α, ναί, όλα παίζουν "μια χαρά", μέχρι να ακούσει ο ευτυχής κάτοχος κάτι που παίζει τόσο διαφορετικά από το "μια χαρά" που ταυτόχρονα ακούγεται και πολύ πιο σωστά, οπότε το "μιά χαρά" μεταμορφώνεται σε "μια χαρά χάλια"...

Η αλήθεια είναι πως δε χρειάζεται να το παλεύουμε το θέμα, καθώς ένα "τυπικό" ηχοσύστημα με περιορισμένο δυναμικό περιθώριο, οριακή (τουλάχιστον) τροφοδοσία παντού και περιορισμένη ισχύ και απόκριση συχνότητας μπορεί να παίξει "μια χαρά" με ένα πικάπ, ενώ αν του βάλεις πχ 24/96 να παραδώσει το πνεύμα εν ριπή οφθαλμού και να ταλαιπωρεί τα αυτάκια σου αδίκως... εν τω μεταξύ σε μια άμεση σύγκριση Α-Β να είναι εμφανέστατη η υπεροχή του πικαπίου, εξ ου και οι θαμώνες του αντικειμένου, οπότε προς τι ο χαβαλές?