Ως άτομο, δεν έχω να "δώσω στον κόσμο" τίποτε... Ο κόσμος έχει μπροστά του μια σειρά από επιλογές.
Αν κάποιος με ρωτήσει, τότε θα του πω τη δική μου άποψη, επί της οποίας και πάλι έχει επιλογή, να την δεχτεί δηλαδή, ή να την απορρίψει! Λάβε δε υπ΄όψιν σου ότι η δική μου πρόταση έχει επιχειρήματα, των οποίων την ορθότητα μπορούμε να συζητήσουμε (και νομίζω ότι αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ και 6 σελίδες!). Η άποψη του "ταιριάσματος" δεν έχει επιχειρήματα αλλά μόνο υποτιθέμενα αποτελέσματα, τα οποία δεν επιδέχονται συζήτηση, κάτι στο στυλ "πίστευε και μη ερεύνα", "άγνωσται αι βουλαί του υψίστου", "δοκίμασε αυτό και θα με θυμηθείς" κ.λπ.
Δεν σου φαίνεται λίγο ύποπτο αυτό; Εχεις καταλάβει ποτέ να υπάρχει ένας αλγόριθμος ταιριάσματος;
Επομένως, αν η πρόταση, εδώ, είναι να αποδεχτώ την δέσμη των απόψεων που κρύβεται πίσω από την διαδικασία του ταιριάσματος (όπως την εννοούν οι κατά καιρούς αρχιερείς του και όχι με την στενή τεχνική έννοια του όρου) η οποία περιλαμβάνει διάφορες ανεξήγητες συμπεριφορές και αλληλεπιδράσεις,
θα αρνηθώ ευγενικά για δύο λόγους:
Πρώτον επειδή σε προσωπικό επίπεδο δεν μπορώ να δεχτώ κάτι που δεν μου εξηγείται επαρκώς (λόγω κακού χαρακτήρα, υποθέτω -ομολογώ δε ότι αυτό μου έχει δημιουργήσει ενίοτε και επαγγελματικά προβλήματα

) και δεύτερον επειδή γνωρίζω στην πράξη, ότι αυτό που κάποιοι ονομάζουν "μάτσινγκ" είναι μια
συγκυριακή συνισταμένη απλής μόδας (του στυλ "φέτος θα φορεθούν τα ντε-πιές με γήινα χρώματα") και εμπορικής αναγκαιότητας.