάρχει και το σχετικό τίμημα: Τα planars έχουν χαμηλό συντελεστή απόδοσης και απαιτούν αρκετά βατ, ενώ συχνά είναι και δύστροπα ως φορτία. Τις περισσότερες φορές απαιτούν μεγάλους ενισχυτές. Είναι επίσης κατευθυντικά. Αυτό σημαίνει ότι η περιοχή σωστής ακρόασης είναι μικρή, αλλά από την άλλη δεν υπάρχουν έντονες ανακλάσεις από τους πλάγιους τοίχους και το δάπεδο. Λόγω το δίπολου χαρακτήρα τους είναι απαιτητικά ως προς την τοποθέτησή τους, σε σχέση με τον πίσω τοίχο. Ισως το σημαντικότερο μειονέκτημά τους είναι η απόδοση των χαμηλών συχνοτήτων. Οι μεβράνες πραγματοποιούν πολύ μικρή διαδρομή και έτσι για να "κατέβει" το ηχείο χαμηλά πρέπει να είναι μεγάλο. Η εναλλακτική λύση είναι τα υβριδικά επίπεδα ηχεία. Εδώ, τις χαμηλές συχνότητες αναλαμβάνει ένα γούφερ συμβατικής σχεδίασης (το οποίο, βεβαίως, φέρνει μαζί του τους χρωματισμούς καμπίνας).
    Οσον αφορά στο ερώτημα:

    Γιατί δεν έχουν όλα τα στούντιο τέτοια ηχεία;
    απαντάται με ένα άλλο ερώτημα:

    Γιατί θα έπρεπε να έχουν;

    Τα επίπεδα ηχεία δεν είναι "τα καλύτερα ηχεία"... Αυτό το υποστηρίζουν μόνο οι κατασκευαστές των επίπεδων ηχείων! Εχουν απλώς συγκεκριμένα πλεονεκτήματα τα οποία πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωσην (επομένως δεν υπάρχει κανένας λόγος να φανατίζεται κανείς, ούτε να δημιουργούνται στρατόπεδα...). Το άρθρο που παραθέτει ο zonepress αναδεικνύει ακριβώς αυτό: Κάθε μηχανικός ήχου επιλέγει το μόνιτόρ του με διάφορα κριτήρια, όχι πάντα με βάση την ποιότητα και μόνον. Αν τα νούμερα λένε κάτι (που δεν λένε κατά την γνώμη μου στην συγκεκριμένη περίπτωση), από τους επτά ανθρώπους του άρθρου, οι δύο χρησιμοποιούν επίπεδα ηχεία (Μartin Logan και Quad). Προσωπικά, θα έστελνα άμεσα στον ψυχίατρο αυτούς που "δήλωσαν" τα NS-10 και το Quad!

  8. Default

    Quote Originally Posted by dStam View Post
    Προσωπικά, θα έστελνα άμεσα στον ψυχίατρο αυτούς που "δήλωσαν" τα NS-10 και το Quad!
    Ναι, ε?
    Γράφει ο σχεδιαστής της Acoustic Energy, Phil Ward:
    http://www.acoustic-energy-pro.co.uk...Resolution.pdf

    "But, while on the surface the NS10 was unexceptional, it perhaps by chance combined technical features and performance characteristics that uniquely suited it to the nearfield monitor application and some unknown recording engineer first discovered it worked well in the role (Who was the first? Does anybody know?). The rest, as they say, is clich. The happy accident of the NS10s characteristics wasnt widely appreciated at all at the time, and perhaps still isnt now, but was demonstrated very clearly in a paper presented to the Institute of Acoustics by Philip Newell, Keith Holland and Julius Newell in 2001 and published in the last [] issue of Studio Sound magazine []. How ironic that the first serious attempt at working out why the NS10 worked so well as a monitor happened in the same year that it was discontinued.

    The Newell/Holland paper The Yamaha NS10 Twenty Years A Reference Monitor. Why? sets the NS10s in the context of 35 other nearfield monitor speakers by measuring each ones amplitude response, harmonic distortion, step response, and amplitude response waterfall (a measure of how well a speaker performs in the time domain) [Much of this was drawn from the monitor tests we ran in Studio Sound. Ed]. Newell and Holland argued that a good result in the last three of these characteristics in particular is vital if a speaker is to perform well as a monitor because they describe how accurately it is able to communicate whats actually inherent in the signal (as opposed to speaker artefact) in whats finally perceived by the listener. Of the 36 speakers tested, the NS10 effectively came top. Its distortion levels were among the lowest, its step response was the quickest and its waterfall was the cleanest.
    "

    Και παρακάτω:
    "The NS10 had one other feature that I believe is vital for a musically accurate monitor it was a closed-box design (or rather, it wasnt a reflex design). Recent work, again by Newell and Holland and published in this very magazine (Measuring low frequency response accuracy, V4.3) has shown how reflex loaded speakers, while undoubtedly offering extended low frequency bandwidth, are inherently flawed when assessed in terms of signal intelligibility criteria. The flaw comes not only from the inherently poor time-domain response of reflex loading (a typical reflex loaded speaker will introduce a delay to low frequencies of around 15ms or more see Figure 4), but from the reflex loading mechanism itself introducing distortion, compression and noise."

    Αυτό δεν σημαίνει ότι εν έτει 2008 το NS10 είναι η βέλτιστη επιλογή. Τα διδάγματα όμως που βγαίνουν από την δημοφιλία του επί δεκαετίες - και από τους λόγους αυτής της δημοφιλίας - ισχύουν και τώρα όπως και τότε. Όσο για τα Quad, τα χρησιμοποιεί ο Tony Faulkner. Δεν θα τον έλεγα άσχετο Αν θες, μπορείς να τον πεις εσύ. Και να υποστείς τις συνέπειες!
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  9. #9

    Default

    ..........................
    Last edited by Vassilis; 06-03-2008 at 04:33 PM.

  10. #10

    Default

    Ναι, ε?
    Θα χρειαστεί αρκετό διάβασμα για να αντικρούσει κανείς τα λεγόμενα τόσο του Ward όσο και των Νewell/Holland. Από την άλλη, μερικές παρατηρήσεις έχουν ενδιαφέρον:
    Κατ' αρχήν, ο Ward, δείχνει να "αγνοεί" (και το βάζω σε εισαγωγικά επειδή δεν μπορεί να μην το γνωρίζει) ότι είναι κοινό μυστικό, μεταξύ των μηχανικών ήχου, ότι ο λόγος χρήσης του NS10 δεν είναι η καλή βηματική του απόκριση αλλά η μέτρια ποιότητά του, που το κάνει αντιπροσωπευτικό του μέσου ηχοσυστήματος ανα τον πλανήτη (έναν χαμηλό μέσο όρο δηλαδή). Οι περισσότεροι προτιμούν να κάνουν μείξεις που ακούγονται καλά σε τέτοια συστήματα. Αλλωστε, στον σχεδιασμό του ΑΕ22, δεν φαίνεται να αρκέστηκε σε μια αντιγραφή του τόσο επιτυχημένου μόνιτορ αλλά άλλαξε τα πάντα (μονάδες, διάταξη, καμπίνα). Δεν θα ήθελα να ισχυριστώ ότι το συγκεκριμένο ηχείο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως near field monitor (δεν είμαι ειδικός σε αυτόν τον τομέα), νομίζω όμως ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως το near field monitor για όλες τις χρήσεις και τις εφαρμογές.
    Θα ήθελα να έβλεπα ποιά είναι τα άλλα ηχεία που περιλαμβάνονται στο paper των Newell/Holland. Σαφώς, το NS10 δεν είναι το χειρότερο ηχείο του κόσμου και δεν θα με εξέπληττε αν είχαν βρεί τριάντα χειρότερα!
    Το δελτίο τύπου με το οποίο η Yamaha "καταργεί" το NS10 με εντυπωσιάζει: Μετά από την "γενική" ομολογία ότι το συγκεκριμένο μοντέλο είναι ένα εξαιρετικό μόνιτορ, κυρίως επειδή είναι κλειστού τύπου, οι Ιάπωνες το αντικατέστησαν με bass reflex (το MSP10) στεκόμενοι απέναντι από το φανατικό τους κοινό. Στον χώρο των audiophiles τέτοιες κινήσεις γίνονται. Στον χώρο του pro audio, αν είναι αποτυχημένες, πληρώνονται σκληρά!
    Τέλος για τα Quad, δεν μπορώ να πω τίποτε περισσότερο. Με όλο τον σεβασμό στην ιστορία των ηχείων αυτών και στο όνομα του Faulkner, αν τα χρησιμοποιεί ως πραγματικά μόνιτορ (δηλαδή για να κρίνει βασικά πράγματα όπως την τονική ισορροπία, το staging και τα δυναμικά) περιορίζομαι στο να διαφωνήσω καθέτως, οριζοντίως και διαγωνίως. Υπό την προυπόθεση ότι μιλάμε για τα γνωστά Quad και όχι για κάτι άλλο και με βάση την προσωπική μου εμπειρία. Δεν μπορώ να αποφύγω, βεβαίως, και την σκέψη ότι ένας πολύ ειδικός και έμπειρος ακροατής είναι δυνατόν να βγάλει συμπεράσματα από οποιοδήποτε sui generis εργαλείο (με άλλα λόγια δεν αποκλείεται να βολεύει το Quad για κάποια συγκεκριμένη δουλειά). Το γεγονός αυτό φυσικά, δεν κάνει το εργαλείο αυτό, "αναφορά" στο είδος του, κατάλληλο για όλους τους ακροατές και για κάθε χρήση...
    Τέλος, αποδέχομαι ότι η σύσταση για ψυχιατρική βοήθεια στο προηγούμενο post ήταν λίγο υπερβολική... Σε τελική ανάλυση, ο καθένας κρίνεται εκ του αποτελέσματος και αυτό συμβαίνει, φυσικά, και στην διαδικασία της παραγωγής της μουσικής.

+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts