η ψωμιέρα ξαναχτυπά!

Originally Posted by
zonepress
Το ένα είναι ότι η τάση που παρέχει ο ενισχυτής "δημιουργεί" ισχύ και στον αριθμητή και στον παρανομαστή. Εάν η αντίσταση της πηγής είναι μεγάλη (π.χ. συγκρίσιμη με την αντίσταση του μεγαφώνου), τότε το μεγάφωνο δεν "τραβάει" όλη την ισχύ που θα έπρεπε. Εάν μάλιστα η αντίστασή του ποικίλλει με τη συχνότητα, πράγμα που συμβαίνει σχεδόν πάντα, αυτός ο διαιρέτης τάσεως μεταφράζεται σε σκαμπανεβάσματα της απόκρισης, με βάση τον γνωστό τύπο
10log(P1/(P1+P2)), όπου Ρ1 η ισχύς που αποδίδεται στο μεγάφωνο και Ρ2 η ισχυς που σπαταλιέται στο στάδιο εξόδου του ενισχυτή. Στην πράξη, όπως είναι γνωστό τοις πάσι, το φαινόμενο αυτό είναι ανύπαρκτο (δέκατα του deciBel) στους ενισχυτές τρανζίστορ και μικρού (1~2 deciBel) μεγέθους στους ενισχυτές λυχνίας. Παραδείγματα (από τα ακριβά, μη μας τη λένε και οι βοροσιλικάτοι) με
προσομοιωμένο φορτίο:
Krell 600 (τρανζίστορ,
DF=65):
Lamm ML2.1 (λυχνίες,
DF~6):

Ως εικός, o Krell δεν αλλάζει την απόκριση συχνότητας ενός ηχείου που οδηγεί, ενώ ο Lamm την αλλάζει σε μικρό βαθμό.
Πόση είναι η αντίσταση εξόδου της ψωμιέρας στην τάπα των "8Ω"? 8Ω επίσης (σε ultralinear mode) και 4.3Ω σε τριοδικό mode.
Για τις άλλες τάπες υποδιπλασιάστε - μόλις στην τάπα των "2Ω" σε τριοδικό mode βλέπουμε επιτέλους ένα κάπως λογικό νούμερο (1.2Ω).
Όποιος θέλει να δει πώς αποκλίνει η απόκριση συχνότητας από την ευθεία στην τάπα "4Ω", ας θαμάξει τη μαύρη καμπύλη:


Ultralinear αριστερά, Triode δεξά
(Τα χρωματάκια είναι 16, 8, 4 και 2Ω, από πάνω προς τα κάτω)
Άρα αν θέλετε σώνει και καλά ψωμιέρα, έχετε δύο επιλογές:- Βρείτε ένα ηχείο που να έχει απόκριση συχνότητας ακριβώς αντίστροφη από την απεικονιζομένη πίστα μότο-κρος. Bonne chance.
- Χρησιμοποιήστε μόνο την τάπα "2Ω" με 16ωμα ηχεία, αφού συμβιβαστείτε με (αδρά) 5 φορές λιγότερη ισχύ. Όπερ εστί μεθερμηνεύομενον μείον 6 ντεσιμπελάκια. A votre sant.
- Ιδανικά συνδυάστε και τα δύο παραπάνω. A tout' a l'heure.
Αυτά για τα από πάνω σας.
Για τα από κάτω σας, τα αμελέτητα, τα μπάσσα ντε, θα έχετε κι άλλους μπελάδες.
Το Q του γούφερ θα διπλασιαστεί αν συνδέσετε το ηχείο στη "συνιστώμενη", βάσει αντίστασης, τάπα.
Η ευθυγράμμιση που ονειρευόταν ο ηχειο-φτιάχτης θα έχει πάει κατά mre du diable μεριά, the more so αν έχετε ρεφλέξ, όπου δεν υπάρχει continuum ευθυγραμμίσεων (όπως στα κλειστά), αλλά διακριτές ευθυγραμμίσεις και δεν είναι καθόλου εγγυημένο ότι φεύγοντας από τη μία, θά πέσετε σε κάποιαν άλλη.
Θα παίζετε δηλαδής με ένα ηχείο εκτός προδιαγραφής.
Παρηγοριά υπάρχει: να ψήνετε φέτες ψωμί (με λίγο λάδι και αλάτι, μούρλια γίνεται) πάνω στο γκριλλ της ψωμιέρας. Χειμώνας είναι, πάει.
"Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου σας. Πρέπει να είναι ωραίο να καλπάζεις με το άλογο των αληθινών Μαθηματικών, ενώ εμείς οι υπόλοιποι αγκομαχάμε στον ποδαρόδρομο" - ο Άλμπερτ Άινσταϊν στον Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα