+ Reply to Thread
Page 28 of 39 FirstFirst ... 18 26 27 28 29 30 38 ... LastLast
Results 271 to 280 of 386

Thread: Γραφικότητες

  1. Default Σοφία ορθοί!

    Έβγαλε νέο μοντέλο αυτός ο επιτήδειος και το λέει "Sophia III".
    Όπου, λέει, ανεκάλυψε ότι the interaction between the high- and low-pass filters created a specific type of time-domain-generated noise, which he dubbed "crossover jitter".

    Και το new woofer, λέει, also has much greater tonal shading and nuance. Κάπως έτσι μιλούσε μία φίλη της μαμάς, η κυρία Ρίτα: "Αυτό το σιέλ, μον σερί, θα το ήθελα μίιιιιιιια νυάνς πιο σκούρο".

    Κάποτε είχε έναν διαπληκτισμό με μία πωλήτρια, που τόλμησε να ψελλίσει: "Μα αυτό είναι παράλογο". Οπότε η κυρία Ρίτα την κατακεραύνωσε: "Ε βουζ ωσσί!" (=και σεις επίσης!)
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  2. Default

    Πάνω που νόμισα ότι το λατρεμένο Αμπουθίφι πήγαινε για φούντο, ιδού, ανέπνευσε. Εκαυχάτο για "καθημερινή ανανέωση" και έχει καταντήσει να βγάζει μία ειδησούλα την εβδομάδα και μία "δοκιμή" το δίμηνο. Αλλ' όχι, επιμένει, και δημοσιεύει "δοκιμή" του DAC ΥΒΑ 202.

    Στις ακουστικές εντυπώσεις, ξεκινάει λέγοντας ότι οι
    "νότες του κοντραμπάσου, του ηλεκτρικού μπάσου αλλά και του εκκλησιαστικού οργάνου ... είναι όλες παρούσες."
    Καλό αυτό. Θα μπορούσαν να είναι και απούσες. Ξεκινάει ο DAC τη ντο μείζονα, ντο, ρε, μι, σολ, λα σι, ντο. ΕΕΕΕΕΕΕΕΠΠ! Που πήγε το ΦΑ?? ΦΑ? Φα? Πού είσαι ρε Φα? Ρε ρε, που είναι το φα? Σύ, σί, τι λες? Μι, μη τολμήσεις και πεις ψέματα, θα σε φάω! Αυτό στο στρατό λέγεται "εγκατάλειψη φυλακής" και τιμωρείτα με Φ. Ε λοιπόν όχι, με τον ΥΒΑ το Φα δεν θα φάει Φ. Πάμε παρακάτω.
    "Η ατάκα είναι καλή όντας διακριτική χωρίς να τραβάει τη προσοχή μας".
    Όλες οι ατάκες? Δηλαδή αν η ατάκα είναι γραμμένη και παιγμένη για να ξαφνιάζει, ο ΥΒΑ την κάνει διακριτική με το ζόρι? Και αν κληθεί να αναπαραγάγει το λαίκόν αριστούργημα:
    Του τά 'πα, του τά 'πα, του τά 'πα του αθρώπου,
    ατάκα, ατάκα, ατάκα κι επιτόπου

    τι θα κάνει? Κενό? Θα φάει Φ η ατάκα?
    "Η [sic] φωνές τώρα καθώς και τα όργανα που το κυρίως περιεχόμενο τους βρίσκεται στη, πολύ σημαντική, μεσαία περιοχή είναι αυτά που μπορούν να χαρακτηρίσουν το WD202 ως μαλακό και ανάλαφρο"
    Σαν μους.

    "Μας άρεσε:
    Ηχητικός χαρακτήρας
    Κατασκευή και κυκλωματική διάταξη
    Μουσικότητα, εμφάνιση και ευγένεια.

    Δεν μας άρεσε:
    Η ανάλυση και η απόδοση ισχνών λεπτομερειών κινείται στον μέσο όρο της κατηγορίας τιμής"
    Τι είναι "ισχνή λεπτομέρεια"? Ισχνός σημαίνει αδύνατος, λιπόσαρκος. Όπως στην παροιμία "Μαύρος λύκος και ισχνός, του πατέρα του καημός". Ή στις ισχνές αγελάδες του Φαραώ. Άραγε υπάρχουν και μη ισχνές λεπτομέρειες? Και αν ναι, πώς τις λένε? Παχιές? Χοντρές? Βουβάλες? Τόφαλους? Και πόσο παχιά μπορεί να είναι μία λεπτομέρεια για να πάψει να είναι λεπτομέρεια και να γίνει, π.χ., παχυμέρεια*? Δεν είναι άτοπον? Μου θυμιζει το βαφτιστικό μου, που όταν ήταν μικρούλης έφτιαχνε ανύπαρκτα παραμύθια από το μυαλό του για να μας τα διηγηθεί. Είπε μία φορά λοιπόν ότι ο ιππότης έφτασε σε μία γέφυρα, που την φύλαγε ένας ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ ΝΑΝΟΣ! Μα δεν υπάρχουν πάρα πολύ μεγάλοι νάνοι. Αν υπάρχουν, δεν είναι νάνοι πλέον. 'Ετσι και με τις ισχνές και τις παχιές λεπτομέρειες.

    Και πώς αποδίδει ο "μέσος όρος κατηγορίας τιμής" αυτές τις ισχνές λεπτομέρειες? Είναι αυτό πλαίσιο αναφοράς που βοηθάει τον αναγνώστη? Όχι, δεν είναι. Είναι σαν να ρωτάς "πότε αλλάξατε μπουζί?" και να σου απαντούν "όταν μετακομίσαμε στο Χαλάνδρι"! Συνεννόηση μπουζ-ούκ-ι.

    Το πρόβλημα δεν επικεντρώνεται μόνο στο Αμπουθίφι, ούτε μόνο στην Ελλάδα. Είναι γενικό. Διάφοροι άσχετοι και ημιάσχετοι αποφασίζουν ότι μπορούν να γίνουν "κριτικοί". Και αρχίζουν να γράφουν. Χωρίς να κατέχουν ούτε το αντικείμενο, ούτε το μέσον (τη γλώσσα), ούτε τις νοηματικές συμβάσεις πάνω στις οποίες βασίζεται η γλώσσα για να αποκτήσει περιεχόμενο. Και έτσι προκύπτει ο αχταρμάς: μη απούσες νότες, διακριτικές ατάκες, μαλακές και ανάλαφρες μεσαίες, ισχνές λεπτομέρειες και πάρα πολύ μεγάλοι νάνοι.

    *Καταχρηστική η αναφορά μου στον Γεώργιο Παχυμέρη. Ο χρονικογράφος που βέλτιστα προσιδιάζει προς τους κριτικούς ήχου είναι ο Ιωάννης Μαλάλας. Με την κατάλληλη προσαρμογή
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  3. Wink

    Επιτέλους και κάτι άξιο λόγου από το Αμπουθίφι! Τεστ και μάλιστα με μετρήσεις! Ξανα Μη φανταστείτε τις σούπερ μετρήσεις. Και μην αναμένετε αξιοπρεπούς μεγέθους εικόνες. Μεγέθους γραμματοσήμου (εντάξει, επετειακού, αλλά γραμματοσήμου nevertheless) είναι, και ΔΕΝ μεγαλώνουν αν τις πατήσεις. Πρέπει να κολλήσεις τη μύτη στην οθόνη αν θες να βγάλεις άκρη. Και κάποια άκρη βγαίνει, κουτσά-στραβά. Το ευχάριστο είναι ότι το ηχείο (Epos ELS8) είναι πάμφθηνο, 200 το ζεύγος. Το μάλλον ευχάριστο είναι ότι το ηχείο δείχνει να παίζει καλά. Τουλάχιστον το λέει ο Μαρκουλής. Για σκεφτείτε να το έλεγε π.χ. ο Αμπουθίφουλας ο εξ Αβδήρων? Ή ο βοροσιλικάτος? Ή ο πιανοπερέτουλας, ο οποίος μαθαίνω ότι τώρα πουλάει καλώδια (διάλειμμα ολίγων λεπτών γιατί από τα γέλια έγινα λίγο verklempt και έβγαλα και shpilkis στο genechtegezoink μου). Tι "τι καλώδια?" ρωτάτε ρε αχρείοι? Τι άλλο θα πούλαγε? ΑΚΡΙΒΑ!

    O Mαρκουλής εντοπίζει το πρόβλημα, το οποίο χάρη στις μετρήσεις βγάζει όχι μόνο μάτι, αλλά ενδεχομένως και shpilkis στο genechtegezoink. Το πρόβλημα είναι ότι το port ανάκλασης σφυρίζει. Αλήθεια, σαν φλογέρα σφυρίζει. Σφυρίζει στα 1000 Hz και μάλιστα το σφύριγμα είναι σε περισσότερα ντεσιμπέλ από την κυρίως ακουστική έξοδο του γουφερακίου στην ίδια συχνότητα! Ίσως είναι ένας φόρος τιμής του σχεδιαστού στη βουβουζέλα, που είναι και του συρμού. Η βουβουζέλα όμως παίζει σι ύφεση (233 Hz). To port παίζει σοπράνο ντο. Κάνει πιο τσιρίδα δηλαδή. Ευτυχώς ο Μαρκουλής προτείνει σωστή λύση. (hint: ξεκινήστε με μία πετσέτα τυλιγμένη ρολό που είναι και δωρεάν - μετά πάτε σε πιο σοφιστικέ υλικό). Αν και το πρόβλημα όφειλε να μην υπάρχει καν, κύριε σχεδιαστά της Epos.

    Τι προσπάθησε εδώ να σκαρώσει ο σχεδιαστής? Ένα φτηνό, πολύ φτηνό LS3/5a, αυτό προσπάθησε. Είναι αυτό εφικτό? Διαισθητικώς μάλλον όχι. Ας το δούμε όμως επί το πρακτικότερον. Κάποτε πήγε να κάνει το ίδιο η Linn. Aντέγραψε το κουτί και τα μεγάφωνα, πέταξε το κρος με τον αυτομετασχηματιστή του και έβαλε κάτι απλούστατο στη θέση του: αν δεν κάνω λάθος έναν πυκνωτή στο τουίτερ για να μην καίγεται, και μία αντίσταση - στο γούφερ ίσως και τίποτε. Το αποτέλεσμα? Η απόκριση πήγε κατά διαόλου, αλλά κερδίσαμε ευαισθησία (στο τουίτερ μόνο!). Τι άλλο να κάνουμε? . Α, ναι, να το βάζουνε, λέει, κολλητά στον τοίχο, να ανεβαίνει λίγο το μπασσάκι. Πιο κατά διαόλου η απόκριση, αλλά τουλάχστον τώρα είναι κάπως ισορροπημένη, ενώ πριν, άσ' τα: η ανηφόρα του Αχλαδόκαμπου με το στροφιλίκι.

    Ξετρελλάθηκαν οι εγγλεζοροκάδες. Τι ρυθμός, τι PRaT, τι συναισθηματική φόρτιση, ο κακός χαμός έγινε με το Kan. Τι σημασία έχει που η απόκριση ήταν διαδρομή για 4χ4? Αυτοί έτσι κι αλλιώς κάτι φαζαρισμένες κιθάρες άκουγαν, κάτι ντράμς σε θάλαμο, κάτι σύνθι, κάτι ράσταμεν χασισωμένους, πού ξέρανε πώς ήταν το κανονικό και, εδώ που τα λέμε, τι σημασία είχε???? Η ρέγκε είναι γιορτή, της πάει το ντιριντάχτα.

    Γιατί τα λέω όλα αυτά? Γιατί ιδρυτής της Epos είναι ο Robin Marshall. Και ο Μarshall πιστώνεται με την μυθικότερη από τις πολλές παραλλαγές του LS3/5a, την παλιά τη 15ωμη. Aλλά αυτούνοι, οι παλαιοί, δεν κάνανε του κεφαλιού τους. Είχαν αυστηρότατη προδιαγραφή από το BBC, τι να κάνουν και πώς. Αν δεν την ακολουθούσες με το νυ και με το σίγμα, δεν σου αγοράζουμε τα ηχεία σου, κύριος. Και αν δεν συμμορφωθείς, σου αφαιρούμε και την άδεια να πουλάς "BBC monitors". Αμ πώς!

    Εδώ βάλανε κώνο από πολυπροπυλένιο. Όχι bextrene που είχε το KEF 110. Βαρύ το bextrene, αναίσθητο. Δυσεύρετο πια. Και το περνούσαν και από πάνω διάφορα, να το τιθασσεύσουν να φέρεται φρόνιμα. Αλλά και μπλόκαρε καλά τον ήχο μέσα από το κουτί. Και το κουτί δεν ήταν ό,τι κι ότι, ήταν κοντραπλακέ Βαλτικής οξιάς, βιδωμένο, όχι κολλημένο, και να οι πλάκες μολύβδου να βαρύνει, και να πίσσα από πάνω και στο τέλος οι αφροί, σχέδιο μάχιμο, όχι της πλάκας. Και ήταν και κλειστό. Για βανάκια το έφτιαξαν άλλωστε. Αλλά τι να κάνουμε που το πολυπροπυλένιο είναι ελαφρύ και ευαίσθητο και φτηνό? Να το βάλουμε και σε ρεφλέξ, να παίζει και πιο δυνατά στην έκθεση. Και από αφρούς μη ξοδευτούμε, χαλάει το PRaT. Tι σημασία έχει αν ο ήχος του κουτιού περνάει από μέσα? Έλααααα μωρέεεεε τώραααααααα, αυτοί χιπ-χοπ ακούνεεεεε, σιγά μην τους νιάξειιιιιιι! Πού να βάζουμε τώρα μέσα πίσσες και μολύβι, που παραβιάζει και τον ROHS. Ή είμεθα οικολογικώς ευαίσθητοι ή δεν είμεθα! Να βάλουμε εκεί δυό νεύρα να σφίξει. Όοοοχι, έλεγε το BBC, έτσι ανεβαίνει η συχνότητα συντονισμού, πάει στις μεσαίες, δεν συμφέρει. Εμείς θέλουμε να πέσει η συχνότητα και να σβήνει, βάρος και απόσβεση θέλει. Βάρος και απόσβεση, ακριβά πράματα, ακριβαίνουν και τα μεταφορικά.

    Έτσι προέκυψε το ηχείο. Με τη σοπρανοβουβουζέλα του. Και πάλι καλά να λέμε, αν έχει δίκιο ο Μαρκουλής ότι παίζει καλά. Όμως ορισμένους μας ενδιαφέρει όχι μόνο ότι παίζει, αλλά και τι έπαιξε στη σχεδίαση Αυτά και άντε να πάω για ύπνο γιατί μετά θα με κατηγορεί ο ΜΦ ότι ξυπνάω χαράματα. Ξενύχτης είμαι, κυρ-ΜΦ. Η πολυτέλεια να ρυθμίζεις τη δουλειά σου και όχι να σε ρυθμίζει εκείνη. Πολυτέλεια επιδιωχθείσα και λεπτομερώς σχεδιασμένη. BBC-καταστάσεις!
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  4. #274

    Default

    χαίρομαι που έχεις αυτή την πολυτέλεια... (να ρυθμίζεις τη δουλεία σου)
    χαίρομαι και που το ξενυχτάς…

    που ξέρεις τι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο… μέχρι να πεθάνουμε (κτυπάς ξύλο; ) μπορεί και να συναντηθούμε.
    π.χ. εδώ:
    http://www.youtube.com/watch?v=LidTXmZDQbk
    (στείλε μου pm )


    (10''' με τρείς τόνους το φιλμάκι. για αυτό που φαντάζεσθε)
    Last edited by .; 07-06-2010 at 05:54 PM.

  5. Default

    Quote Originally Posted by Μ.Φ View Post
    μπορεί και να συναντηθούμε
    Αποκλείεται. Mη το πάρεις προσωπικά όμως. Βάναυσο? Χμμμ, συνεχίζω. Αντ' αυτού προσφέρω σε όλους κάτι πολύ πιο σπάνιο και πολύτιμο: ορθές απαντήσεις. Υπό μία προϋπόθεση: να είναι συναρπαστικές οι ερωτήσεις Αυτή είναι η αληθινή βαναυσότης!
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα

  6. #276

    Default

    Αποκλείεται.
    Εε, άμα δεν ξενυχτάς (εγώ πόνταρα στο: 'μόνο βουνό με βουνό δεν σμίγει')
    Mη το πάρεις προσωπικά όμως.
    Δεν το παίρνω.
    Βάναυσο?
    Γιατί βάναυσο; στο ΕΑΤ-ΕΣΑ είμαστε; Μια χαρά είναι

  7. Default

    Quote Originally Posted by Μ.Φ View Post
    Μια χαρά είναι
    Μια χαρά. Έθιξα παραπάνω το θέμα των κουτιών, που είναι ολόκληρη ιστορία στην ηλεκτροακουστική και δεν κατάλαβες Χριστό. Μια χαρά. Ούτε μία πάσα δεν είσαι ικανός να πάρεις. Μια χαρά. Σου ετοιμάζουν το φαγάκι, μια χαρά, το λιώνουν στο μπλέντερ, μια χαρά, σε βάζουν στο κάθισμα, μια χαρά, σου προτείνουν το κουταλάκι με το φαγάκι το χρυσοκαλομαγειρεμένο και το αλεσμένο και ούτε που παίρνεις είδηση. Μια χαρά.
    "Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα


  8. #279

    Default Xa Xa Xa Xa

    Quote Originally Posted by Vassilis View Post
    Και εσύ μια χαρά τ . . . . . ς



    .
    XA XA XA XA

  9. Default

    "...Εδώ βάλανε κώνο από πολυπροπυλένιο. Όχι bextrene που είχε το KEF 110. Βαρύ το bextrene, αναίσθητο. Δυσεύρετο πια. Και το περνούσαν και από πάνω διάφορα, να το τιθασσεύσουν να φέρεται φρόνιμα. Αλλά και μπλόκαρε καλά τον ήχο μέσα από το κουτί. Και το κουτί δεν ήταν ό,τι κι ότι, ήταν κοντραπλακέ Βαλτικής οξιάς, βιδωμένο, όχι κολλημένο, και να οι πλάκες μολύβδου να βαρύνει, και να πίσσα από πάνω και στο τέλος οι αφροί, σχέδιο μάχιμο, όχι της πλάκας. Και ήταν και κλειστό. Για βανάκια το έφτιαξαν άλλωστε. Αλλά τι να κάνουμε που το πολυπροπυλένιο είναι ελαφρύ και ευαίσθητο και φτηνό? Να το βάλουμε και σε ρεφλέξ, να παίζει και πιο δυνατά στην έκθεση. Και από αφρούς μη ξοδευτούμε, χαλάει το PRaT. Tι σημασία έχει αν ο ήχος του κουτιού περνάει από μέσα? Έλααααα μωρέεεεε τώραααααααα, αυτοί χιπ-χοπ ακούνεεεεε, σιγά μην τους νιάξειιιιιιι! Πού να βάζουμε τώρα μέσα πίσσες και μολύβι, που παραβιάζει και τον ROHS. Ή είμεθα οικολογικώς ευαίσθητοι ή δεν είμεθα! Να βάλουμε εκεί δυό νεύρα να σφίξει. Όοοοχι, έλεγε το BBC, έτσι ανεβαίνει η συχνότητα συντονισμού, πάει στις μεσαίες, δεν συμφέρει. Εμείς θέλουμε να πέσει η συχνότητα και να σβήνει, βάρος και απόσβεση θέλει. Βάρος και απόσβεση, ακριβά πράματα, ακριβαίνουν και τα μεταφορικά...."

    Καλά όλα αυτά αλλά ποιος, πιστεύετε, ότι δίνει σημασία πια?

    Αυτό που "μετράει" σήμερα είναι το όνομα, η φθηνή τιμή ή η ευκαιρία που μπορεί να βρούμε (άσχετα τιμής, αρκεί να θεωρήσουμε ότι είναι ευκαιρία ή μας την πλασάρουν ως ευκαιρία), η ομορφιά στην εξωτερική σχεδίαση, να παίζει δυνατά, να έχει την αποδοχή του ειδικού τύπου και της παρέας.

    Σήμερα, αυτό που πουλάει πραγματικά, είναι το παρελθόν μίας εταιρείας, κατά πόσο έχει περάσει στη συνείδηση του καταναλωτή ως όνομα ή κατά πόσο υποστηρίζεται ή είναι ευρείας αποδοχής στα φόρουμ.

    Μετά λέτε ότι οι αντιπρόσωποι είναι ρομαντικοί

+ Reply to Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts