Το κείμενο που παραθέτεις κάνει ακριβώς αυτό που πρέπει: Χρησιμοποιεί ένα σύστημα με ελεγχόμενη εισαγωγή jitter για να επιτρέψει μια εκτίμηση. Στην πράξη αυτό γίνεται αρκετά δύσκολα. Οι αλλαγές ρολογιού, τρροφοδοσίας και μηχανισμού ανάγνωσης επιδρούν απ' ευθείας σε αναγνωρισμένες πηγές jitter και δεν αποτελεί έκπληξη το ότι εισάγουν διαφορές. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορούν να θεωρηθούν αλλαγές που μπορεί να κάνει ο τυπικός ακροατής αλλά μόνον κάποιος ο οποίος κάνει μετατροπές σε συσκευές (και εμπίπτει στην κατηγορία "σχεδιαστής του συστήματος"!). Το μοναδικό κομμάτι που (παραδόξως) είναι σχετικώς εύκολο φαίνεται να είναι -πράγματι- τα καλώδια. Με βάση την εμπειρία μου, είναι σαφές ότι οι ψηφιακές γραμμές μεταφοράς παίζουν σοβαρό ρόλο και η επίδρασή τους στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι σημαντική. Αν υποθέσουμε ότι μπορεί κανείς να εξασφαλίσει απόλυτη ομοιότητα μεταξύ των δύο καλωδίων σε όλα τα γνωστά χαρακτηριστικά, τότε οι διαφορές τους πιθανόν να οφείλονται σε μικρότερο ποσοστό jitter μεταφοράς.