Το διακρότημα, δημιουργείται όταν συνυπάρχουν δύο παραπλήσιες συχνότητες και το καταλαβαίνεις ως ένα βιμπράτο, συχνά χαρακτηριστικό ορισμένων μουσικών οργάνων. Είναι μάλλον εγγενές της μουσικής (υπάρχει δηλαδή και στο near field) και όχι της ακουστικής χώρου, οπότε η αντήχηση δεν έχει μεγάλη σχέση εδώ και δεν θα πρέπει να το μπερδεύουμε με το flatter echo (τον χρωματισμό που δημιουργείται από τις πολλαπλές ανακλάσεις μεταξύ δύο παράλληλων επιφανειών με μεγάλη ανακλαστικότητα). Το φαινόμενο γίνεται έντονα αντιληπτό, όταν υπάρχει, σε συνεχείς τόνους οι οποίοι είναι σπάνιοι στην μουσική. Στις συνήθεις περιπτώσεις "θάβεται" μέσα στη γενική χροιά του μουσικού οργάνου. Μπορείς, πάντως, να το δεις στον παλμογράφο ως ένα "ανεξήγητο" envelope μιας θεμελιώδους συχνότητας. Κάτω από αυτή τη λογική, ο ανηχοικός θάλαμος επηρεάζει τα διακροτήματα στο μέτρο που επηρεάζει τον υπόλοιπο ήχο: Κόβει δηλαδή το εξ' ανακλάσεων πεδίο.Ήθελα να πω αν στο θέμα της αντήχησης εισέρχεται η παράμετρος που λέγεται διακρότηματα και αν η απουσία τους στον ανηχοϊκό θάλαμο είναι και ένας από τους λόγους που ή μουσική στο θάλαμο δεν ακούγεται


Reply With Quote