+ Reply to Thread
Results 1 to 10 of 107

Thread: Ποιά είναι τα "κρίσιμα" τεχνικά χαρακτηριστικά

Hybrid View

  1. #1

    Default

    Στην ανάγκη μεταξύ κάτι σωστού που με κουράζει και μου σπάει τα νεύρα τότε μπορώ να δεχθώ και να ακούω κάτι ακόμα και πολύ μα πολύ πολύ λάθος αν αυτό με βοηθά να ακούω τη μουσική μου με ευχαρίστηση.
    Aυτή η φράση, είναι εξαιρετικής σημασίας, κατά τη γνώμη μου, και περιγράφει μια βασική αιτία διάστασης απόψεων μεταξύ ανθρώπων που κατά τα άλλα έχουν ως κοινό ενδιαφέρον το audio. Aφού εκ προοιμίου δηλώσω (και το έχω κάνει και παλαιότερα) ότι αυτό είναι απόλυτο δικαιώμα οποιουδήποτε και ότι δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε κριτική σε αυτό, συνεχίζω την κουβέντα και λέω ότι εάν κάποιος είναι έτοιμος να κάνει αυτήν την "παραχώρηση" τότε το high fidelity πάει περίπατο! Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκην κακό (το ξανά-μανά-ματά-γράφω, μη πάρει λάθος δρόμο το thread από αυτή τη φράση!) απλώς δεν είναι σχετικό με την τεχνική πλευρά του audio.
    Από τεχνικής πλευράς, αναζητούμε την απόλυτη πιστότητα και με βάση την εμπειρία μου αυτό σημαίνει ότι οι μισοί πάνω-κάτω δίσκοι θα ακούγονται μετρίως ενώ περίπου το 20% χάλια. Αυτό είναι σχετικό και με το είδος της μουσικής: Αν ακούς ελληνικές "λαικές" παραγωγές, για παράδειγμα, τα ποσοστά ίσως εκτοξεύονται πολύ κοντά στο 100% και το ίδιο θα συμβεί με διάφορα μουσικά ρεύματα που σηκώνουν πολύ compression!
    H συζήτηση ξεκίνησε με ένα ερώτημα: "Πώς βρίσκω τον κατάλληλο ενισχυτή;" και στο ερώτημα αυτό έθεσα τρεις άξονες απαντήσεων, από τους οποίους μόνον ο ένας (δηλαδή το 33.33% -οποία σύμπτωσις... ) αφορά τεχνικές προυποθέσεις. Οι άλλοι δύο αφορούν το "μάτσινγκ" το οποίο σχετίζεται με την φράση:

    μπορώ να δεχθώ και να ακούω κάτι ακόμα και πολύ μα πολύ πολύ λάθος
    Εν κατακλείδι, αν το σύστημα "τα παίζει όλα" τότε το σύστημα είναι χρωματισμένο άρα τεχνικώς όχι άρτιο για τον προφανή λόγο ότι δεν είναι σε θέση να διατηρήσει τις υπαρκτές (δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί επ΄αυτού...) διαφορές στην ποιότητα ηχοληψίας, μείξης, μάστερινγκ και παραγωγής ενός δίσκου. Δεν είναι απαραίτητα κακό, ή προιόν με στόχο την εξαπάτηση του καταναλωτή. Απλώς είναι μη άρτιο (και ο σχεδιαστής μπορεί να έχει πολύ καλά επιχειρήματα για τις επιλογές του). Οι παρατηρητικοί αναγνώστες δοκιμών, θα έχουν ανακαλύψει ότι αυτό συχνά αναφέρεται ως χαρακτηριστικό συσκευών κατά τις ακροάσεις!

    υ.γ.:

    Όλά είναι μια χαρά και μάλιστα και μετρημένα πλέον και με το μηχανάκι που λέγαμε
    Μήπως, λέω μήπως, έχεις να μας πεις κάτι; Ενα άλλο thread ίσως;

  2. Default

    Quote Originally Posted by dStam View Post
    το ξανά-μανά-ματά-γράφω
    Όσο και να το ξανά-μανά-ματά-γράφεις, δεν το ξανά-μανά-ματά-κατανοούν. Μήπως είναι καιρός να βγάλεις κάποιο συμπέρασμα από αυτή την αλληλουχία συμβάντων?
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  3. #3

    Default

    Quote Originally Posted by dStam View Post
    Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκην κακό (το ξανά-μανά-ματά-γράφω, μη πάρει λάθος δρόμο το thread από αυτή τη φράση!) απλώς δεν είναι σχετικό με την τεχνική πλευρά του audio.

    πάρε τεχνική πλευρά audio

    http://galileo.phys.virginia.edu/cla...al%20Waves.htm

    και δώσε στον κόσμο ‘‘μάτσινγκ’’ μπας και σταματήσει να αλλάζει μηχανάκια στο γάμο του καραγκιόζη.

    Quote Originally Posted by dStam View Post
    στο ερώτημα αυτό έθεσα τρεις άξονες απαντήσεων,....

    Οι άλλοι δύο αφορούν το "μάτσινγκ"...
    Last edited by Vassilis; 04-06-2008 at 03:47 PM.

  4. #4

    Default



    Για βοήθα λίγο...

    και δώσε στον κόσμο μάτσινγκ μπας και σταματήσει να αλλάζει μηχανάκια στο γάμο του καραγκιόζη.
    Ως άτομο, δεν έχω να "δώσω στον κόσμο" τίποτε... Ο κόσμος έχει μπροστά του μια σειρά από επιλογές. Αν κάποιος με ρωτήσει, τότε θα του πω τη δική μου άποψη, επί της οποίας και πάλι έχει επιλογή, να την δεχτεί δηλαδή, ή να την απορρίψει! Λάβε δε υπ΄όψιν σου ότι η δική μου πρόταση έχει επιχειρήματα, των οποίων την ορθότητα μπορούμε να συζητήσουμε (και νομίζω ότι αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ και 6 σελίδες!). Η άποψη του "ταιριάσματος" δεν έχει επιχειρήματα αλλά μόνο υποτιθέμενα αποτελέσματα, τα οποία δεν επιδέχονται συζήτηση, κάτι στο στυλ "πίστευε και μη ερεύνα", "άγνωσται αι βουλαί του υψίστου", "δοκίμασε αυτό και θα με θυμηθείς" κ.λπ. Δεν σου φαίνεται λίγο ύποπτο αυτό; Εχεις καταλάβει ποτέ να υπάρχει ένας αλγόριθμος ταιριάσματος;
    Επομένως, αν η πρόταση, εδώ, είναι να αποδεχτώ την δέσμη των απόψεων που κρύβεται πίσω από την διαδικασία του ταιριάσματος (όπως την εννοούν οι κατά καιρούς αρχιερείς του και όχι με την στενή τεχνική έννοια του όρου) η οποία περιλαμβάνει διάφορες ανεξήγητες συμπεριφορές και αλληλεπιδράσεις, θα αρνηθώ ευγενικά για δύο λόγους:
    Πρώτον επειδή σε προσωπικό επίπεδο δεν μπορώ να δεχτώ κάτι που δεν μου εξηγείται επαρκώς (λόγω κακού χαρακτήρα, υποθέτω -ομολογώ δε ότι αυτό μου έχει δημιουργήσει ενίοτε και επαγγελματικά προβλήματα ) και δεύτερον επειδή γνωρίζω στην πράξη, ότι αυτό που κάποιοι ονομάζουν "μάτσινγκ" είναι μια συγκυριακή συνισταμένη απλής μόδας (του στυλ "φέτος θα φορεθούν τα ντε-πιές με γήινα χρώματα") και εμπορικής αναγκαιότητας.

  5. #5

    Default

    Quote Originally Posted by dStam View Post


    Για βοήθα λίγο...
    Τι να σου πω και εγώ, σε κάποιο ξένο fοrum μιλούσαν για τα specs ενός ηχείου και τις προτάσεις για ενισχυτικό και έφτασε το θέμα στο link έδωσα...

    Quote Originally Posted by dStam View Post
    Ως άτομο, δεν έχω να "δώσω στον κόσμο" τίποτε... Ο κόσμος έχει μπροστά του μια σειρά από επιλογές. Αν κάποιος με ρωτήσει, τότε θα του πω τη δική μου άποψη, επί της οποίας και πάλι έχει επιλογή, να την δεχτεί δηλαδή, ή να την απορρίψει! Λάβε δε υπ΄όψιν σου ότι η δική μου πρόταση έχει επιχειρήματα, των οποίων την ορθότητα μπορούμε να συζητήσουμε (και νομίζω ότι αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ και 6 σελίδες!). Η άποψη του "ταιριάσματος" δεν έχει επιχειρήματα αλλά μόνο υποτιθέμενα αποτελέσματα, τα οποία δεν επιδέχονται συζήτηση, κάτι στο στυλ "πίστευε και μη ερεύνα", "άγνωσται αι βουλαί του υψίστου", "δοκίμασε αυτό και θα με θυμηθείς" κ.λπ. Δεν σου φαίνεται λίγο ύποπτο αυτό; Εχεις καταλάβει ποτέ να υπάρχει ένας αλγόριθμος ταιριάσματος;
    Επομένως, αν η πρόταση, εδώ, είναι να αποδεχτώ την δέσμη των απόψεων που κρύβεται πίσω από την διαδικασία του ταιριάσματος (όπως την εννοούν οι κατά καιρούς αρχιερείς του και όχι με την στενή τεχνική έννοια του όρου) η οποία περιλαμβάνει διάφορες ανεξήγητες συμπεριφορές και αλληλεπιδράσεις, θα αρνηθώ ευγενικά για δύο λόγους:
    Πρώτον επειδή σε προσωπικό επίπεδο δεν μπορώ να δεχτώ κάτι που δεν μου εξηγείται επαρκώς (λόγω κακού χαρακτήρα, υποθέτω -ομολογώ δε ότι αυτό μου έχει δημιουργήσει ενίοτε και επαγγελματικά προβλήματα ) και δεύτερον επειδή γνωρίζω στην πράξη, ότι αυτό που κάποιοι ονομάζουν "μάτσινγκ" είναι μια συγκυριακή συνισταμένη απλής μόδας (του στυλ "φέτος θα φορεθούν τα ντε-πιές με γήινα χρώματα") και εμπορικής αναγκαιότητας.

    Βρε αδερφέ δε μιλάω για το άτομο σου μη με παρεξηγείς. Μιλάω ως ο οποιοσδήποτε ψιλοάσχετος (ή και εντελώς) χομπίστας, μουσικόφιλος, πες το όπως θες προς οποιοδήποτε επαγγελματία reviewer, και καταρτισμένο τεχνικό με πλούσια εμπειρία στην αναπαραγωγή τις μεθόδους και τις συσκευές.

    Και για αυτό λέω ότι σχετικά με το :
    Η άποψη του "ταιριάσματος" δεν έχει επιχειρήματα αλλά μόνο υποτιθέμενα αποτελέσματα,
    δεν νομίζω ότι είναι κατηγορηματικά έτσι, υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που κάποιο μηχανάκι παίζει με κάποιο τρόπο με κάποιο μηχανάκι και θα μπορούσε να είναι το σημείο εκτενέστερης ανάλυσης σε κάποια reviews. Είπε για παράδειγμα ο dspman

    Υπάρχουν 3 λόγοι που ένας λαμπάτος μπορεί να βγάλει περισσότερο μπάσσο.

    1. Καλύτερη διαχείρηση ενέργειας - περισσότερα αποθηκευμένα Joule στο τροφοδοτικό του, χρήση μετασχηματιστή εξόδου. Αυτό είναι το βασικό τεχνικό προτέρημα μιας σωστής υλοποίησης λυχνίας. Η μεγάλη τάση δίνει μπόλικα κουλόμπ έτοιμα προς χρήση ακόμα και σε μικρής ισχύος υλοποιήσεις. Η αποθηκευμένη ενέργεια στην τροφοδοσία είναι ανάλογη του τετραγώνου της τάσης. Επίσης είναι ανάλογη της χωρητικότητας (σε farad). Ωραίο πράμα η υψηλή τάση, γενικά μιλώντας....

    2. χαμηλό DF. Έως πολύ χαμηλό. Ακούγεται τραγικά καλύτερο με Full-range μεγάφωνα ή κόρνες, ισοσταθμίζοντας την "υπεραπόσβεση" της σχεδίασης. Δοκιμή με αντίσταση σε σειρά με τυπικό ΑΒ SS ενισχυτή, δίνει τα ίδια αποτελέσματα. Ηχητικά διακρίνεται για το "μπόλικο" στα σώματα και το "ευχάριστο" στο μπάσσο.

    3. Απόκριση συχνότητας. Πολλές λαμπάτες υλοποιήσεις δίνουν λίγο κομμένα άκρα. Ή τονισμένα μεσαία (το ίδιο πράγμα με άλλη διατύπωση). Ή έντονες παραμορφώσεις (της τάξεως των "ευφωνικών") που τελικά... είναι το ίδιο πράγμα. Η σχετική ελάττωση των "πρίμων" δίνει άλλη αίσθηση στα μπάσσα, ψυχοακουστικής τερτίπια. Στο ίδιο πλαίσιο η αποκοπή πολύ χαμηλών συχνοτήτων (<25Hz) με οποιαδήποτε κλίση, δίνει καλύτερη αίσθηση μπάσσου (το χαμηλομεσαίο ορίζει την αντίληψή μας στις χαμηλές). Ενώ αντικειμενικά το μπάσσο ελαττώνεται, η αίσθηση είναι η ανάποδη, διότι "καθαρίζει" από συχνότητες που δε μπορούν να βγούν "αξιοπρεπώς", είτε λόγω ηχείου-χώρου (συνήθως) είτε λόγω ενισχυτή.
    Και έχεις μιλήσει και εσύ σε διάφορες συζητήσεις γιατί συμβαίνουν κάποια πράματα με λάμπες και κάποια με τρανζίστορ και γιατί κάποια πράματα συμβαίνουν με κάποια ηχεία (τα κλασικά της αρέσκειας σου) ενώ κάποια άλλα συμβαίνουν με κάποια άλλα ηχεία (ας πω της δικής μου αρέσκειας) κλπ.

    Δε θα ήταν κακό πχ σε κάποια τεστ (μιλάω γενικά, όχι μόνο για τα δικά σου τεστ) να γίνεται λόγος για τέτοια ζητήματα (αφού τελικά η αγορά είναι γεμάτη και από τέτοια προϊόντα, για τους όποιους λόγους) και ειδικά από κάποιους που μπορούν και ξέρουν να το κάνουν (τελικά μάλλον εδώ λέω για σένα, μπορείς και να με παρεξηγήσεις ) ώστε να απομυθοποιηθεί και η όποια στάση του

    στυλ "πίστευε και μη ερεύνα", "άγνωσται αι βουλαί του υψίστου", "δοκίμασε αυτό και θα με θυμηθείς" κ.λπ.
    και οι όποιες επιλογές και η αντιμετώπιση συσκευών καθώς και ήχου να γίνεται πλέον πιο συνειδητοποιημένα από το κοινό χωρίς να πέφτει σε καταστάσεις του στύλ:

    χρειάζεται έναν ενισχυτή (cd player, καλώδια ή θυμίαμα) με μυστηριώδη χαρακτηριστικά για να "έλθεί" -κάτι που στην πιάτσα είναι γνωστό και ως "ματσάρισμα".
    Και που

    υποστηρίζονται από κάποια συγκεκριμένη υποκουλτούρα στην οποία δεν είμαι μυημένος...
    όπως έχεις πει εσύ παλαιότερα.

    Αν τα παραπάνω αφεθούν στην πάντα ως θέματα παντελώς απορριπτέα θα συνεχίζει να πέφτει νερό στο μύλο της μαγγανίας.

    Ενώ με λίγο ( ή και περισσότερο) κόπο θα μπορούν στα πλαίσια κάποιων test-δοκιμών-reviews να εξηγηγούνται όμορφα και ωραία και να αποκτά συναίσθηση και το κοινό του τι επιλέγει (χρωματισμό ή κομμένα άκρα ή τονισμένα άκρα ή ότι άλλο) αλλά πλέον συνειδητά για λόγους γούστου ή ευχαρίστησης κλπ.

    Όχι παρεξηγημένες καταστάσεις όπως: αυτό είναι απολύτως αχρωμάτιστο-ουδέτερο άρα τέλειο ή με απίστευτη ανάλυση σαν ξυράφι άρα τέλειο ή ένα πραγματικό monitor άρα τρομερό κλπ. για να ανακαλύπει μετά τη λυπητερή ότι το πολύ ουδέτερο ή η πολύ ανάλυση ή ότι το τρομερό Monitor του σπάνε τα νεύρα.

    Δεν ξέρω, αν με πιάνεις;
    Last edited by Vassilis; 04-07-2008 at 01:53 AM.

  6. #6

    Default

    το μόνο που φοβάμαι είναι τον τζιτερωμένο τετράγωνο παλμό που θα πέσει πάνω μας κάποια στιγμή, και θα μας λιώσει σα κουνούπια... :d

    Τη γάμα τζι-τί μου την έχω υπό έλεγχο, δε μασάει από σκγότ το σκότι μου, δεκτή (προφανώς) η πρόταση για μπυροκατάνυξη, όποτε πατήσετε το παδάρι σας στα βόρεια...

    παρακαλώ συνεχίστε την εξαιρετική αυτή κουβέντα, δε βλέπω να πηγαίνει πουθενά μεν, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος!

  7. Default

    Ο τζιτερωμένος τετράγωνος παλμός βαριέται, ακριβώς διότι η συζήτηση δεν οδηγεί πουθενά. Και ούτε επρόκειτο. Ένα τυπικό βαλκανικό ράβε-ξήλωνε, δουλειά να μη σου λείπει. Με σένα σε ρόλο Ευμαίου
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  8. #8

    Default Σωστό και καλό - τα πάντα και το όλα

    Quote Originally Posted by dsp man View Post
    το μόνο που φοβάμαι είναι τον τζιτερωμένο τετράγωνο παλμό που θα πέσει πάνω μας κάποια στιγμή, και θα μας λιώσει σα κουνούπια... :d
    Τρίχες, η να πω καλύτερα μαλλί...

    Τη γάμα τζι-τί μου την έχω υπό έλεγχο, δε μασάει από σκγότ το σκότι μου, δεκτή (προφανώς) η πρόταση για μπυροκατάνυξη, όποτε πατήσετε το παδάρι σας στα βόρεια...
    Far out my dspman but far away. Ή θα πίνουμε ή θα οδηγάμε... αϊ δοντ δρινκ εντ δράιβ.

    παρακαλώ συνεχίστε την εξαιρετική αυτή κουβέντα, δε βλέπω να πηγαίνει πουθενά μεν, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος!
    Δεν ξέρω αν είναι εξαιρετική ούτε και αν βγάζει κάπου, αλλά πιθανά να μπορεί να ξεκαθαρίσει μερικά πράματα που εύκολα μπερδεύονται και γίνονται και αντικείμενο διαφωνιών ή πλακωμάτων κλπ.
    Δεν κρύβω ότι το μπέρδεμα αφορά και εμένα. Αν και ίσως να έχει λεχθεί ξανά εντούτοις θα επιχειρήσω μια λεκτική ακροβασία που μπορεί όμως κάτι να έχει να μας πει σαν συμπέρασμα.

    Σύμφωνα με τα κατά καιρούς λεγόμενα από τον φίλτατο και εξαίρετο συνδαιτυμόνα και Μέντορα ημών (φανταστικέ Δάσκαλε!!!! ) όπως:
    "Aν το σύστημα "τα παίζει όλα" τότε το σύστημα είναι χρωματισμένο άρα τεχνικώς όχι άρτιο και τότε το high fidelity πάει περίπατο! Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκην κακό, απλώς δεν είναι σχετικό με την τεχνική πλευρά του audio." – dstam
    σ σ: όπου όλα μάλλον κάθε είδους ηχογράφηση ή πρόγραμμα.
    Και
    Δεν έχω ακούσει ποτέ ένα πολύ ευαίσθητο ηχείο να παίζει καλά. Εξηγώ ότι "παίζει καλά" σημαίνει "παίζει τα πάντα", "παίζει σε πολύ υψηλές στάθμες" και δεν χρειάζεται έναν ενισχυτή με μυστηριώδη χαρακτηριστικά για να "έλθεί" -κάτι που στην πιάτσα είναι γνωστό και ως "ματσάρισμα".- dstam

    σ σ: όπου τα πάντα μάλλον πλήρες συχνοτικό εύρος ή φάσμα
    Μπορώ να συνάγω ότι,

    "Μια συσκευή που "παίζει τα πάντα" δεν χρειάζεται "ματσάριμα" αλλά δεν θα "τα παίζει όλα" ενώ μια συσκευή που "τα παίζει όλα" χρειάζεται "ματσάριμα" αλλά δεν θα " παίζει τα πάντα" ;
    σ σ: όπου τα πάντα πλήρες συχνοτικό εύρος ή φάσμα και όπου όλα κάθε είδους ηχογράφηση ή πρόγραμμα


    Το σωστό και το καλό - τα πάντα και το όλα...



    Γροϊνκ γροϊνκ
    σημείωση: εγώ είμαι αγριόχοιρος
    Last edited by Vassilis; 04-07-2008 at 11:37 PM.

  9. #9

    Default

    Μπορώ να συνάγω ότι (...)
    Μην κάνεις το κορόιδο!

    Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Δεν μπορείς να κόβεις κομμάτια από κείμενα με διαφορετικό αντικείμενο και να κάνεις ένα τρίτο κείμενο προς εξαγωγήν συμπερασμάτων! (πάντως το κάνεις καλά...)

    Στην πρώτη περίπτωση:
    Μιλάμε για ένα μηχάνημα/σύστημα που παίζει το ίδιο καλά όλους τους δίσκους ανεξαρτήτως ποιότητας παραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα εισάγει κάποιους χρωματισμούς, ευχάριστους στο αυτί, οι οποίοι μασκάρουν τις διαφορές που γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μεταξύ παραγωγών!

    Στην δεύτερη περίπτωση:
    Μιλάμε για ένα μηχάνημα/σύστημα, το οποίο οφείλει να αποδίδει σωστά, δηλαδή σύμφωνα με τις προδιαγραφές του, ανεξαρτήτως του είδους του δίσκου όχι της ποιότητας παραγωγής του. Επειδή μερικοί-μερικοί μπορεί να κάνουν ότι δεν κατάλαβαν, δίδω παράδειγμα στον πίνακα:

    Ενα χάρτινο κωνάκι, μπορεί να παίξει θαυμάσια σε μεσαίες και χαμηλές στάθμες, υλικό με μέτρια δυναμική περιοχή και περιορισμένες απαιτήσεις εύρους. Αυτό σημαίνει ότι το ηχείο θα ακούγεται καλά με συγκεκριμένο μουσικό υλικό (γρηγοριανές ψαλμωδίες, χαζοαμερικάνες με μια κιθάρα και λοιπά είδη "μουσικής αναφοράς"). Αν φύγουμε από ένα απλό σόλο κλαρίνο και απαιτήσουμε να παίξει δυνατά Mahler, με χορωδία, γκρανκάσα και όλα τα έγχορδα μαζί (συμπεριλαμβανόμενων και των "διπλών μπάσων" που θα'λεγε και ο Α.Τ.Κ -καλή του ώρα) την έβαψε.

    Επί του πρακτέου (για να μαθαίνετε και την τέχνη):

    Αν θέλω να δοκιμάσω την ουδετερότητα ενός μηχανήματος/συστήματος, χρησιμοποιώ μια ποικιλία δίσκων αναφοράς κάποιοι από τους οποίους είναι εγνωσμένα μέτριοι/κακοί. Οι παρατηρητικοί, θα έχουν ήδη προσέξει το TimeWind του Klaus Schultze, μια παλιά παραγωγή η οποία είναι AAD και τα σχόλια που συχνά το συνοδεύουν σε διάφορα reviews. Περιμένω το εν λόγω δισκάκι να ακουστεί άσχημα από το υπό δοκιμήν σύστημα. Αν ακούγεται ασυνήθιστα καλά, αυτό σημαίνει κάτι.
    Αν θέλω να δοκιμάσω τις δυνατότητες ενός μηχανήματος/συστήματος, χρησιμοποιώ μια ποικιλία δίσκων αναφοράς καλής ποιότητας με διαφορετικό περιεχόμενο, το οποίο φέρνει σε δύσκολη θέση διάφορα μέρη: Μεγάλη ενέργεια, δύσκολη εικόνα, σαφώς εστιασμένες πηγές, συνδιασμό χαμηλών με μεσαία, μικρολεπτομέρειες που κάποτε χάνονται.

    Εν κατακλείδι:
    Το "τέλειο" μηχάνημα/σύστημα:
    Παίζει τους καλούς δίσκους καλά, τους τέλειους, τέλεια, τους μέτριους, μέτρια και τους κακούς, κακά. Γι' αυτό κάποιοι κυνηγάνε τα ηχεία μόνιτορ και γι'αυτό κάποιοι άλλοι τα απεχθάνονται!
    Σε δεύτερο επίπεδο, όταν οι δίσκοι είναι καλοί (δηλαδή έχουν αυτά που ψάχνεις να ακούσεις):
    το "τέλειο" μηχάνημα/σύστημα φέρνει στην επιφάνεια όλες τις λεπτομέρειες, αντέχει να λειτουργήσει στις απαραίτητες στάθμες (χωρίς αλλοιώσεις) και αυτά τα κάνει ανεξαρτήτως είδους (το "είδος" συχνά καθορίζει σημαντικά τεχνικά χαρακτηριστικά του ακούσματος γι΄αυτό το χρησιμοποιούμε ως αναγνωριστικό)

    Καταλάβαμε ή θέλετε κι άλλες εξηγήσεις;

+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts