Eπειδή, έτσι απομονωμένη, η φράση μπορεί να δημιουργήσει παρεξηγήσεις, εξηγώ:
Τα προβλήματά μας ξεκινούν από την αρχή λειτουργίας της αλυσίδας audio: Κωδικοποιούμε το ηχητικό σήμα με πληροφορίες συχνότητας/πλάτους, την στιγμή που ο τελικός μετατροπέας μας λειτουργεί με πληροφορίες συχνότητας/ρεύματος!
Από την πλευρά τους, τα μεγάφωνα είναι διατάξεις ρεύματος. Αυτό σημαίνει ότι αν θέλω να δημιουργήσω ίδια ηχητική πίεση σε δύο διαφορετικές συχνότητες, θα πρέπει να κινήσω το διάφραγμα με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή να το τροφοδοτήσω με το ίδιο ρεύμα και στις δύο περιπτώσεις. Απο εκεί προκύπτει και το:
Γιατί είναι η σταθερότητα του ρεύματος που μας απασχολεί στο ηχείο. Σταθερό ρεύμα, σημαίνει σταθερή μετατόπιση των κώνων δηλαδή σταθερή ηχητική πίεση ανεξάρτητη της αντίστασης του πηνίου φωνής (ή/και των φίλτρων).
Από την πλευρά του ενισχυτή, τώρα, επειδή η σύνθετη αντίσταση του μεγαφώνου αλλάζει με την συχνότητα, το ρεύμα αλλάζει επίσης επειδή η τάση που το τροφοδοτεί είναι σταθερή. Γιατί είναι σταθερή; Επειδή ο ενισχυτής που προηγείται απλώς πολλαπλασιάζει την τάση εισόδου του επί ένα κέρδος, την εμφανίζει στην έξοδο και καλείται να υπηρετήσει με ρεύμα την τάση αυτή!
Για παράδειγμα, με τάση εισόδου 1V@1kHz, και κέρδος 10x η τάση εξόδου του ενισχυτή θα είναι 10V. Aν το ηχείο μου στο 1kHz έχει αντίσταση 10Ω, το ρεύμα μέσω του ενισχυτή (τροφοδοτικό, ημιαγωγοί) θα είναι 10/10=1Α. Για ένα σήμα πολύ χαμηλότερης συχνότητας, 1V@100Hz ο ενισχυτής (συνήθως με πολύ καλή απόκριση...) θα δώσει και πάλι έξοδο 10V, αλλά αυτή τη φορά, το ηχείο μπορεί να έχει αντίσταση 5Ω, οπότε το ρεύμα που απαιτείται θα είναι 10/5=2Α, για να υπηρετηθεί σήμα ίδιας στάθμης.
Με την δεδομένη κατάσταση, ο ενισχυτής θα πρέπει να είναι "πηγή σταθερής τάσης" δηλαδή να μην εμφανίσει πτώση τάσης καθώς το ρεύμα αυτό διαρρέει το στάδιο εξόδου του (κι εδώ, φυσικά, ισχύει η διόρθωσή σου!).
Από την πλευρά του συστήματος "ενισχυτής/ηχείο", όπως την βλέπουν οι θιασώτες της οδήγησης ρεύματος, τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά ούτως ή άλλως: Για ίδιες τάσεις (δηλαδή για ίδια πληροφορία στάθμης) παίρνουμε διαφορετικές κινήσεις του διαφράγματος σε διαφορετικές συχνότητες!
Επί της αρχής, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι έχουμε ένα σοβαρό εγγενές πρόβλημα στο σύστημα (μάλιστα δεν λαμβάνουμε και άλλους παράγοντες υπ' όψιν, όπως τα φίλτρα, τα καλώδια, η αντιηλεκτρεγερτική δύναμη των πηνίων, κ.λπ) και έχει δίκιο ο Pass που "θα ήθελε" έναν ενισχυτή του οποίου το ρεύμα εξόδου είναι ανάλογο της στάθμης (δηλαδή της τάσης) εισόδου. Δεν είναι άλλωστε ο πρώτος που θίγει το θέμα αυτό.
Το θέμα είναι: Μπορούμε να τον βρούμε με δεδομένη την σχεδίαση των περισσότερων κουρφαίων μεγαφώνων;