Εχω να πω τα εξής:

1. Mε την τρέχουσα πρακτική κατασκευής ηχείων, οι ενισχυτές οφείλουν να προσεγγίζουν την ιδανική πηγή τάσης. Δεν έχει νόημα, κατά τη γνώμη μου, να συζητούμε για τους ενισχυτές τάσης και τα προβλήματά τους -στην λογική της αντικατάστασής τους από ενισχυτές ρεύματος- αν δεν αλλάξουν τα ηχεία πρώτα. Οι ενισχυτές τάσης, παρά τα διάφορα γνωστά τους προβλήματα, είναι χρόνια για να μην πω δεκαετίες μπροστά από τα ηχεία γενικώς και κινούνται αρκετές τάξεις μεγέθους χαμηλότερα σε όλα τα μετρήσιμα προβλήματα. Επίσης νομίζω ότι συμφωνούμε πως είναι εξαιρετικά δυσκολότερο να ακούσεις διαφορές μεταξύ ενισχυτών από ότι μεταξύ ηχείων, άρα και υποκειμενικά είναι πολύ περισσότερο εξελιγμένοι!

2. Με βάση τις εμπειρίες μου μέχρι σήμερα, δεν έχω ακούσει ποτέ ένα πολύ ευαίσθητο ηχείο να παίζει καλά. Για να μην αλλάξει θέμα το thread, εν τάχει εξηγώ ότι -κατά την προσωπική μου άποψη- "παίζει καλά" σημαίνει "παίζει τα πάντα", "παίζει σε πολύ υψηλές στάθμες" (άμα θέλω να ακούσω μονόχορδο χαμηλά, μπορώ να βάλω τον σχετικό δίσκο και να το χαμηλώνω έτσι δεν είναι; ) και δεν χρειάζεται έναν ενισχυτή (cd player, καλώδια ή θυμίαμα) με μυστηριώδη χαρακτηριστικά για να "έλθεί" -κάτι που στην πιάτσα είναι γνωστό και ως "ματσάρισμα". Με βάση το κριτήριο αυτό, θεωρώ ότι δεν είναι εύκολο να δούμε ένα καλότροπο κι ευαίσθητο ηχείο, με λογική τιμή (ας πούμε μέχρι 10.000 ευρώ) που να είναι "καλό".

3. To white paper του Pass που παρέθεσες, είναι -πράγματι- εξαιρετικά ενδιαφέρον. Αφού το έχεις διαβάσει θα είδες:
α. Οτι όταν αναφέρεται σε ενισχυτές ρεύματος, αναφέρεται στην πραγματικότητα σε διατάξεις των οποίων η παροχή δεν ξεπερνά τα 10Α, τιμή μάλλον μικρή για να παίξει ένα καλό (όπως το όρισα πιο πάνω) ηχείο.
β. Τοποθετεί, ρητώς, την έννοια του ευαίσθητου μεγαφώνου στην περιοχή των 100dB τιμή σημαντικά υψηλότερη όλων των μονάδων που θεωρούνται σήμερα καλές από τους mainstream-σοβαρούς κατασκευαστές. Αυτό σημαίνει ότι το παράδειγμά που επισυνάπτεις σε ένα από τελευταία μηνύματα δεν είναι πολύ σχετικό: 92dB είναι αυτό που λέμε "ευαίσθητο" στον κόσμο των συμβατικών ηχείων. Οχι "ευαίσθητο" με τα κριτήρια του Pass και η απόσταστη των 8 dB είναι χαοτική!
γ. Oι μονάδες των οποίων τα χαρακτηριστικά δημοσιεύει ως case studies είναι οι γνωστές και μη εξαιρεταίες: Lowther, Fostex και Pioneer. Προσωπικά (το τονίζω) δεν έχω ακούσει ποτέ ένα καλό ηχείο με τέτοια μεγάφωνα, έχω δε την εντύπωση ότι όποτε πλησιάζω, οι αντιπρόσωποι μου τα κρύβουν διότι προφανώς υποστηρίζονται από κάποια συγκεκριμένη υποκουλτούρα στην οποία δεν είμαι μυημένος...
δ. Η σχεδίαση "αναφοράς" που παρουσιάζει ο Pass, το ΚleinHorn, είναι ενδεικτικό των προβλημάτων αυτού του είδους των ηχείων. Είμαι πρόθυμος να πιστέψω ότι παίζει καλά (παρά το γεγονός ότι οι μετρήσεις στο εύρος 200Hz-25kHz δεν είναι ακριβώς καλές με ένα πικάρισμα πάνω από 3dB στην περιοχή 600-1500Hz και πάνω από 5dB στην περιοχή 3.5-7kHz -δεν μπορείς να μιλάς για ρυθμό ανόδου ενισχυτών, με τέτοιους χρωματισμούς, νομίζω; ) αλλά δεν είμαι πρόθυμος να δεχτώ ότι αποτελεί παράδειγμα ηχείου, έχοντας τέτοιες διαστάσεις! Θα προτιμήσω ενισχυτή τάσης και ένα ηχείο που να χωράει σε γήπεδο του τένις...
ε. To σύνολο των μονάδων που παρουσιάζει το paper έχουν αρχικές αποκρίσεις που θυμίζουν διατομή του Grand Kanyon! Ειναι απορίας άξιον το αν και πώς μπορεί να βγεί ηχείο από μια μονάδα η οποία στην περιοχή 1-2kHz έχει αποκλίσεις 5dB, και στην περιοχή 3.5-7kHz πάνω από 15dB! Τώρα που το ξανασκέπτομαι, ίσως το KleinHorn να είναι όντως άθλος...
στ. O Pass, δίνει στο τέλος του paper μια "συνταγή" μετατροπής ενός ενισχυτή τάσης σε ενισχυτή ρεύματος ώστε να συνεργαστεί με το κύκλωμα που παραθέτει. Αφού έχεις την περιέργεια, γιατί δεν το δοκιμάζεις;