-
Aπό το σύνολο των κειμένων που παρατίθενται εδώ (και γενικώς από το σύνολο των επιχειρημάτων γύρω από το θέμα που συζητούμε) έχω την εντύπωση ότι προκύπτει μια προτίμηση προς τον αναλογικό ήχο με βάση την αίσθηση. Ακόμη και η "ανάλυση" η οποία αποτελεί τακτικό καταφύγιο πολλών, είναι μια έννοια χωρίς νόημα επειδή στην πραγματικότητα σχετίζεται μόνο με τα ψηφιακά συστήματα τα οποία πραγματοποιούν δειγματισμό άρα δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση!
Επειδή σε κάποιο post αναφέρθηκε το θέμα των ΑΑD, ADD και DDD δίσκων να το ξεκαθαρίσουμε: Αυτό τίθεται πλέον μόνο όταν το έργο είναι τόσο παλιό ώστε υπάρχει σε αναλογικό μάστερ. Αν συμβαίνει αυτό, τότε ο δίσκος είναι αναγκαστικά ΑDD. Το να κάνεις αναλογικό mastering είναι κάτι σπάνιο πλέον και βεβαίως η συντριπτική πλειοψηφία της μουσικής είναι πλήρως ψηφιακή, αμέσως μετά το μικρόφωνο! Εννοείται, ότι ψηφιακοί είναι -μάλλον- και όλοι οι καινούριοι δίσκοι βινυλίου: Προκύπτουν από D/A των ψηφιακών masters.
Ετσι όπως το βλέπω το πράγμα υπάρχουν δύο δρόμοι να συζητηθεί το θέμα: Είτε στην βάση της προσωπικής προτίμησης, οπότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κάθε ένας μπορεί να επιλέξει ό,τι θέλει, είτε στην βάση των μετρήσιμων μεγεθών.
Στην δεύτερη αυτή περίπτωση, τα μεγέθη είναι γνωστά: Απόκριση συχνότητας, παραμορφώσεις κάθε είδους, διαχωρισμός καναλιών, λόγος σήματος προς θόρυβο ή ότι άλλο κοινό μπορεί να μετρηθεί. Σε αυτή τη βάση αξίζει να συζητήσουμε: Υπάρχει έστω και μια κοινή μετρήσιμη παράμετρος στην οποία τα αναλογικά συστήματα υπερτερούν; Και αν ναι, ποιά είναι αυτή;
Posting Permissions
- You may not post new threads
- You may not post replies
- You may not post attachments
- You may not edit your posts
Forum Rules