Παίρνοντας αφορμή από το :
"αν κάποιος κάθεται μισό λεπτό απέναντι από δύο ηχεία και διατυπώνει το συμπέρασμα ότι "το σύστημα έχει jitter" ανήκει πιθανόν σε μία από τις τρείς κατηγορίες: Είτε είναι ο μηχανικός ήχου του συγκεκριμένου δίσκου (ή/και ο σχεδιαστής του συγκεκριμένου ψηφιακού συστήματος), είτε είναι ένας εξαιρετικά προικισμένος ακροατής, είτε -τέλος- είναι ένας ακόμη ημιπαράφρων ξερόλας που καλά θα κάνετε να μην κάνετε και πολύ παρέα... "
(http://www.avmentor.gr/tech/jitter_2.htm)
Τελικά μήπως υπάρχει κανείς άλλος ημιπαράφρων ξερόλας (σαν εμένα) που ξέρει πως ακούγεται το jitter, ή ακόμα πως ακούγεται κάποιας μορφής jitter? (το παρατραβάω το σχοινί, ε?)![]()
Πάμε σε ποιό δύσκολα: Πως διαφοροποιούνται στον ήχο τα διαφορετικής μορφής Jitter? (κάτι μου λέει πως θα φάω ξύλο...)![]()
Αναρρωτιέμαι ταυτόχρονα αν θα μου κάνετε καθόλου παρέα...
ΥΓ το εν λόγω άρθρο περί jitter είναι καταπληκτικό, το χιούμορ μου δεν έχει σε καμιά περίπτωση απαξιωτικές "χροιές" επ'αυτού, και σε γενικές (έως ειδικές) γραμμές συμφωνώ για την μη αναγνωρισιμότητα του ήχου του jitter, προς αποφυγή παρεξηγήσεων - παρερμηνεύσεων δηλαδή...


Reply With Quote
Εάν κάποιος ακούει από ένα σύστημα με υψηλή διακριτική ευχέρεια και είναι πολύ καλά εξοικειωμένος τόσο με το σύστημά του, όσο και με τις ηχογραφήσεις αναφοράς που χρησιμοποιεί για αξιολόγηση, τότε γιατί να μην μπορεί να καθορίσει επακριβώς τι ακούει διαφορετικό όταν κάνει μία πολύ συγκεκριμένη αλλαγή στο σύστημα? Το βρίσκω, όπως του είπα και κατ' ιδίαν, πολύ φυσιολογικό. Περισσότερα στη βιβλιογραφία του Julian Dunn 

