Επιτέλους και κάτι άξιο λόγου από το Αμπουθίφι! Τεστ και μάλιστα με μετρήσεις! Ξανα Μη φανταστείτε τις σούπερ μετρήσεις. Και μην αναμένετε αξιοπρεπούς μεγέθους εικόνες. Μεγέθους γραμματοσήμου (εντάξει, επετειακού, αλλά γραμματοσήμου nevertheless) είναι, και ΔΕΝ μεγαλώνουν αν τις πατήσεις. Πρέπει να κολλήσεις τη μύτη στην οθόνη αν θες να βγάλεις άκρη. Και κάποια άκρη βγαίνει, κουτσά-στραβά. Το ευχάριστο είναι ότι το ηχείο (Epos ELS8) είναι πάμφθηνο, 200 το ζεύγος. Το μάλλον ευχάριστο είναι ότι το ηχείο δείχνει να παίζει καλά. Τουλάχιστον το λέει ο Μαρκουλής. Για σκεφτείτε να το έλεγε π.χ. ο Αμπουθίφουλας ο εξ Αβδήρων? Ή ο βοροσιλικάτος? Ή ο πιανοπερέτουλας, ο οποίος μαθαίνω ότι τώρα πουλάει καλώδια (διάλειμμα ολίγων λεπτών γιατί από τα γέλια έγινα λίγο verklempt και έβγαλα και shpilkis στο genechtegezoink μου). Tι "τι καλώδια?" ρωτάτε ρε αχρείοι? Τι άλλο θα πούλαγε? ΑΚΡΙΒΑ!

O Mαρκουλής εντοπίζει το πρόβλημα, το οποίο χάρη στις μετρήσεις βγάζει όχι μόνο μάτι, αλλά ενδεχομένως και shpilkis στο genechtegezoink. Το πρόβλημα είναι ότι το port ανάκλασης σφυρίζει. Αλήθεια, σαν φλογέρα σφυρίζει. Σφυρίζει στα 1000 Hz και μάλιστα το σφύριγμα είναι σε περισσότερα ντεσιμπέλ από την κυρίως ακουστική έξοδο του γουφερακίου στην ίδια συχνότητα! Ίσως είναι ένας φόρος τιμής του σχεδιαστού στη βουβουζέλα, που είναι και του συρμού. Η βουβουζέλα όμως παίζει σι ύφεση (233 Hz). To port παίζει σοπράνο ντο. Κάνει πιο τσιρίδα δηλαδή. Ευτυχώς ο Μαρκουλής προτείνει σωστή λύση. (hint: ξεκινήστε με μία πετσέτα τυλιγμένη ρολό που είναι και δωρεάν - μετά πάτε σε πιο σοφιστικέ υλικό). Αν και το πρόβλημα όφειλε να μην υπάρχει καν, κύριε σχεδιαστά της Epos.

Τι προσπάθησε εδώ να σκαρώσει ο σχεδιαστής? Ένα φτηνό, πολύ φτηνό LS3/5a, αυτό προσπάθησε. Είναι αυτό εφικτό? Διαισθητικώς μάλλον όχι. Ας το δούμε όμως επί το πρακτικότερον. Κάποτε πήγε να κάνει το ίδιο η Linn. Aντέγραψε το κουτί και τα μεγάφωνα, πέταξε το κρος με τον αυτομετασχηματιστή του και έβαλε κάτι απλούστατο στη θέση του: αν δεν κάνω λάθος έναν πυκνωτή στο τουίτερ για να μην καίγεται, και μία αντίσταση - στο γούφερ ίσως και τίποτε. Το αποτέλεσμα? Η απόκριση πήγε κατά διαόλου, αλλά κερδίσαμε ευαισθησία (στο τουίτερ μόνο!). Τι άλλο να κάνουμε? . Α, ναι, να το βάζουνε, λέει, κολλητά στον τοίχο, να ανεβαίνει λίγο το μπασσάκι. Πιο κατά διαόλου η απόκριση, αλλά τουλάχστον τώρα είναι κάπως ισορροπημένη, ενώ πριν, άσ' τα: η ανηφόρα του Αχλαδόκαμπου με το στροφιλίκι.

Ξετρελλάθηκαν οι εγγλεζοροκάδες. Τι ρυθμός, τι PRaT, τι συναισθηματική φόρτιση, ο κακός χαμός έγινε με το Kan. Τι σημασία έχει που η απόκριση ήταν διαδρομή για 4χ4? Αυτοί έτσι κι αλλιώς κάτι φαζαρισμένες κιθάρες άκουγαν, κάτι ντράμς σε θάλαμο, κάτι σύνθι, κάτι ράσταμεν χασισωμένους, πού ξέρανε πώς ήταν το κανονικό και, εδώ που τα λέμε, τι σημασία είχε???? Η ρέγκε είναι γιορτή, της πάει το ντιριντάχτα.

Γιατί τα λέω όλα αυτά? Γιατί ιδρυτής της Epos είναι ο Robin Marshall. Και ο Μarshall πιστώνεται με την μυθικότερη από τις πολλές παραλλαγές του LS3/5a, την παλιά τη 15ωμη. Aλλά αυτούνοι, οι παλαιοί, δεν κάνανε του κεφαλιού τους. Είχαν αυστηρότατη προδιαγραφή από το BBC, τι να κάνουν και πώς. Αν δεν την ακολουθούσες με το νυ και με το σίγμα, δεν σου αγοράζουμε τα ηχεία σου, κύριος. Και αν δεν συμμορφωθείς, σου αφαιρούμε και την άδεια να πουλάς "BBC monitors". Αμ πώς!

Εδώ βάλανε κώνο από πολυπροπυλένιο. Όχι bextrene που είχε το KEF 110. Βαρύ το bextrene, αναίσθητο. Δυσεύρετο πια. Και το περνούσαν και από πάνω διάφορα, να το τιθασσεύσουν να φέρεται φρόνιμα. Αλλά και μπλόκαρε καλά τον ήχο μέσα από το κουτί. Και το κουτί δεν ήταν ό,τι κι ότι, ήταν κοντραπλακέ Βαλτικής οξιάς, βιδωμένο, όχι κολλημένο, και να οι πλάκες μολύβδου να βαρύνει, και να πίσσα από πάνω και στο τέλος οι αφροί, σχέδιο μάχιμο, όχι της πλάκας. Και ήταν και κλειστό. Για βανάκια το έφτιαξαν άλλωστε. Αλλά τι να κάνουμε που το πολυπροπυλένιο είναι ελαφρύ και ευαίσθητο και φτηνό? Να το βάλουμε και σε ρεφλέξ, να παίζει και πιο δυνατά στην έκθεση. Και από αφρούς μη ξοδευτούμε, χαλάει το PRaT. Tι σημασία έχει αν ο ήχος του κουτιού περνάει από μέσα? Έλααααα μωρέεεεε τώραααααααα, αυτοί χιπ-χοπ ακούνεεεεε, σιγά μην τους νιάξειιιιιιι! Πού να βάζουμε τώρα μέσα πίσσες και μολύβι, που παραβιάζει και τον ROHS. Ή είμεθα οικολογικώς ευαίσθητοι ή δεν είμεθα! Να βάλουμε εκεί δυό νεύρα να σφίξει. Όοοοχι, έλεγε το BBC, έτσι ανεβαίνει η συχνότητα συντονισμού, πάει στις μεσαίες, δεν συμφέρει. Εμείς θέλουμε να πέσει η συχνότητα και να σβήνει, βάρος και απόσβεση θέλει. Βάρος και απόσβεση, ακριβά πράματα, ακριβαίνουν και τα μεταφορικά.

Έτσι προέκυψε το ηχείο. Με τη σοπρανοβουβουζέλα του. Και πάλι καλά να λέμε, αν έχει δίκιο ο Μαρκουλής ότι παίζει καλά. Όμως ορισμένους μας ενδιαφέρει όχι μόνο ότι παίζει, αλλά και τι έπαιξε στη σχεδίαση Αυτά και άντε να πάω για ύπνο γιατί μετά θα με κατηγορεί ο ΜΦ ότι ξυπνάω χαράματα. Ξενύχτης είμαι, κυρ-ΜΦ. Η πολυτέλεια να ρυθμίζεις τη δουλειά σου και όχι να σε ρυθμίζει εκείνη. Πολυτέλεια επιδιωχθείσα και λεπτομερώς σχεδιασμένη. BBC-καταστάσεις!