Quote Originally Posted by dsp man View Post
Η απάντηση σ'αυτό σου το ερώτημα πιστεύω πως βρίσκεται στην ίδια την ουσία του "χόμπι", η οποία είναι η ευχαρίστηση-ικανοποίηση-διασκέδαση, στα πλαίσια απόδρασης από την καθημερινότητα.

(ΙΜΗΟ: Η γνώση δε συμπεριλαμβάνεται στην ουσία του χόμπι, έρχεται σε κάποιους χομπίστες σαν αναγκαιότητα από κάποιο επίπεδο και μετά στην ενασχόληση με κάθε χόμπι για να προσφέρει υψηλότερα επίπεδα ευχαρίστησης-ικανοποίησης-διασκέδασης. Έτσι εξηγείται το γιατί οι "νέοι" δε ξέρουν τι τους γίνεται, αλλά και γιατί κάποιοι "παλιοί" επίσης δε ξέρουν τι τους γίνεται, αφού ποτέ δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη για υψηλότερα επίπεδα ευχαρίστησης, αρκούνται με την πρώτη προσέγγιση του αντικειμένου.)

Αυτό το χόμπι μπορεί να σημαίνει μουσική ή χορό, αλλά μπορεί να σημαίνει και όμορφες αισθητικά μηχανές, όμορφες τεχνικά μηχανές, ιδιοκατασκευές (τη χαρά του "φτιάξτο μόνος σου" μη την υποτιμάτε), αληθοφάνεια αναπαραγωγής, τεχνική αρτιότητα, γλυκιές "χροιές" ή πριμαριστές, υψηλές στάθμες ή ό,τι άλλο σου καπνίσει...

Το δικό μου χόμπι αποσκοπεί στο να ακούω τη μουσική που θέλω χωρίς να με ...εκνευρίζει το άκουσμα, διότι τότε χάνεται η ουσία. Από αφορμή για ευχαρίστηση-διασκέδαση γίνεται αφορμή για εκνευρισμό.
Η ουδός πρόκλησης εκνευρισμού κι όχι ευχαρίστησης με βάση την ποιότητα αναπαραγωγής, έχω παρατηρήσει πως διαφέρει τερατωδώς από άνθρωπο σε άνθρωπο, κι έτσι στην μια μεριά της κλίμακας βρίσκονται όσοι ευχαριστιούνται το ταπεινό τους ηχοσύστημα, ενώ κάπου στην αντιπέρα όχθη αρμενίζουν οι χα(λ)ιεντάδες...

Στο δρόμο για την "ιθάκη", συναντάς βέβαια πολλά και διαφορετικά χόμπι, οπότε δεν είναι σπάνιο να αλλάξει κανείς χόμπι στην πορεία, και από χόμπι πχ της μουσικής να καταλήξει σε χόμπι συλλογής σπανίων (βλέπε ΝΟS) λυχνιών.

Οι άνθρωποι που έχουν διαφορετικά χόμπι στην ίδια αυτή γενική κατηγορία "των περί ήχου", είναι συχνό φαινόμενο να μη μπορούν να συννενοηθούν μεταξύ τους, ούτε καν (πολλές φορές) να μπορούν να συνυπάρξουν ή να κάνουν μια κουβέντα σαν πολιτισμένα όντα. Αυτό μπορεί να συμβαίνει ακόμα κι όταν το χόμπι του ενός είναι πολύ κοντά στο χόμπι του άλλου, πχ και οι δυό χομπίστες μουσικόφιλοι, με χόμπι την κλασσική μουσική ο ένας και την χέβι μέταλ ο άλλος. Ε, μεταξύ τους δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα, ε? Το πιο πιθανό είναι να τσακωθούν... όταν ο ένας θα αποκαλέσει .... τον άλλο και το ανάποδο.

Τελικά πιστεύω πως σε αυτό το "χόμπι" που όλοι θεωρούμε "δικό μας" συνυπάρχουν πολλά και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους χόμπι, που απλά έχουν κοινά σημεία. Η υγιής λοιπόν στάση απέναντι στο θέμα είναι μάλλον η κατανόηση του ίδιου το θέματος.
Δεν έχεις άδικο και γενικά μπορώ να συμφωνήσω.

Όμως για το :
Αυτό μπορεί να συμβαίνει ακόμα κι όταν το χόμπι του ενός είναι πολύ κοντά στο χόμπι του άλλου, πχ και οι δυό χομπίστες μουσικόφιλοι, με χόμπι την κλασσική μουσική ο ένας και την χέβι μέταλ ο άλλος. Ε, μεταξύ τους δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα, ε? Το πιο πιθανό είναι να τσακωθούν... όταν ο ένας θα αποκαλέσει .... τον άλλο και το ανάποδο.
μπορώ να διαφωνήσω.

Ένας καβγάς που εγώ ξέρω έχει να κάνει με ζητήματα πολύ πέρα από μια απλή αισθητική άποψη επι μουσικολογικών ενδιαφερόντων.
Έχει να κάνει μάλλον με γενικότερες απόψεις ζωής, από την απλή ευπρέπεια μέχρι και ενδεικτικές κοινωνικοπολιτικές στάσεις απέναντι σε τεκταινόμενα και σε ανθρώπους. Θα παρέθετα αυτούσια σχόλια, αλλά δεν έχει τόση σημασία αυτή τη στιγμή.