Θάνατος είναι οι κάργιες που χτυπιούνται
Στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια
Θάνατος και οι γυναίκες που αγαπιούνται
Καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια
Βάσις φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης
Την Κυριακή θα ακούσουμε την μπάντα
Επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης
Πρώτη κατάθεση δραχμαί τριάντα
Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι
Με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους
Ο ελαιώνας γύρω η θάλασσα και ακόμη
Ο ήλιος θάνατος μες στους θανάτους
Βάσις φρουρά...
Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει
Για να ζυγίσει μια ελλιπή μερίδα
Θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
Κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα
Βάσις φρουρά...
Περπατώντας αργά στη προκυμαία
Υπάρχω λες κι ύστερα δεν υπάρχεις
Φτάνει το πλοίο υψωμένη σημαία
Ίσως έρχεται ο κύριος νομάρχης
Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους
Θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία
![]()
![]()


Reply With Quote