Κατ' αρχήν, δεν είναι σωστό να υπερθερμαίνεται ο μετασχηματιστής εν κενώ. (Και μην ακούσω επιχειρήματα του στυλ είναι επίτηδες ζεστός για να διατηρεί τα χαρακτηριστικά τους στις σωστές ανοχές -δεν μιλάμε για phono εδώ! ).
Στην συνέχεια οι λόγοι για τους οποίους ένας μετασχηματιστής υπερθερμαίνεται εν κενώ δεν είναι μόνο θέμα μηχανικό, μπορεί να σχετίζονται και με διάφορα άλλα ηλεκτρικά χαρακτηριστικά.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι θα πρέπει να ασχοληθεί κανείς με τα βερνίκια, αφού έχει εξασφαλίσει δύο πράγματα:
Πρώτον ότι δεν υπάρχει πουθενά κάποιο μικρό βραχυκύκλωμα στα τυλίγματα και
Δεύτερον ότι οι απώλειες του μετασχηματιστή δεν είναι ασυνήθιστα μεγάλες. Θεωρητικώς, το ρεύμα που διαρρέει το πρωτεύον όταν ο μετασχηματιστής δεν έχει φορτίο, το οποίο ονομάζεται και ρεύμα διέγερσης, πρέπει να είναι μηδενικό. Προφανώς -στην πράξη- δεν είναι ποτέ, αλλά στην περίπτωση του συγκεκριμένου μετασχηματιστή είναι πιθανόν να είναι και μεγάλο. Αν θυμάμαι καλά, το ρεύμα διέγερσης είναι το άθροισμα των ρευμάτων που οφείλονται στην διέγερση του πυρήνα, στην δημιουργία δινορευμάτων, στην αντίσταση του ίδιου του πρωτεύοντως (κατά τον γνωστό νόμο i^2 x R και σε απώλειες λόγω της διηλεκτρικής φύσης των τυλιγμάτων (υπάρχει ένας παρασιτικός πυκνωτής κάπου έκει μέσα...), με άλλα λόγια εμπλέκεται στην εξίσωση το σύνολο των σχεδιαστικών παραμέτρων του Μ/Τ!.
Αυτά, γενικώς, παίζουν μικρό ρόλο σε μικρούς μετασχηματιστές αλλά σε μεγάλους (όπως -προφανώς ο περί ου ο λόγος) αρχίζουν και έχουν την σημασία τους. Θα πρέπει να ελεγχθούν ένα προς ένα, ξεκινώντας με μια μέτρηση του ρεύματος με τον μετασχηματιστή εν κενώ (κατά προτίμηση με μια μικρή αμπεροτσιμπίδα).
Για το θέμα της εμβάπτισης σε κάποιο υλικό δεν έχω κάποια σχετική γνώση, αλλά, καθαρά διαισθητικά, έχω την εντύπωση ότι αν ο Μ/Τ θερμαίνεται και τον καλύψεις με κάτι που δεν απάγει την θερμότητα αυτή καλά, θα υπάρχει πρόβλημα...